Οι «Aγιοι» Στρατιώτες!

Στη χώρα μας η Εκκλησία και η Ορθοδοξία κατέχουν μια σημαντική θέση στην ιστορία μας. Ακόμα και οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν μια στενή σχέση αιώνων με τη θρησκεία. Μάλιστα, οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν ένα κύριο χαρακτηριστικό που αποδεικνύει την αναπόσπαστη σχέση που έχουν με την ορθοδοξία: τους Άγιους Στρατιωτικούς.

Οι Άγιοι στρατιώτες έχουν κατά καιρούς αναφερθεί και αναλυθεί από πολλούς. Ένα κύριο και εξαιρετικό σύγγραμμα που αποτυπώνει ποιοι ήταν και πως υπηρέτησαν οι άγιοι στρατιωτικοί, είναι το βιβλίο του Γιάννη Σουλιώτη “Οι Άγιοι στρατιώτες: Εικόνες και βίοι”. Μέσα απο μια ευρεία έρευνα και ανάλυση του συγγραφέα κατέληξε στην ανακάλυψη 416 επωνύμων Αγίων οι οποίοι ήταν στρατιωτικοί και άλλων 6000 ανωνύμων.

Οι περισσότεροι στρατιωτικοί Άγιοι είναι αυτοί που μαρτύρησαν κατά τους διωγμούς. Υπηρετούσαν σε στρατιωτικές μονάδες και είτε κλήθηκαν να προσφέρουν θυσίες στα είδωλα και αρνήθηκαν είτε διώχθηκαν για την πίστη τους είτε βλέποντας Χριστιανούς να βασανίζονται πίστεψαν και αυτοί. Οι εικόνες των στρατιωτικών Αγίων, λόγω της πανοπλίας ή των όπλων που κρατούν, έτσι κι αλλιώς έχουν αποτρεπτική χροιά. Ένας στρατιωτικός Άγιος είναι ο καλύτερος υπερασπιστής για κάποιον πιστό που βρίσκεται σε δύσκολη θέση αλλάκαι για όποιον χρειάζεται δύναμη.

Η απεικόνιση μάλιστα του έφιππου Αγίου Γεωργίου, που σκοτώνει το «χαμερπή» δράκοντα, δικαίως βρίσκεται στις πολεμικές σημαίες στρατιωτικών σωμάτων, ιδιαίτερα του πεζικού.

Αλλά και η απεικόνιση του έφιππου Αγίου Δημητρίου, που σκοτώνει έναν «γίγαντα» με ανθρώπινη μορφή, είναι εξίσου δυνατή, όπως και του Αγίου Θεοδώρου του Τύρωνα.

Προστάτες των ενόπλων δυνάμεων:

  1. Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος. Στρατός– Πεζικό (εορτάζει 23 Απριλίου)
    Στρατιωτικός Άγιος που λατρεύεται σε όλη την Ελλάδα. Και πώς να μην είναι προστάτης του στρατού! Νέος, ωραίος, δυνατός και λαμπερός, σαν αρχαίος ήρωας, ο Άγιος συχνά λέγεται ότι εθεάθη να καθοδηγεί τα στρατεύματά μας σε νικηφόρες μάχες. Η απεικόνισή του, που τον παριστά πάνοπλο και έφιππο να σκοτώνει έναν τρομερό δράκο, είναι αρχέτυπη και έχει μεγάλη αποτρεπτική σημασία. Όπως ο Άι-Γιώργης σκοτώνει τον δράκο, έτσι πιστεύει ο λαός μας ότι θα συνθλίψει και τους εχθρούς που επιβουλεύονται τα εδάφη και την ελευθερία μας. Από τον11ο αιώνα και μετά, ο Άγιος Γεώργιος συνδέθηκε με αυτήν την παράδοση, που καθόρισε και όλες τις μετέπειτα απεικονίσεις του: τον φόνο ενός δράκοντα που απαιτούσε να τον ταΐζουν με ανθρώπους, για να αφήνει τους υπόλοιπους να παίρνουν νερό από την πηγή. Όταν είχε φθάσει η σειρά της κόρης του βασιλιά, εμφανίσθηκε ο Άγιος και σκότωσε το θηρίο. Ο δράκοντας είχε το πολλαπλό νόημα του κακού, του ηθικού και του σωματικού, δηλαδή της αρρώστιας. Από την άλλη, ο θάνατός του απελευθερώνει την πρόσβαση στο νερό, το οποίο είναι πηγή ζωής και υγείας. Ο Μεγαλομάρτυρας Γεώργιος καταγόταν από σημαντική οικογένεια της Καππαδοκίας και είχε καταταγεί στο στράτευμα των Τριβούνων, ανεβαίνοντας ψηλά στη στρατιωτική ιεραρχία και κερδίζοντας σημαντικά αξιώματα. Όταν ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός όρισε ότι οι Χριστιανοί θα εξέπιπταν από τα αξιώματά τους και, αν επέμεναν στην πίστη τους, θα καταδικάζονταν σε θάνατο, ο Γεώργιος διακήρυξε θαρραλέα την πίστη του μπροστά στον αυτοκράτορα και, όταν οι προσπάθειες του Διοκλητιανού να τον μεταστρέψει απέτυχαν, υπέστη διάφορα μαρτύρια μέχρι να αποκεφαλιστεί. Αποτέλεσμα της γενναιότητάς του ήταν να μεταστραφούν στο χριστιανισμό πολλοί εθνικοί, μεταξύ των οποίων και η γυναίκα του Διοκλητιανού. Από παραφθορά του ονόματός του (Γιωργής=Οργής) ο Άγιος συνδέεται και με την «οργή του Θεού». Γι’ αυτό και ο λαός μας πιστεύει ότι όποιος εχθρός μας απειλήσει, θα χαθεί από «οργή Θεού»! Φημισμένος ο Άγιος είναι και για το άλογό του, γι’ αυτό σε πολλά μέρη κάνουν ιπποδρομίες – καβαλαρίες προς τιμήν του. Είναι πολύ διαδεδομένη η πίστη, ότι τα άλογα των Αγίων Γεωργίου, Δημητρίου, Μηνά και Θεοδώρων καλπάζουν αγριεμένα στον ουρανό, γι’ αυτό προκαλούνται βροντές. Οι αστραπές είναι οι σπίθες που πετιούνται από τα πέταλά τους. Το όνομα Γεώργιος, σε όλες τις παραλλαγές του (όπως Γιώργος, Γώγος, Γιωργής, Γεωργία, Γιώργαινα, Γωγώ κ.λπ.) το συναντάμε το ίδιο συχνά όπως και το Δημήτρης, Κωνσταντίνος, Ιωάννης και Νικόλαος σε όλη την Ελλάδα. Ο Άγιος Γεώργιος, αν και καβαλάρης, είναι προστάτης του πεζικού και εορτάζει 23 Απριλίου.
  2. Άγιος Νικόλαος. Ναυτικό– Λιμενικό (εορτάζει 6 Δεκεμβρίου)
  3. Αγία Βαρβάρα. Πυροβολικό, αποθήκες πυρομαχικών και Πυριτιδοποιεία (εορτάζει 4 Δεκεμβρίου).
  4. Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ. Αεροπορία (εορτάζουν 8 Νοεμβρίου).
    Αρχάγγελοι – Μεγάλοι Ταξιάρχες Μιχαήλ, Γαβριήλ και Ραφαήλ. Ο Γαβριήλ φέρνει την καλή είδηση, ο Μιχαήλ έχει σχέση με τον θάνατο. Και οι δύο είναι προστάτες της Αεροπορίας (εορτάζουν 18 Οκτωβρίου). Εορτάζεται επίσης ιδιαίτερα η Σύναξη των Μεγάλων Ταξιαρχών (Μιχαήλ, Γαβριήλ και Ραφαήλ) και των άλλων Αγίων «Ασωμάτων» δυνάμεων. Η «Σύναξη» έχει σχέση με την «Πτώση». Κατά την Δογματική οι άγγελοι είναι απροσδιόριστοι σε αριθμό. Μοιράζονται σε εννέα τάγματα και έχουν τις εξής ονομασίες: Θρόνοι, Χερουβείμ, Σεραφείμ, Κυριότητες, Δυνάμεις, Εξουσίαι, Αρχαί, Αρχάγγελοι και Άγγελοι.
    Ο Εωσφόρος ήταν ένας υπερβολικά υπερήφανος άγγελος, που θέλησε να γίνει ισότιμος συνομιλητής με τον Θεό. Πίστευε ότι του άξιζε να γίνει όμοιος με τον Ύψιστο. Γι’ αυτήν την ματαιοδοξία του έπεσε σαν αστραπή από τον ουρανό συμπαρασύροντας στην πτώση του και όλο το τάγμα των αγγέλων που τον ακολούθησε. Εκείνη την δύσκολη στιγμή ο αρχάγγελος Μιχαήλ, συσπείρωσε γύρω του όλα τα τάγματα αγγέλων και φώναξε δυνατά:«Πρόσχωμεν»! Κατά την παράδοση, έτσι σταμάτησε η «πτώση». Ο κάθε εκπεσών άγγελος μετατράπηκε σε δαίμονα και έμεινε εκεί όπου βρισκόταν κατά την διάρκεια της προσφώνησης! Άλλοι έγιναν πνεύματα – δαίμονες του αέρα, άλλοι του νερού, άλλοι της γης και άλλοι του κάτω κόσμου. Τα ονόματα των αρχαγγέλων τα συναντάμε σε όλη την Ελλάδα, συνήθως ως «Μιχάλης» και «Άγγελος –Αγγελική». Το «Γαβριήλ –Γαβρίλος» το συναντάμε σπάνια, το δε Ραφαήλ» ακόμα πιο σπάνια. Μερικές φορές (ελάχιστες ίσως) χρησιμοποιείται και το«Ταξιάρχης». Το«Σταμάτης– Σταμάτα–Σταματία» φέρεται να έχει σχέση με τους αρχαγγέλους, ιδιαίτερα με τον Μιχαήλ και χρησιμοποιείται συχνά. Σε πολλά
