Εκκλησία & Τεχνητή Νοημοσύνη

Εχουμε αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο μας με τίτλο «Η Ορθόδοξη Εκκλησία στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης«

Στον συγκεκριμένο άρθρο αναδεικνύουμε το podcast του σεβαστού μας Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης Φιλόθεου όπου τοποθετείται για την θέση της Εκκλησίας μας απέναντι στην Τεχνητή νοημοσύνη.

«Λέει ο Χριστός κάπου ότι το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για το Σάββατο. Αντίστοιχα, η τεχνολογία έγινε για τον άνθρωπο.  Δεν είναι ο άνθρωπος που θα υπηρετήσει την τεχνολογία. Εδώ πρέπει να βάλουμε ένα όριο όλοι μαζί, ασχέτως του τι διαφορές μπορεί να έχουμε μεταξύ μας, είτε στις θρησκευτικές αντιλήψεις είτε στις πολιτικές αντιλήψεις ή στον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε κάποια πράγματα. 

Ιερα προσκυνηματα «Αγιος Γεωργιος Τροπαιοφορος Λεμεσσος»

Ιερά Μονή των Σπηλαίων του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου στην Ερήμη, Λεμεσός Κύπρος.

Στο συναπάντημα τριών κοινοτήτων της Δυτικής Λεμεσού και συγκεκριμένα της Ερήμης, του Κολοσσίου και του Ύψωνα, σε ένα δαντελωτό από βράχια ανάγλυφο˙ανάμεσα σε πολύ λίγα δέντρα (χαρουπιές) όμως σε πολλά ταπεινά φυτά και θάμνους της Κυπριακής γης˙ ανοίγετε μεγαλόπρεπο και ταυτόχρονα αρκετά πληγωμένο το Μέγα Σπήλαιο «Τ’ Αϊ Γιωρκού» η πάλαι ποτέ διαλάμψασα Ιερά Μονή των Σπηλαίων.

Είναι γενικώς παραδεχτό ότι η ψυχή του ανθρώπου ενθουσιάζεται με το ξένο. Τόσο που να είναι πολλές οι φορές που αυτή η «ξενομανία» τον αποπροσανατολίζει από την αλήθεια και τον καταντάει να μην εκτιμά το «δικό» του.

Δυστυχώς αυτό το σύμπτωμα της ξενομανίας χαρακτηρίζει έντονα τον σύγχρονο κάτοικο της Κύπρου ούτως ώστε να μιλεί με έντονο ενθουσιασμό για «ξένες πατρίδες» και ταυτοχρόνως να έχει παντελή άγνοια ή λίγη γνώση για τις φυσικές ομορφιές της δικής του πατρίδας.

αμφια 3
Οι σειρές τούτες αποτελούν φωνή αγωνίας και ταυτοχρόνως φωνή για ευαισθητοποίηση και διάσωση του περιβαλλοντικού διάκοσμου του Σπηλαίου του Αγίου Γεωργίου.

αμφια 7
Το σπήλαιο είναι γνωστό σε όλους του κατοίκους της Ερήμης και σε αρκετούς ανθρώπους των γύρω κοινοτήτων. Ιδιαίτερα είναι γνωστό σε εκείνους όπου τα κτήματα τους γειτονεύουν με αυτό αφού η σχέση τους με το σπήλαιο του Αγίου Γεωργίου ήταν και πρακτική. Ποιο συγκεκριμένα μερικά μέτρα πιο πάνω, βόρεια του σπηλαίου υπάρχει «Το βρυσί του Αϊ Γιωρκού» δηλαδή μια πηγή που αναβλύζει καθαρό και κρύο νερό το οποίο έχουμε ως Αγίασμα.

αμφια 8

Έπιναν από το νερό αυτό όταν εργάζονταν στα κτήματα τους, ιδιαίτερα δε τους καλοκαιρινούς μήνες όταν μάζευαν τα χαρούπια τους. Έχουμε λάβει πολλές μαρτυρίες για την χρήση του αυτή, μάλιστα κάποιοι μας είπαν ότι έπαιρναν τις στάμνες τους για να γεμίσουν και να παίρνουν νερό σ’ αυτούς που εργάζονταν. Το αγίασμα του Αγίου Γεωργίου είναι γνωστό στους βοσκούς αλλά και στους κυνηγούς της περιοχής μας όπως οι ίδιοι μας βεβαιώνουν.

