Ανω Πουλα/Αγια Ελεουσα Μανη

Οι εκκλησίες που είναι λαξευμένες στους βράχους αποτελούν πάντα ενδιαφέρον θέμα καθώς αποκαλύπτουν αφενός τις δύσκολες εποχές που πέρασε η Ορθοδοξία μας κατά καιρούς, αφετέρου αποτυπώνουν την θέληση και την δύναμη των μοναχών που υπηρέτησαν και υπηρετούν την Πίστη μας κάτω από αντίξοες συνθήκες, όπως οι δυσπρόσιτοι βράχοι της Μάνης.

e-amfia mani 11e-amfia mani 2 Είσοδος στο λαξευμένο βράχο.

e-amfia mani 8Είσοδος από μέσα προς τα έξω

e-amfia mani 7

Αγία Ελεούσα, τοιχογραφία στρατιωτικού αγίου (φωτο Ludovic Bender), με ψηφιακή αποκατάσταση.

e-amfia mani 9Λήψη από το εσωτερικό του ναού.

e-amfia mani 10Ανω Πούλα. Μπορούμε να πιθανολογήσουμε ότι τα παλαιολόγεια χρόνια ερημίτης/αγιογράφος με το όνομα Αντώνιος εμόνασε στην Αγ.Ελεούσα, αγιογράφησε εν όλω ή εν μέρει τη μικρή εκκλησία του απόκρημνου βράχου και η ταπεινότητά του δεν του επέτρεψε να γράψει το όνομά του κατά τον συνήθη τρόπο, αλλά το αποτύπωσε με κρυπτογράφημα στο σπαθί του στρατιωτικού αγίου.

Πηγή: Θρησκευτικές περιηγήσεις (π.Νικόλαος Καζακίδης)

Καλη Παναγια σας ευχομεθα

Η γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου έχει ιδιαίτερη θέση στο εορτολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας καθώς συνδέεται άμεσα με τη μοναδικότητα του προσώπου της Παναγίας στο έργο «της εν Χριστώ σωτηρίας» των ανθρώπων. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη από τις γιορτές που καθιέρωσε η Εκκλησία προς τιμήν της.

Για πρώτη φορά φαίνεται να γιορτάστηκε στα Ιεροσόλυμα στις 13 Αυγούστου και λίγο αργότερα μετατέθηκε στις 15 του ίδιου μήνα. Είχε δε γενικότερα θεομητορικό χαρακτήρα, χωρίς ειδική αναφορά στο γεγονός της Κοιμήσεως και ονομάζονταν «ημέρα της Θεοτόκου Μαρίας».

Κέντρο του πανηγυρισμού αναφέρεται στην αρχή ένα «Κάθισμα» (ναός), που βρίσκονταν έξω από τα Ιεροσόλυμα στον δρόμο προς την Βηθλεέμ. Η σύνδεση αυτής της γιορτής με την Κοίμηση της Θεοτόκου, έγινε στον ναό της Παναγίας, που βρισκόταν στη Γεσθημανή, το «ευκτήριο του Μαυρικίου», όπου υπήρχε και ο τάφος της.

Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου προηγείται νηστεία, η οποία καθιερώθηκε τον 7ο αιώνα.

Καθώς βαδίζουμε προς την Μεγάλη γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου το «Πάσχα του Καλοκαιριού» για όλους του Ορθόδοξους θα θέλαμε να σας ευχηθούμε Καλή Παναγία.

Από τις 21/08/2018 θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε εκ νέου στα μηνύματα σας.

e-amfia wordpress..

Οι χρωματικοι «κανονες¨των Ιερατικων Αμφιων στα Μυστηρια.

eamfia3Τα Ευχολόγια είναι ένα από τα κυριότερα λειτουργικά βιβλία της εκκλησίας που περιέχουν συλλογή κειμένων της Θείας Λατρείας, των Λειτουργιών και όλων των μυστηρίων.

«Τυπικό» είναι το λειτουργικό βιβλίο που περιέχει οδηγίες για τη λατρεία της Εκκλησίας μας. Διασφαλίζει την τάξη και προστατεύει τη λατρεία από υποκειμενικές αυθαιρεσίες και είναι ο σπουδαιότερος οδηγός της λατρείας.

Ο Απόστολος Παύλος συνιστά «πάντα ευσχημόνως και κατά τάξιν γινέσθω» και ο Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης υπογραμμίζει «Τάξις συνέχει πάντα» και σε άλλο σημείο γράφει: «Εν τη εκκλησία, μιμουμένη των ουρανών, τάξιν δει είναι θείαν και πολιτεύεσθαι».