    μέρη, όταν τα παιδιά πεθαίνουν σε νηπιακή ηλικία το ένα πίσω από το άλλο, οι γονείς βάπτιζαν το βρέφος Σταμάτη ή Σταμάτα και ο Μιχαήλ «σταματούσε» να τα παίρνει! Άλλοτε πάλι τα «έταζαν» ή τα «σκλάβωναν» στον Αρχάγγελο, οπότε σταματούσε το κακό και τα έσωζαν…
  5. Άγιος Αρτέμιος. Αστυνομία (εορτάζει 20 Οκτωβρίου).
  6. Τρεις Παίδες εν Καμίνω. Πυροσβεστική (εορτάζουν 17 Δεκεμβρίου).
  7. Άγιος Μάμας. Προστάτης των φρουρών των συνόρων και των εθνοφυλάκων.
  8. H Παναγία , Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια… Η τιμή της Παναγίας είναι βαθιά ριζωμένη στον ελλαδικό χώρο. Ο ελληνικός στρατός πάνω από όλους τους Αγίους, την Παναγία θεωρεί υπέρμαχο στρατηγό και στήριγμά του. Σε όλους τους αγώνες του έθνους η Παναγία έμπαινε μπροστά και κατατρόπωνε τους εχθρούς. Άπειρες οι μαρτυρίες για τις θαυματουργές εμφανίσεις της. τελευταίες μαρτυρίες είναι αυτές του Αλβανικού Μετώπου όπου στην Αγία Σκέπη της Παναγίας στο ιερό Μαφόριό της προσευχόταν όλο το Έθνος. Η Παναγία «σκέπασε»- καθοδήγησε τα στρατεύματά μας στον τελευταίο πόλεμο αλλά και στους χρόνους της τριπλής κατοχής έσωσε πολλά χωριά από το μένος των κατακτητών. Η Παναγία πάλι συνδέεται με πολλές σωτήριες εμφανίσεις και θαυματουργές επεμβάσεις σε σχέση με το πολεμικό μας ναυτικό. Η Παναγία της Τήνου ίσως είναι το μεγαλύτερο προσκύνημα στον ελλαδικό χώρο και σχετίζεται με τον τορπιλισμό της «Έλλης». Το όνομα της Μεγαλόχαρης το συναντάμε σ’ όλη την Ελλάδα, σε όλες τις παραλλαγές του (Μαρία, Παναγιώτα– Γιώτα, Παναγιώτης– Γιώτης, Πάνος, Τάκης κ.α.).
  9. Αρτέμιος ο Δούκας, Αυγουστάλιος και Πατρίκιος. Ο μεγαλομάρτυρας ήταν πρόσωπο με μεγάλα αξιώματα στο Βυζάντιο. Αναφέρεται ως Δούκας, Αυγουστάλιος και Πατρίκιος της Αλεξάνδρειας. Ο Αρτέμιος πήγε στην Αντιόχεια να ελέγξει τον Ιουλιανό τον Παραβάτη για τους διωγμούς κατά των Χριστιανών. Εκεί τον συνέλαβαν, τον βασάνισαν,τον τύφλωσαν, τον ξεκοίλιασαν και τον αποτελείωσαν με αποκεφαλισμό (εορτάζει 20 Οκτωβρίου).
  10. Ανδρέας Στρατηλάτης. Ο Άγιος επί Μαξιμιανού τελούσε υπό τας διαταγάς του αρχιστρατήγου της Ανατολής Αντιόχου. Πολέμησε και νίκησε τους Πέρσες. Όταν όμως οι ανώτεροί του έμαθαν ότι οι περισσότεροι στρατιώτες του Ανδρέα ήταν Χριστιανοί, έστειλαν μία χιλιαρχία για να τους αφοπλίσουν. Ο Ανδρέας τους μίλησε και τους έπεισε και αυτούς να ασπασθούν τον χριστιανισμό. Ολόκληρη η χιλιαρχία ενσωματώθηκε στον χριστιανικό στρατό του Ανδρέα. Οργισμένος ο Αντίοχος, όταν έμαθε το γεγονός, έστειλε πολυπληθή στρατό, που κατάσφαξε το στράτευμα του Ανδρέα, φυσικά και τον Άγιο. Οι νεκροί υπολογίζονται στου 2.593! (εορτάζει 12 Ιουλίου και 19 Αυγούστου).
  11. Ευνίκη. Ένα από τα επτά παιδιά του Τερεντίου και της Νεονίλλας. Η Αγία εορτάζει σε σημαδιακή ημέρα: 28 Οκτωβρίου! Η νίκη των στρατευμάτων μας στο αλβανικό μέτωπο και σε αυτήν έχει αποδοθεί.
  12. Δημήτριος ο Μεγαλομάρτυρας και Μυροβλύτης. Προστάτες όσων αγωνίζονται άνισα και μη στον στίβο, την αρένα και την παλαίστρα (αθλητές). Ο Άγιος Δημήτριος ήταν διαπρεπής στρατιωτικός επί Διοκλητιανού – Μαξιμιανού. Αυτός με άλλους νέους, μαζί και ο Νέστορας, πρωτοστατούσαν, οργάνωναν και διέδιδαν τη χριστιανική πίστη στη Θεσσαλονίκη. Με το διάταγμα του 303μ.Χ. ο Δημήτριος φυλακίσθηκε και αργότερα εκτελέσθηκε για την πίστη του. Η λάρνακα του Αγίου Δημητρίου όπου φυλάσσονται τα ιερά οστά του θεωρείται «το κοινόν των χριστιανών ιατρείο». Ο Άγιος θεωρείται υπερασπιστής των αδυνάτων από κάθε κακό. Είναι προστάτης της Θεσσαλονίκης από τους βυζαντινούς χρόνους και η απελευθέρωσή της από τους Τούρκους έγινε την ημέρα της εορτής του. Γεγονός που θεωρήθηκε θαύμα σημαδιακό από όλους. Ο Άγιος Δημήτριος μαζί με τον Άγιο Γεώργιο είναι ένα αδιαχώριστο δίδυμο δύναμης και νίκης για τους Έλληνες. Ιδιαίτερα οι Έλληνες της διασποράς και των αλύτρωτων πατρίδων σε αυτούς προσβλέπουν για την απελευθέρωσή τους και για την ένωσή τους με την Μητέρα Ελλάδα. Το«δίδυμο» των Αγίων σε πολλά μέρη έχει κοινούς λατρευτικούς ναούς. Στην Παλαιοχώρα της Αίγινας σώζονται δίδυμοι ναοί των Αγίων που χρονολογούνται από τον17ο αιώνα. Φημισμένος είναι ο Άγιος και για το άλογό του. Το όνομα «Δημήτριος» σε όλες τις παραλλαγές του και με όλες τις καταλήξεις (όπως Δήμος, Μήτσος, Δημητρός, Δήμητρα, Δημητρούλα κ.λπ.) το συναντάμε το ίδιο συχνά όπως και το Κωνσταντίνος, Γεώργιος, Ιωάννης και Νικόλαος σε όλη την Ελλάδα. (εορτάζει 26 Οκτωβρίου).