αμφια 6
Η επίσημη καταγραφή του χώρου από το Κτηματολόγιο ως «Σπήλαιο του Αγίου Γεωργίου», είναι η πιο τρανή μαρτυρία και σύνδεση με το ιερό χώρο του σπηλαίου. Ανέκαθεν οι κάτοικοι της Κοινότητος μας διατηρούσαν εικονίσματα στο Σπήλαιο και καντηλάκια τα οποία συνήθιζαν να ανάβουν και να εναποθέτουν τον πόνο ή την ευχαριστία της προσευχόμενης ψυχής τους στον Άγιο Μεγαλομάρτυρα και Τροπαιοφόρο Γεώργιο.

αμφια 5

Η Προφορική παράδοση αλλά και τα ευρήματα που εντοπίστηκαν στο Σπήλαιο όπως π.χ. σταυρός, λειψανοθήκη, θραύσματα από αγγεία, νομίσματα κλπ, αποδεικνύουν ότι ο χώρος άρχισε να χρησιμοποιείται ως χώρος μοναχών και ασκητών γύρω στον 10ο με 11οαιώνα.

Εντός του σπηλαίου αναβρέθηκαν λαξεύματα τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή κρασιού. Όλα αυτά είχαν καλυφθεί με πέτρες και θραύσματα από αγγεία από τους μοναχούς κατά τη μετατροπή του σπηλαίου σε εκκλησιαστικό χώρο.

αμφια 9

Οι Ερημίτες επέλεξαν το Σπήλαιο αυτό ως τόπο της εγκαταβίωσής τους λόγω του ερημικού τοπίου, του μεγάλου μεγέθους του και της πηγής που ήταν κοντά καλύπτοντας τις υδατικές τους ανάγκες.

Σήμερα γίνονται εργασίες αναστύλωσης της Μονής και τελούνται ακολουθίες καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου με ιδιαίτερους πανηγυρισμούς στις μνήμες του Αγίου Γεωργίου δηλαδή στις 23 Απριλίου και στις 23 Νοεμβρίου ανάμνηση της Ευρέσεως του Λειψάνού του.

Πηγή: Θρησκευτικές Περιηγήσεις

Ο θεοφρουρητος νομός Εβρου!

Ο θεοφρούρητος νομός ‘Εβρου

Σε αυτό το οδοιπορικό σας παρουσιάζουμε σε ένα «χάρτη» τον πραγματικά θεοφρούρητο νομό Εβρου. Όλη η Θράκη μας είναι γεμάτη με μοναστήρια και ναούς αφιερωμένους στην Παναγία και οι θαυματουργές εικόνες δεκάδες σε όλη την ευρύτερη περιοχή.

ιερατικές στολες 1

Χαίρε, της Εκκλησίας ο ασάλευτος πύργος, χαίρε, της Βασιλείας το απόρθητον τείχος. Όλες οι Στρατιές μαζεμένες να φυλάνε τα σύνορα και την Ελλάδα.

 

Ιερα Προσκυνηματα «Παναγια Η Εικοσιφοινισσα»

Παναγία Η Εικοσιφοίνισσα: Το Παλαιότερο Μοναστήρι Στην Ελλάδα Και Την Ευρώπη Με Τη Θλιβερή Ιστορία.

Στο κατάφυτο Παγγαίο, σε υψόμετρο 753 μέτρων, βρίσκεται στα όρια των νομών Σερρών – Καβάλας, αλλά εκκλησιαστικά ανήκει στη Μητρόπολη Δράμας.

vestments 6

Η Παναγία η Εικοσιφοίνισσα, με την αχειροποίητο θαυματουργό εικόνα της, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προσκυνήματα της Μακεδονίας και είναι το παλαιότερο εν ενεργεία μοναστήρι στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

vestments1
Η ίδρυση της μαρτυρικής μονής της Μακεδονίας χάνεται στα βάθη των αιώνων. Πάμπολλες παραδόσεις αναφέρουν ότι ο Άγιος Γερμανός, που ασκήτεψε στην Ιερά Μονή Προδρόμου, στον Ιορδάνη ποταμό, εγκατέλειψε την Παλαιστίνη και με όραμα που είδε από άγγελο εκ της Παρθένου, ήρθε στη θέση Βίγλα του Παγγαίου το 518 μ.Χ. Λίγο νωρίτερα είχε ιδρύσει εκεί κοντά μοναστικό οικισμό ο επίσκοπος Φιλίππων Σώζων (5ο αιώνα) που εγκαταλείφθηκε.