Το Τυπικό είναι το σύνολο των διατάξεων για το πώς πρέπει να τελούνται οι τακτικές κυρίως ιερές ακολουθίες, οι οποίες κατά την ιστορική πορεία υπέστησαν ποικίλες εξελίξεις και επομένως παρουσιάζουν αρκετές παραλλαγές. Παρέχει, επίσης, σποραδικές μαρτυρίες για το χρώμα των ιερών αμφίων.

Μαρτυρίες για το χρώμα των ιερών αμφίων αντλούμαι από τα Ευχολόγια.

1)Βάπτιση

Το χρώμα του ενδύματος όσων βαπτίζονταν ήταν λευκό και το ύφασμα λινό , όπως αναφέρει και ο Κύριλλος Ιερουσαλήμ (313-387) μια φορά σε μια ομιλία του σχετικά με τα μυστήρια του Πάσχα. Μεταξύ αυτών είπε : “Πάντα να‘ ναι λευκά τα ρούχα σου….. Αφού βγάλεις τα παλιά σου ρούχα και φορέσεις τα πνευματικά λευκά ρούχα, πρέπει πάντα να‘ σαι στα λευκά ντυμένος».

Σε καμιά περίπτωση δεν σου λέμε να φοράς πάντα άσπρα ρούχα. Αλλά να φέρεις επάνω σου την αληθινή αστραφτερή ένδυση του πνευματικού λευκού χρώματος”. Να είσαι σε θέση να πεις, όπως είπε και ο Προφήτης Ησαΐας 1155 : «Την ψυχή μου χαίρω στον Θεό, διότι με έντυσε με το χιτώνα και με περιέβαλλε με το ένδυμα της χαράς». Η λευκή ένδυση θα πρέπει να σου θυμίζει λοιπόν την φωτεινή ένδυση της ψυχής.

Και ο Αμβρόσιος (374-397) λέγει : «πρέπει ο ρουχισμός του βαπτιζόμενου να είναι «ένα σημάδι, ότι απέβαλε από πάνω του τη συσκευασία των αμαρτιών και φόρεσε τα απέριττα ενδύματα της αγνότητας»

2)Γάμος

Μαρτυρία για το χρώμα των ιερών αμφίων για το μυστήριο του γάμου έχουμε από τονκώδικα 105 της Μ.Λαύρας του 15 ου αι. Είναι η περίοδος που το μυστήριο τελείται ανεξάρτητα από τη Θεία Λειτουργία. Σύμφωνα με τον παραπάνω κώδικα το χρώμα είναι λευκό.

3)Χειροτονία

Χειροτονία του Επισκόπου

Μαρτυρία για τη χειροτονία του Επισκόπου έχουμε από το ευχολόγιο του 14 ου αιώ. Χειρόγραφο της βιβλιοθήκης Ιεράς Μονής Αγίου Σάββα ηγιασμένου, νυν πατριαρχική βιβλιοθήκη Ιεροσολύμων: «Είτα προσκαλείται τους επισκόπους, οι και ερχόμενοι μετά φαινολίων λευκών και προσκυνούντες κατά συζυγίαν, κάθηνται εν τοις προευτρεπισμένοις θρόνοις. Και τελευταίον προσκαλείται τον υποψήφιον ος και ερχόμενος μετά φαινολίου λευκού και επιτραχηλίου […] λαβών το ωμοφόριον, περιτήθησι τω τραχήλω του χειροτονουμένου».

Βλέπουμε δηλαδή από το Ευχολόγιο ότι την ημέρα της χειροτονίας όλοι οι επίσκοποι λευκοφορούν και ο υποψήφιος ενδύεται φαιλόνιο λευκού χρώματος. Το ωμοφόριο τίθεται στον χειροτονηθέντα, για να τονισθεί η ενότητα των βαθμών της ιερωσύνης, το «ενιαίον της ιερωσύνης» 1190 , το οποίο είναι πάντα λευκό.