  13. Ευστάθιος ο Στρατηλάτης. Ο Άγιος ήταν ένας πολύ διακεκριμένος στρατηλάτης του Ρωμαϊκού στρατού επί αυτοκρατόρων Τραϊανού και Αδριανού. Πολέμησε μάλιστα με μεγάλο θάρρος τους βάρβαρους Πάρθους. Το ειδωλολατρικό του όνομα ήταν Πλακίδας. Όταν ο αυτοκράτορας έμαθε ότι ο στρατηλάτης του ήταν Χριστιανός, τον κάλεσε να απολογηθεί και να θυσιάσει στα είδωλα. Ο Ευστάθιος όμως παραδέχθηκε την πίστη του και αρνήθηκε να θυσιάσει. Ο Τραϊανός τότε, του αφαίρεσε τα αξιώματά του, τον γελοιοποίησε, του δήμευσε την περιουσία και αφού τον χώρισε από την οικογένειά του, τον έστειλε εξορία. Έπειτα από χρόνια ο Τραϊανός βρέθηκε σε πολύ δύσκολη στρατιωτική θέση. Θυμήθηκε τον γενναίο στρατηλάτη του και ζήτησε να τον επαναφέρουν στον στρατό. Του έδωσε πίσω τον βαθμό του, την περιουσία του και του επέτρεψε να ενωθεί και πάλι με την οικογένειά του. Ο Ευστάθιος πολέμησε για τον αυτοκράτορα και νίκησε τους εχθρούς του. Στην διάρκεια του πολέμου, ο Αδριανός διαδέχθηκε τον Τραϊανό.Όταν ο Ευστάθιος γύρισε τροπαιούχος πίσω, ο Αδριανός είχε ετοιμάσει γιορτές και παρελάσεις για το νικητή στρατηλάτη. Έπρεπε σύμφωνα με τα καθιερωμένα να προσφερθούν και οι επινίκιες θυσίες στα είδωλα. Ο Ευστάθιος όμως αρνήθηκε να θυσιάσει και πάλι. Τότε ο Αδριανός θύμωσε και διέταξε να βασανισθεί ο Άγιος και η οικογένειά του. Όταν μάλιστα είδε ότι ο Άγιος έμενε ακλόνητος στην θέση του, διέταξε να τον κλείσουν μαζί με την οικογένειά του, μέσα σε ένα μεταλλικό βόδι και να τους ρίξουν στην φωτιά. Αυτό ήταν και το
    οδυνηρό τέλος του Αγίου και της οικογένειάς του (εορτάζει 20 Σεπτεμβρίου)
  14. Άγιοι Θεόδωροι. Θεόδωρος ο Στρατηλάτης (εορτάζει 8 Φεβρουαρίου), Θεόδωρος ο Τύρων (εορτάζει 28 Φεβρουαρίου). Παρόλο που είναι στρατιωτικοί Άγιοι,παλαιότερα οι έγκυες έπαιρναν κόλλυβα από τον εσπερινό των Αγίων, τα έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι τους και ονειρεύονταν το φύλο του παιδιού τους. Στην Σκύρο, στην εορτή των Αγίων, κάνουν το ίδιο με το λεγόμενο «αρμερόπιτο» για να δουν ποιον θα παντρευτούν. Φημισμένοι είναι οι Άγιοι και για τα άλογά τους. Ο Άγιος Θεόδωρος που εορτάζεται πάντα το πρώτο Σάββατο της Σαρακοστής, που ανήκει στα Ψυχοσάββατα, συνδυάζεται και με την λατρεία των νεκρών. Η σύνδεση έχει γίνει λόγω του Ψυχοσάββατου αλλά και λόγω της λεγόμενης ημέρας του «θαύματος των κόλλυβων» που σχετίζεται με τον Θεόδωρο Τύρωνα. «Τύρων» σημαίνει «νεοσύλλεκτος» και πράγματι,ο Θεόδωρος ήταν λεγεωνάριος σε μονάδα νεοσυλλέκτων. Με αυτή την ιδιότητά του θα μπορούσε να προστατεύει τα κέντρα στρατιωτικής εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων. Κατά παράδοση, ήταν πολύ δυνατός και γενναίος άνδρας. Μάλιστα ονομάζεται και «δρακοκτόνος», γιατί όντως σκότωσε έναν δράκο που στοίχειωνε μια ολόκληρη πολιτεία.
  15. Θεοδώρα η στρατιωτίνα. Ίσως φανεί παράξενο, αλλά και οι γυναίκες που υπηρετούν στον στρατό μπορούν να έχουν μια Αγία στρατιωτίνα για προστάτιδα. Η Θεοδώρα καταγόταν από φτωχή οικογένεια στην περιοχής της Αρκαδίας– Μεσσηνίας. Τότε ήταν καθεστώς ένα αγόρι από κάθε οικογένεια να υπηρετεί για ένα διάστημα στον στρατό της τοπικής μονής. Αν κάποια οικογένεια δεν είχε αγόρι, θα έπρεπε να πληρώσει φόρο στη μονή τόσα χρήματα, όσα η πληρωμή ενός μισθοφόρου. Η οικογένεια της Αγίας όμως ήταν φτωχή, γι’ αυτό και η Θεοδώρα σκέφθηκε να ντυθεί αγόρι και να πάει να υπηρετήσει την θητεία γλιτώνοντας τον φόρο. Έτσι κι έγινε! Έγινε μάλιστα και αξιωματικός. Μόνο που αργότερα κατηγορήθηκε αδίκως ότι αποπλάνησε κάποια κοπέλα. Δικάστηκε και καταδικάστηκε χωρίς να μαρτυρήσει το φύλο της. φώναζε όμως διαρκώς ότι άδικα κατηγορείται. Εκτελέσθηκε, αλλά όταν έγδυσαν το πτώμα, έκπληκτοι οι άνδρες του αποσπάσματος είδαν ότι ήταν γυναίκα, άρα δεν θα μπορούσε να έχει διαπράξει το αδίκημα για το οποίο καταδικάσθηκε. Σήμερα στη Βάστα της Μεγαλόπολης βρίσκεται ναός αφιερωμένος στην Αγία. Μάλιστα, αποτελεί θαυμαστό αξιοθέατο, γιατί 17 δένδρα φυτρώνουν μέσα από τους τοίχους και την σκεπή του ναού (εορτάζει 11 Σεπτεμβρίου).
  16. Ιωάννης ο Ρώσος. Πόσοι αλήθεια γνωρίζουν ότι ο θαυματουργός Άγιος ήταν Ρώσος στρατιώτης, που αιχμαλωτίσθηκε και πουλήθηκε ως δούλος κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο, την εποχή του Μεγάλου Πέτρου; Ποιος θα μπορούσε να καταλάβει καλύτερα τον πόνο ενός αιχμαλώτου πολέμου; Ποιος θα μπορούσε να στηρίξει την οικογένεια ενός αγνοουμένου και να δώσει ελπίδα για τον γυρισμό του; Φυσικά ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος. Αυτός θα πρέπει να θεωρείται ότι προστατεύει τους αιχμαλώτους πολέμου, τους αγνοούμενους και τις οικογένειές τους. Ο Άγιος Ιωάννης πουλήθηκε σαν δούλος από έναν Τάταρο που τον αιχμαλώτισε σε έναν Οθωμανό ίππαρχο. Ο κύριός του τον έφερε στην Καππαδοκία και τον χρησιμοποίησε ως ιπποκόμο. Κατάφερε με την αγιότητά του να κερδίσει την εκτίμηση του κυρίου του αλλά και των άλλων αλλοθρήσκων. Με
    την Μικρασιατική καταστροφή, το σώμα του μεταφέρθηκε στην Ελλάδα. Θεωρείται από τους πιο θαυματουργούς Αγίους (εορτάζει 27 Μαΐου).