vestments 4
Αφού ολοκλήρωσε το πρώτο εκκλησάκι ο Άγιος Γερμανός αναζήτησε στο δάσος ένα ξύλο κατάλληλο για να εικονίσει τη Θεοτόκο, ως ένδειξη ευχαριστίας. Όταν το επεξεργάστηκε και το ετοίμασε ξαφνικά το ξύλο ράγισε και ο άγιος λυπήθηκε και σκέφτηκε να το αφήσει. Τότε ένα «φοινικούν», υπέρλαμπρο δηλαδή, κοκκινωπό φως έλουσε το σχισμένο ξύλο και φάνηκε η Παναγία μας μαζί με το Χριστό και μια φωνή ακούστηκε να του λέει: «Παιδί μου ήλπισε, εγώ είμαι εδώ» και τη στιγμή εκείνη εντυπώθηκε η Παναγία πάνω στο ξύλο. Αυτό το φως έδωσε και το όνομα στην αχειροποίητο εικόνα (εικών – φοίνισσα).

vestments 5
Δεύτερος κτίτορας θεωρείται ο Άγιος Διονύσιος ο Α΄ (15ο αιώνα), ο οποίος παραιτήθηκε από τη θέση του Οικουμενικού Πατριάρχη και έγινε ηγούμενος της μονής δίνοντας της τη μεγαλύτερη λαμπρότητα. Κατά την Τουρκοκρατία, η συμβολή της Ιεράς Μονής στη διατήρηση της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού υπήρξε ανεκτίμητη. Η δράση των μοναχών στην ευρύτερη περιοχή προκάλεσε την οργή των Τούρκων, οι οποίοι θανάτωσαν το 1507 και τους 172 μοναχούς. Το μνημείο τους βρίσκεται προ της μονής.
Το 1798, μετά την πρώτη του Πατριαρχία, έμεινε ως εξόριστος στη μονή ο μετέπειτα Εθνομάρτυρας και άγιος Γρηγόριος Ε΄.

vestments 3
Το 1917 οι Βούλγαροι άρπαξαν τα περισσότερα κειμήλια και τα μετέφεραν στη Βουλγαρία, όπου φυλάσσονται μέχρι σήμερα στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Σόφιας.
Κατά την περίοδο εκείνη των επιθέσεων και αρπαγών των Βουλγάρων, ένας αξιωματικός τους επιχείρησε να συλήσει την Εικόνα της Παναγίας, αλλά τινάχθηκε πίσω και εξέπνευσε, ενώ η μπότα και το πιστόλι του αποτυπώθηκαν στις μαρμάρινες πλάκες του δαπέδου για να ενθυμίζουν πάντοτε το θαύμα. Ακόμα και σήμερα στο μαρμάρινο δάπεδο του Ναού φαίνονται αυτά τα σημεία.
Το 1943 οι Βούλγαροι, στην Κατοχή, εκδίωξαν πάλι τους μοναχούς, έβαλαν φωτιά και κάηκε όλο το μοναστήρι εκτός από το ναό. Η Ιερά Μονή Εικοσιφοίνισσας αφέθηκε έρημη μέχρι την επαναλειτουργία της ως γυναικείου μοναστηριού το 1967. Σήμερα στη μονή ζουν περίπου 25 μοναχές.

Το επιβλητικό τετράγωνο (20 Χ 20 μέτρα) Καθολικό των Εισοδίων της Θεοτόκου διαθέτει όμορφο τέμπλο, ενώ το Ιερό Βήμα σώζεται από τον 11ο αιώνα. Στο ξυλόγλυπτο επίχρυσο τέμπλο του Καθολικού βρίσκεται η αχειροποίητος και θαυματουργή Ιερά Εικόνα.
Εκτός από το ναό, το μοναστήρι επίσης περιλαμβάνει ξενώνες (τρία κτίρια με 200 κρεβάτια), τα κελλιά των μοναζουσών, Τράπεζα, αρχονταρίκι, μουσείο, τα παρεκκλήσια της Αγίας Βαρβάρας (με Αγίασμα) και της Ζωοδόχου Πηγής, εργαστήρια κεντητικής και αγιογραφίας κ.α. Αξιοθαύμαστα είναι και τα δύο μικρά κυπαρίσσια που εδώ και πολλά χρόνια ζουν θαυματουργικά στη στέγη του ναού (στη βάση του μικρού τρούλου).