Χειροτονία Πρεσβυτέρου

Μαρτυρίες από τα ευχολόγια για το χρώμα των ιερών αμφίων του πρεσβυτέρου δεν έχουμε. Το κενό αυτό αναπληρώνει ο Συμεών Θεσσαλονίκης στο έργο του Περίτων ιερών χειροτονιών . Ο χειροτονούμενος, γράφει ο ιερός πατήρ, περιβάλλεται λευκό φαιλόνιο, και εξηγεί ότι είναι λευκό, «για την καθαρότητα και αγιωσύνη».Από το βίο του Μωυσή του Αιθίοπα πληροφορούμαστε ότι την ημέρα της χειροτονίας του εις πρεσβύτερον ο επίσκοπος του είπε: « Να Μωυσή τώρα άσπρησες και έγινεςολόλευκος».Και απάντησε με πραότητα «Πάτερ,τα έξωθεν ελευκάνηθησαν ή τα έσωθεν.

Χειροτονία Διακόνου

Από τα Ευχολόγια δεν έχουμε πληροφορίες για τον πρώτο βαθμό της ιεροσύνης. Το κενό καλύπτει ο Συμεών Θεσσαλονίκης στο έργο του Περί των ιερών Χειροτονιών όπου ομιλεί για λευκό στιχάριο την ημέρα της χειροτονίας,και εξηγεί ότι είναι λευκό για το καθαρό της δόξης του Θεού , και περιβάλλεται ωράριο γιατί είναι εις τύπον των αγγέλων ο διάκονος.

Χειροτονία Διακόνισσης

Η χειροτονία της διακονίσσης τελείται από τον επίσκοπο και διαφέρει σε ελάχιστα μόνο σημεία από την χειροτονία του διακόνου. Δεν κλείνει τα πόδια της μπροστά στην Αγία Τράπεζα και τελείται στο ίδιο ακριβώς σημείο που τελείται και η χειροτονία του διακόνου στη Θεία Λειτουργία. Ο κώδικας Παρισίων του 11 ου αι, αναφέρει: «Μετά το Αμήν περιτίθισι το διακονικό ωράριον» 1197 χωρίς να κάνει αναφορά στο χρώμα και ασφαλώς θα εννοεί το λευκό χρώμα, ό,τι δηλαδή και στη χειροτονία του διακόνου.

4) Εξόδιος Ακολουθία

Το χειρόγραφο του 15 ου αιώνα της βιβλιοθήκης της Ι.Μ. Παντοκράτορος του Αγίου Όρους, που μιλάει για την τάξη «εί τελευτήσαντος μοναχού», σημειώνει τα ακόλουθα: «ο δε ιερεύς εισελθών εις το βήμα, φορένει στολήν πορφυράν και θυμιάζει το λείψανον σταυροειδώς». Από το χειρόγραφο αυτό πληροφορούμαστε ότι ο ιερέας ενδύεται πορφυρά άμφια και όχι λευκά.

Στο βίο του ιερού Χρυσοστόμου, αναφέρονται τα εξής: «Διαισθανόμενος τον θάνατό του ζήτησε από τον φύλακα ιερέα του ναού αγίου Βασιλίσκου να περιβληθεί «ολόλευκα άμφια» για να ιερουργήσει». Παρόμοια πληροφορία έχουμε και στη βιογραφία του Δυτικού αγίου Γερμανού επισκόπου Αυξέρης(378-448).

Ο Συμεών Θεσσαλονίκης στο έργο του Περί του τέλους ημών και της ιεράς τάξεως της κηδείας, γράφει τα ακόλουθα: «Έτσι παρέλαβε η εκκλησία να κηδεύει τον πιστό αδελφόν, που πέθανε. Αν μεν είναι αρχιερεύς και ιερεύς τον ευπρεπίζει με τα χέρια ιερέων, επειδή είναι όλος ιερός. Αυτοί δε τον ντύνουν με καθαρά ενδύματα του σχήματός τον…Ύστερα, αφού τον περιζώσουν, τον ντύνουν από επάνω με τα αρχιερατικά ή τα ιερατικά άμφια και τον βάζουν στα πόδια καινούργια υποδήματα ».

Η εξόδιος ακολουθία τελείται με λευκά άμφια,το χρώμα της Ανάστασης και του φωτός, γιατί η υμνολογία της ακολουθίας είναι αναστάσιμη και ευφρόσυνη . Στη Ρωσία πρώτη φορά επίσημα πρότειναν στους κληρικούς της Αγίας Πετρούπολης να φορέσουν μαύρες στολές το έτος 1730 για να πάρουν μέρος στην εξόδιο ακολουθία του αυτοκράτορα Πέτρου β ́.Από τότε τα μαύρα άμφια εισήχθησαν στην εξόδιο ακολουθία και στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή στη Ρωσία.

Πηγή: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο-Τμήμα Θεολογίας.