  17. Καλλίστρατος ο νεοσύλλεκτος. Ο Άγιος κατατάχθηκε νεοσύλλεκτος στο στρατό. Όταν ανακάλυψαν ότι ήταν Χριστιανός, πέρασε από δίκη και καλέστηκε να θυσιάσει στα είδωλα. Ο Άγιος αρνήθηκε και ρίχθηκε από τους διώκτες του στη θάλασσα μέσα σε ένα σάκο με πέτρες. Από τον βυθό όμως τον ανέσυραν δύο δελφίνια και τον έβγαλαν στην ξηρά. Πολλοί από τους διώκτες του αλλά και από τους στρατιώτες που παρακολούθησαν το γεγονός, ύστερα από διδαχή του Αγίου έγιναν Χριστιανοί. Για να μην υπάρχουν μαρτυρίες για το θαύμα, ο διοικητής της μονάδας διέταξε τον αποκεφαλισμό του Καλλίστρατου και όσων ασπάσθηκαν τον λόγο του Κυρίου (εορτάζει 27 Σεπτεμβρίου).
  18. Κωνσταντίνος και Ελένη, οι Ισαπόστολοι και Άγιοι. Ο Άγιος Κωνσταντίνος στα μάτια του λαού θυμίζει τον γνωστό Ρωμαίο αυτοκράτορα. Αυτό που απλώς θέλει να γνωρίσει ο Χριστιανός, είναι ότι ο βασιλιάς ύστερα από ένα όραμα (εν τούτω Νίκα) μεταστράφηκε, ύψωσε λάβαρο με τον σταυρό και οδήγησε τις λεγεώνες του κατά του αντιπάλου του. Φυσικά με την βοήθεια του Θεού νίκησε, σταμάτησε τους διωγμούς των Χριστιανών, κήρυξε την ανεξιθρησκία και έκανε επίσημη θρησκεία του κράτους τον Χριστιανισμό. Για την μητέρα του, Αγία Ελένη, αυτό που θέλει να γνωρίζει είναι: Η μητέρα του Κωνσταντίνου ταξίδεψε στην Παλαιστίνη και ανάσκαψε τον λόφο του Γολγοθά. Εκεί βρήκε τον Τίμιο
    Σταυρό του Κυρίου και τα καρφιά με τα οποία Τον σταύρωσαν. Η αυτοκράτειρα Ελένη στους Αγίους Τόπους έκτισε πολλές εκκλησίες. Στην ορθόδοξη εικονογραφία η Αγία μητέρα εμφανίζεται πάντα με τον Άγιο υιό της να κρατούν στην μέση τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου. Η Εκκλησία, όχι μόνο ονόμασε τον Κωνσταντίνο «Μέγα», αλλά σε αυτόν και τη μητέρα του, τους απέδωσε και τον τίτλο των «Ισαποστόλων». Η λατρεία των Ελλήνων, ιδιαίτερα για τον Άγιο Κωνσταντίνο, είναι μεγάλη. Σε αυτό συντελεί και η σύμπτωση του ονόματόςτου με τον τελευταίο αυτοκράτορα του Βυζαντίου, τον ήρωα (αλλά αδίκως όχι ακόμα Άγιο) Κωνσταντίνο Παλαιολόγο. Στις προσδοκίες του λαού ο Κωνσταντίνος ταυτίζεται ακόμα και με τον «αναμενόμενο βασιλιά Κωνσταντίνο», που θα πάρει πίσω την Πόλη που έχασε ο Παλαιολόγος. Ο ομώνυμος βασιλιάς στρατηλάτης, μια μέρα θα εμφανισθεί και θα πραγματώσει τα μεγάλα οράματα της φυλής. Στα παραδοσιακά τραγούδια ο «Κωνσταντής» είναι το παλικάρι, ο υιός που κρατά πάντα τον λόγο του, ο νεκρός αδελφός που σηκώνεται από το μνήμα για να φέρει την αδελφή του πίσω, να την δει η μάνα της που πεθαίνει… Το όνομα Κωνσταντίνος σε όλες τις παραλλαγές του (Κωνσταντής, Κώστας, Κώτσος, Κωνσταντίνα, Κωνστάντω κ.λπ.) το συναντάμε το ίδιο συχνά όπως και το Δημήτρης, Γεώργιος, Ιωάννης και Νικόλαος σε όλη την Ελλάδα. Τα «αναστενάρια»: Γνωστά είναι και τα λεγόμενα αναστενάρια που γίνονται προς τιμής των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, αλλά που δεν αποδέχεται η Εκκλησία (Θα αναφερθούμε σε άλλη κατηγορία για τα αναστενάρια).
  19. Λογγίνος ο Εκατόνταρχος. Υπηρετούσε στον Ρωμαϊκό στρατό και ήταν επικεφαλής του αποσπάσματος που σταύρωσε τον Χριστό στο Γολγοθά. Κατά την ώρα της σταύρωσης έγιναν πολλά θαυμαστά και ο Λογγίνος πείσθηκε ότι αυτός που «πέθαινε» ήταν Θεός. Παραιτήθηκε από τον στρατό και διακήρυξε παντού την μαρτυρία του. Στο τέλος εκτελέσθηκε, επί Τιβερίου, αφού συκοφαντήθηκε ως λιποτάκτης. Φυσικά ο πραγματικός λόγος ήταν γιατί ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό (εορτάζει 16 Οκτωβρίου).
  20. Μηνάς ο Αιγύπτιος. Παρόλο που είναι στρατιωτικός Άγιος, τιμάται ιδιαίτερα από κτηνοτρόφους. Πολλοί τσοπάνηδες– βοσκοί, την ημέρα της εορτής του«δένουν» ένα ψαλίδι με μαλλί προβάτου και το αφήνουν έξω κρεμασμένο μέχρι τα Χριστούγεννα, «για να έχει κλειστό στόμα, να μην μπορεί να φάει ο λύκος τα πρόβατα», αλλά και«για να κλείσουν τα κακά στόματα στο χωριό». Ταυτόχρονα, από το όνομά του «Μηνάς– μηνώ= παραγγέλω– φανερώνω», πίστευαν ότι ο Άγιος φανέρωνε κλοπιμαία, χαμένα αντικείμενα, αλλά και χαμένα πρόβατα. Φημισμένος είναι ο Άγιος και για το άλογό του. (εορτάζει 11 Νοεμβρίου)
  21. Νέστορας ο Άγιος Μάρτυρας. Ο Άγιος Νέστορας με την χάρη του Δημητρίου πάλεψε με ένα, γιγαντιαίων διαστάσεων, αντίπαλο και τον νίκησε. Όταν μαθεύτηκε ότι ο Νέστορας ανήκει στον κύκλο του Δημητρίου, οι αρχές της πόλης διέταξαν την εκτέλεση και των δύο Αγίων (Εορτάζει 26 & 27 Οκτωβρίου).
  22. Προκόπιος ή Νεανίας ο Αιλιανός. Ο στρατηλάτης Μεγαλομάρτυρας, ήταν δούκας στην Αλεξάνδρεια και βάδισε με τον στρατό του κατά των Σαρακηνών. Στον δρόμο είδε μέσα στην νύχτα, φωτεινό σταυρό στον ουρανό και μία φωνή που τον καλούσε με το όνομα «Προκόπιο». Την άλλη μέρα έφτιαξε ένα χρυσό σύμβολο, αντίγραφο του Σταυρού που είδε και βάδισε άφοβα κατά των εχθρών. Φυσικά νίκησε. Ο Προκόπιος αφιέρωσε τη νίκη του στον Χριστό και κατέστρεψε τα είδωλα των εθνικών θεών. Γι’ αυτή του την πράξη κατηγορήθηκε ακόμα και από την ίδια του την μητέρα, συνελήφθη από τον Διοκλητιανό, βασανίσθηκε και τελικά αποκεφαλίσθηκε. Ο Άγιος συνοδεύεται από τους Τριβούνους –