Η Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας εορτάζει στις 15 Αυγούστου στη μνήμη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στις 14 Σεπτεμβρίου στη μνήμη του τιμίου Σταυρού και στις 21 Νοεμβρίου στη μνήμη των Εισοδίων της Θεοτόκου.

Πηγή: π.Νικόλαος Καζακίδης (θρησκευτικές περιηγήσεις)

Ιερά Προσκυνήματα «Παναγία στο Σπήλαιο»

Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου – Δυτική & Κεντρική Μακεδονία. (Παναγία στο Σπήλαιο)

Στην είσοδο του χωριού Σπήλαιο των Γρεβενών, ένα από τα παλαιότερα παραδοσιακά χωριά της Δυτικής Μακεδονίας, που είναι κτισμένο σε υψόμετρο 960 μ., βρίσκεται η ιστορική μονή της Κοίμησης της Θεοτόκου.

ιερατικα 1Ιδρύθηκε το 1633, όταν αρχιεπίσκοπος ήταν ο Γαβριήλ από τη Μηλιά Μετσόβου και αρχικά υπαγόταν στην Αρχιεπισκοπή Αχριδών, ενώ μετά το 1767 περιήλθε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Σε όλη την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην παιδεία της περιοχής και συνέβαλε στους απελευθερωτικούς αγώνες των κατοίκων της. Το 1935 συγχωνεύθηκε με την Ιερά Μονή Ζάβορδας. Από το συγκρότημα της μονής σήμερα έχει σωθεί μόνο το καθολικό και το ισόγειο της μιας πτέρυγας των κελλιών.

ιερατικα 2

Το καθολικό έχει όλα τα χαρακτηριστικά της μακεδονικής μεταβυζαντινής αρχιτεκτονικής. Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική με τρούλο, Ιερό Βήμα με τρεις αψίδες στα ανατολικά, και νάρθηκα στα δυτικά. Στους δύο πλάγιους τοίχους σχηματίζονται μεγάλες κόγχες, οι οποίες ονομάζονται χοροί, διότι εκεί στέκονται οι χοροί των ψαλτών.

ιερατικα 4

Σε μεταγενέστερη φάση προστέθηκε στα δυτικά ευρύχωρος εξωνάρθηκας και στη βορειοδυτική γωνία κωδωνοστάσιο. Οι τοίχοι του ναού στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι κτισμένοι με αργούς λίθους, ενώ με ιδιαίτερη επιμέλεια, από πελεκημένες πέτρες και σειρές από πλίνθους, είναι κτισμένες οι κόγχες και οι δύο τρούλοι, ο μεγαλύτερος κεντρικός και του νάρθηκα, όπου διαμορφώνονται αψιδώματα.

ιερατικα 3


Στο εσωτερικό, ο ναός είναι κατάγραφος και ο διάκοσμός του ανήκει σε δύο φάσεις. Στην πρώτη, του 1650, χρονολογούνται οι τοιχογραφίες του κεντρικού τμήματος του κυρίως ναού, του τρούλου και των χορών, που είναι έργο των αγιογράφων Νικόλαου και Ιωάννη. Το υπόλοιπο τμήμα του ναού και τον νάρθηκα αγιογράφησαν το 1658 οι ζωγράφοι Μιχάλης από τη Ζέρμα Ηπείρου και Ηλίας από το Επταχώρι Καστοριάς. Οι τοιχογραφίες του εξωνάρθηκα είναι έργο του 1911 και έγιναν από τον ζωγράφο Γεώργιο Πιτένη από τη Σαμαρίνα. Αξιόλογα έργα ξυλογλυπτικής του 17ου αιώνα είναι το τέμπλο, η πόρτα και τα παράθυρα του ναού.

Πηγή: π.Νικόλαος Καζακίδης (θρησκευτικές περιηγήσεις)

Η Ελλαδα στα Ιαπωνικα 希臘 : «το αιωνιο φως της ελπιδος».