    λεγεωνάριους, Αντίοχο και Νικόστρατο που τον συνόδευσαν στο μαρτύριό του. Και οι τρεις είναι Άγιοι – Μάρτυρες. Ακόμα και η ειδωλολάτρισσα μητέρα του, Θεοδοσία, μαζί με άλλες δώδεκα γυναίκες συγκλητικών, έγιναν και αυτές Χριστιανές και μαρτύρησαν. Κατά άλλους είχε διαταχθεί να διώξει Χριστιανούς, αλλά μετά το θαύμα της εμφάνισης του Σταυρού, δεν το έκανε. Στράφηκε με τον στρατό τους προς την Ιερουσαλήμ όπου την επισκέφθηκε ως προσκυνητής. Πάλι με την παρότρυνση της μητέρας του, ο έπαρχος καταδίωξε τον Προκόπιο και τον συνέλαβε. Ο Άγιος βασανίσθηκε και καλέστηκε να θυσιάσει στα είδωλα. Γι’ αυτόν τον λόγο τον πήγαν με το ζόρι σε έναν εθνικό ναό. Εκεί ο Άγιος προσευχήθηκε και ο ναός γκρεμίσθηκε από σεισμό. Τελικά αποκεφαλίσθηκε (εορτάζει 8 Ιουλίου).
  23. Σεβαστιανός, ο Άγιος από τα Μεδιόλανα. Ο Άγιος καταγόταν από διακεκριμένη γενιά και από χριστιανική οικογένεια. Απέκτησε αρχικά την εύνοια του αυτοκράτορα Καρίνου και αργότερα του Διοκλητιανού, που τον έκανε αρχηγό των πραιτοριανών. Ο Σεβαστιανός όμως ήταν φιλάνθρωπος και λόγω της θέσεώς του βοηθούσε και έδινε σε όσους είχαν ανάγκη την προστασία του. Οι κυνηγημένοι Χριστιανοί καθημερινά ευεργετούνταν από αυτόν. Ο πάπας Γάιος μάλιστα του έδωσε τον τίτλο του υπερασπιστή της Εκκλησίας της Ρώμης. Όταν άρχισαν οι διωγμοί όμως, ο Σεβαστιανός δεν μπορούσε να κρύψει την πίστη του. Ο Διοκλητιανός ένιωσε προδομένος από τον αρχηγών των πραιτοριανών του, γι’ αυτό διέταξε την σύλληψη και την εκτέλεσή του. Ο Άγιος στήθηκε σε έναν πάσαλο ή δένδρο και τοξοβολήθηκε. Τα βέλη τρύπησαν το στήθος του και διαπέρασαν το σώμα του παντού. Το κατατρυπημένο από βέλη σώμα του το πήρε μία ευλαβής χριστιανή για να το θάψει. Στον δρόμο όμως ανακάλυψε ότι ο Άγιος ήταν ακόμη ζωντανός. Τον περιποιήθηκε και με την Χάρη του Θεού ο Άγιος Σεβαστιανός σε λίγο καιρό έγινε και πάλι καλά. Ο Άγιος δεν κρύφθηκε όμως, αλλά επεδίωξε να συναντήσει τον Διοκλητιανό και να τον ελέγξει για τους διωγμούς των Χριστιανών. Ο αυτοκράτορας, έκπληκτος από την παρουσία και το θάρρος του Σεβαστιανού, διέταξε και πάλι την σύλληψη και την μαστίγωση του Αγίου μέχρι θανάτου. Έτσι κι έγινε. Ο Άγιος Σεβαστιανός από τότε θεωρείται Άγιος– προστάτης των τοξοτών αλλά και προστάτης όσων στήνονται μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Το θέμα της εκτέλεσης του Αγίου ήταν από τα πιο αγαπημένα θέματα των ζωγράφων της Αναγέννησης και η απεικόνιση θεωρείται σήμερα αρχέτυπη (εορτάζει 18 Δεκεμβρίου).
  24. Άγιοι Σαράντα Μάρτυρες Λεγεωνάριοι. Οι Σαράντα Μάρτυρες ήταν στρατιώτες που υπηρετούσαν στην λεγόμενη Κεραυνοβόλα Λεγεώνα του Λικινίου, που τότε βρισκόταν στη Σεβάστεια. Τους ζητήθηκε να θυσιάσουν στα είδωλα και αυτοί αρνήθηκαν. Τότε ρίχθηκαν στα νερά μιας παγωμένης λίμνης, στην συνέχεια τους έσπασαν τα κόκαλα και τελικά τους έκαψαν σε μεγάλη φωτιά. Αρχικά ήταν 40 οι Μάρτυρες, αλλά ένας από όλους λιποψύχησε και έμειναν 39. Σε αυτούς όμως προστέθηκε ένας ακόμα, ο οποίος βλέποντας την θυσία τους βρήκε θάρρος και διακήρυξε και αυτός την πίστη του στον Κύριο. Αυτός ήταν ο φύλακάς τους. Είναι από τις λίγες γνωστές περιπτώσεις που στρατιώτες οι οποίοι υπηρετούσαν στις ρωμαϊκές λεγεώνες εκτελέσθηκαν ομαδικά για την πίστη τους. Οι Άγιοι Σαράντα τιμώνται ιδιαίτερα από τους Βορειοηπειρώτες όπου υπάρχει και η ομώνυμη πόλη. Λόγω παρετυμολογίας τάζουν διάφορα στους Αγίους για να μην βγουν σαρανταποδαρούσες, για να μην σκουληκιάσει το ψωμί ή τα τρόφιμα
    (εορτάζουν 9 Μαρτίου).
  25. Φανούριος ο Νεοφανής Μεγαλομάρτυρας. Ο γνωστός μας Άγιος Φανούριος για κάθε είδους φανέρωμα. Κατά τον 14ο αιώνα Αγαρηνοί έσκαβαν δίπλα σε ένα παλιό τείχος στη Ρόδο. Εκεί βρέθηκε παλιός χριστιανικός ναός με πολλές εικόνες. Μία από όλες παρουσίαζε ένα νεαρό στρατιωτικό, με πλήρη στολή, ο οποίος κρατούσε σταυρό και λαμπάδα αναμμένη. Γύρω από την κεντρική εικόνα υπήρχαν δώδεκα μικρότερες μα τα μαρτύρια του Αγίου. Ο Μητροπολίτης Νείλος ο Β’ μπόρεσε και διάβασε μια μισοσβησμένη επιγραφήπου ανέφερε:«Φανούριος ο Άγιος». Τίποτε άλλο δεν γνωρίζουμε γι’ αυτόν το «νεοφανή» Άγιο, εκτός από τα μετέπειτα θαύματα που αναφέρονται στο όνομά του (εορτάζει 27 Αυγούστου).
  26. Γοβδελάας ο Πέρσης πρίγκιπας. Όχι πολύ γνωστός Άγιος, που τιμάται όμως στην Κέρκυρα (εορτάζει 29 Σεπτεμβρίου).
  27. Ευδόκιμος ο Στρατοπεδάρχης. Ήταν στρατοπεδάρχης Καππαδοκίας επί Θεοφίλου αυτοκράτορα Κωνσταντινούπολης (εορτάζει 31 Ιουλίου).
  28. Ευστράτιος. Ανώτερος αξιωματικός του αυτοκρατορικού στρατού. Συνελήφθη μαζί με άλλους αξιωματικούς και στρατιώτες και εκτελέσθηκε (εορτάζει 13 Δεκεμβρίου).
  29. Σέργιος και Βάκχος. Ρωμαίοι αξιωματικοί, διοικητής και υποδιοικητής στρατιωτικής σχολής, επί Μαξιμιανού. Μαρτύρησαν για την πίστη τους.
  30. Σέργιος ο Δίκαιος Μάγιστρος και Βάκχος. (εορτάζουν 28 Ιουνίου και 7 Οκτωβρίου αντίστοιχα)

Καλή Παναγία!

Kali Panagia

Εκ μέρους όλης της ομάδας ΧΙΤΏΝ-E-AMFIA.GR σας ευχόμαστε Καλή Παναγία με υγεία. θα επανέλθουμε σύντομα.

Αναλυτικά σας παραθέτουμε πως θα λειτουργήσουμε τον μήνα Αύγουστο.

Τα Άμφια της θεσσαλονίκης ντύνουν τους Ιερείς μας σε όλη την Ελλάδα μέσω του e-amfia.gr.

Ο όρος «άμφιον» προέρχεται από το ρήμα «ἀμφιέννυμι». Στην κοινή γλώσσα σημαίνει την αμφίεση, το ένδυμα. Στην εκκλησιαστική γλώσσα, ειδικότερα, ως «άμφια» εννοούνται, τόσο τα καλύμματα τής Αγίας τράπεζας, όσο και τα ενδύματα των λειτουργών.

e-amfia 2020

Τα άμφια είναι η απαραίτητη ενδυμασία των κληρικών για τη τέλεση κάθε ιερής ακολουθίας. Το συμβολικό νόημα κάθε άμφιου εκφράζεται με τους ψαλμικούς στίχους πού λέγει ο κάθε Λειτουργός την ώρα πού ενδύεται.

Τα άμφια είναι συνήθως κεντητά ή υφαντά. Τα κεντητά είναι συνήθως πολυτιμότερα, γιατί παρουσιάζουν μεγάλο πλούτο στην τεχνική τού κεντήματος και γιατί τις περισσότερες φορές χρησιμοποιούν πολύτιμη πρώτη ύλη, όπως χρυσό ή αργυρό σύρμα και διακόσμηση με πολύτιμους λίθους.

Τα ιερατικά άμφια είναι επτά (7) «διά τάς επτά ενεργείας τού Αγίου Πνεύματος» και κατανέμονται στους τρεις βαθμούς τής ιεροσύνης, ως εξής:

Τρία (3) για τον βαθμό τού διακόνου (στιχάριο, οράριο και επιμάνικα).

Πέντε (5) για τον βαθμό του πρεσβυτέρου, τα άμφια του διακόνου μαζί με την ζώνη και το φαιλόνιο, σύμφωνα με τις πέντε αισθήσεις του ανθρώπου.