Η Ελλάδα αναφέρεται και γράφεται ως 希臘 στα Ιαπωνικά: το αιώνιο φως της ελπίδος.

e-amfiajapan_1

«Ἁπό τήν ἀρχαιότητα μέχρι σήμερα, μας ἔχετε δώσει τὸ φῶς»Με ένα συγκινητικό μήνυμά του από τη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, ο ορθόδοξος Ιερέας Δημήτριος Τανάκα, ο οποίος έζησε στην Ελλάδα και σπούδασε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αναφέρεται στη χώρα μας λέγοντας τα εξής:

«Ἀγαπητοί μου Ἑλληνες καὶ Ἑλληνίδες, ἀγωνιζόμενοι ἐν Χριστῶ μετά παρρησίας καὶ ὑπομονῆς. Ἡ γενναιοδωρία σας εἶναι τόσο μεγάλη καὶ ἀνεκτίμητη. Αὐτό γνωρίζω πολύ καλά ἀπὸ τὴ δική μου ἐμπειρία. Μετά μεγάλης ἀγάπης καὶ ἐλεημοσύνης, ἀποδέχθηκε όχι μόνο ἑμένα, ἀλλά καὶ ὅλους ὅσους ἔρχονται σὲ σάς, καλούς ή κακούς. Ποτέ δὲν παραπονέθηκε ἀκόμη καὶ ὅταν κάποιοι ξένοι ἔκαναν κάτι δυσάρεστο γιὰ ἑσάς. Αὐτό ὁφείλεται στὸ γεγονός ὅτι ξέρετε τὶ εἶναι ἡ δικαιοσύνη. Ἁπό τήν ἀρχαιότητα μέχρι σήμερα, μας ἔχετε δώσει τὸ φῶς.Ἡ Ἑλλάδα εἶναι τὸ φῶς τοῦ κόσμου ποὺ ἀποκαλύπτεται ἀπό τόν Θεό, τὸ ὁποίο εἶναι ἀπόρθητο ἀπό κανέναν. Εἶναι τὸ φῶς νὰ φωτίσει τόν κόσμο καὶ νὰ λάμψει τὶς ψυχές τῶν ἀνθρῶπων. Αὐτό γιατί ἠ Ἑλλάδα ἀναφέρεται καὶ γράφεται ὠς 希臘 στὰ Ἰαπωνικά: τὸ αἰώνιο φῶς τῆς ἐλπίδος. Τὸ φῶς αὐτό εἶναι τόσο λαμπρό καὶ φωτεινό, ποὺ κανείς δὲν μπορεῖ νὰ ξεφύγει ἀπό αὐτό.Ἄν κάποιος εἶναι πρόθυμος νὰ τὸ ἀποδεχθεῖ καὶ νὰ φωτιστεῖ ἀπό αὐτό, τὸ μυαλό καὶ ὁ νοῦς του, θὰ ἀνοίξει καὶ δεῖ τόν κόσμο, πραγματικό καὶ ἀληθινό κόσμο, μπροστά του. Αντίθετα, ἄν κάποιος εἶναι ἀπρόθυμος νὰ τὸ ἀποδεχθεῖ, θὰ ἐπιστρέψει στὸ σκοτάδι, ἀκόμα καὶ μὲ τὰ μάτια του ανοιχτά, ἀκριβῶς ὅπως ὁ Πλάτων περιγράφει στήν παραβολή τοῦ σπηλαίου. Ἐγώ ταπεινῶς πιστεύω καὶ θέλω νὰ εἶμαι ἕνας ἀπὸ τοὺς φωτισμένους καὶ αφυπνισμένους ἀπὸ τήν Ἑλλάδα καὶ τήν Ὀρθοδοξία.

Ἡ Ἰαπωνία εἶναι μακριά καὶ ἡ προσευχή μου εἶναι ταπεινή. Εἶμαι ἁμαρτωλός καὶ ἀνάξιος Θεοῦ δοῦλος, ἀλλά ὅμως δὲν ἔχω καμία ἀμφιβολία. Ἡ Ἑλλαδα ζεῖ διότι ὁ Χριστός, ἡ Παναγία καὶ οἱ Ἅγιοι πάντες εἶναι πάντα μαζί σας.
Κύριε καὶ Θέε μου Χριστέ, παρακαλῶ νὰ ἀξιώσετε ἑμένα τόν ἁμαρτωλό καὶ ἀνάξιο νὰ Σᾶς ἐπικαλοῦμαι καὶ νὰ πῶ:
Ἀναστήτω ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν. Ἀμήν.»