Έπτά (7) για τον βαθμό του επισκόπου, τα πέντε τού ιερέως μαζί με το ωμοφόριο και το επιγονάτιο (ο σάκκος αντικαθιστά το φαιλόνιο). Τα επτά άμφια τού επισκόπου δηλώνουν την πληρότητα της ιεροσύνης.

Παράλληλα τα παιδιά που διακονούν μέσα στο Άγιο Βήμα, φορούν κι αυτά τα δικά τους άμφια, το στιχάριο και την ζώνη, τα οποία συμβολίζουν τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ.

Μεγάλη σημασία έχει και το χρώμα των ιερών αμφίων, το οποίο εναλλάσσεται ανάλογα με τις εκκλησιαστικές περιόδους. Έτσι τη Μ. Τεσσαρακοστή που είναι πένθιμη περίοδος, κυριαρχεί και ο ανάλογος ενδυματολογικός κανόνας, με συνήθη χρώματα το πορφυρό, το μωβ και το μαύρο.

 

Σε αντίθεση, την Αναστάσιμη περίοδο ή τις Κυριακές, το χρώμα που κυριαρχεί είναι το λευκό και το χρυσό ή οποιοδήποτε φωτεινό χρώμα για να συμβαδίζει με το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης του Κυρίου μας.

Εν κατακλείδι η αμφίεση των κληρικών κατέχει σημαντική θέση, αφενός στην χριστιανική λατρεία με τους συμβολισμούς που υποδηλώνει, αφετέρου στην πολιτισμική κληρονομιά της Ορθόδοξης παράδοσης μας ως ένα σημαντικό και παράλληλα εμβληματικό στοιχείο της χριστιανικής τέχνης.

 

Μια από τις λίγες εναπομείνασες βιοτεχνίες (ΧΙΤΩΝ) σε όλον τον κόσμο που ράβει μοναδικά χειροποίητα εκκλησιαστικά είδη, βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη.

Δραστηριοποιείται αρκετά χρόνια στο χώρο αυτό ενώ τα χειροποίητα καλλιτεχνήματα της εξάγονται σε όλο τον κόσμο. Πρωτοπορεί πουλώντας τις χειροποίητες δημιουργίες της ακόμα και μέσω διαδικτύου στο e-shop που ονομάζεται e-amfia.gr.

Ένας «συντηρητικός» κλάδος προσαρμόζεται στις ανάγκες της εποχής και αποκαλύπτεται στο ευρύ κοινό, παρέχοντας ακόμα και τα εκκλησιαστικά είδη στο διαδίκτυο, συμβάλλοντας ευρέως στη διάδοση της Ελληνικής Ορθόδοξη παράδοσης στο χώρο της Ιερατικής ενδυμασίας με σεβασμό στους λειτουργικούς κανόνες της Εκκλησίας μας.

 

Το www.e-amfia.gr και το http://www.e-amfia.ru (για τους φίλους μας εκ Ρωσίας Ορμόμενοι) αποτελεί το πληρέστερο ηλεκτρονικό κατάστημα στο χώρο της Ιερατικής ενδυμασίας, ενώ η δομή παρουσίασης των προϊόντων σε συνδυασμό με την ποικιλία των προϊόντων που μπορείτε να συναντήσετε στο ηλεκτρονικό μας κατάστημα, έχει επιλεγεί με τέτοιον τρόπο, ώστε να ενσωματώνει την ιστορική εξέλιξη της αμφίεσης των κληρικών ανά βαθμό ιεροσύνης.

 

Είμαστε ένας λαός που θρησκεύει!

Ιερός-Ναός-Παμμεγίστων-Ταξιαρχών-Καλαμάτας-Εκκλησία-1

Μια είδηση που δεν φωτίστηκε αρκετά τις προηγούμενες ημέρες γεγονός που είναι σύνηθες όσον αφορά τα θέματα που αφορούν την πίστη των Ελλήνων. Αντίθετα οτιδήποτε αρνητικό μπορεί να εντοπισθεί στα θέματα πίστης και ευσέβειας λαού και κλήρου τυγχάνει να φωτίζεται υπερβολικά και να αποκτά δυσανάλογη δημοσιότητα σε σχέση με το ρεαλιστικό βάρος της είδησης. Σημεία των καιρών αλλά και σημασιολογικά σημαντική παρατήρηση που δεν πρέπει να προσπεράσουμε εύκολα αλλά αντίθετα μάλλον θα πρέπει να μας προβληματίσει όσον αφορά το μέγεθος και το φίλτρο επιλογής των ειδήσεων που αναπαράγονται σε καθημερινή βάση.

e-amfia 12

Πρωταθλητές Ευρώπης στην ευσέβεια αναδεικνύονται οι Ελληνες. Συγκεκριμένα, καταλαμβάνουμε την πρώτη θέση σε ό,τι αφορά την πεποίθηση ότι η πίστη στον Θεό ταυτίζεται με την ηθική και πρώτοι στον δυτικό κόσμο, πάνω ακόμα και από τις θεοσεβούμενες ΗΠΑ, σε ό,τι αφορά τη σημασία που έχει η θρησκεία στη ζωή μας.

Ταυτόχρονα, τη δεύτερη θέση στον δυτικό κόσμο ανάμεσα στις ανεπτυγμένες οικονομίες καταλαμβάνει η Ελλάδα σε ό,τι αφορά τη σημασία που έχουν ο Θεός και η προσευχή στη ζωή των πολιτών. Οι παραπάνω «πρωτιές» αποτυπώθηκαν σε παγκόσμια έρευνα που διενήργησε το αμερικανικό Pew Research Center σε 34 χώρες από τις 13 Μαΐου ώς τις 2 Οκτωβρίου 2019 με τη συμμετοχή 38.426 πολιτών. Η επεξεργασία των στοιχείων και οι ειδικές συνθήκες που επέβαλε η πανδημία καθυστέρησαν την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, η οποία έγινε τελικά την περασμένη Δευτέρα.

Στο ερώτημα για την αξία της προσευχής το 73% των Ελλήνων απάντησε ότι η προσευχή έχει σημαντικό ρόλο στη ζωή του. Όταν ρωτήθηκαν για τον Θεό το ποσοστό όσων απάντησαν ότι έχει σημαντική θέση στη ζωή τους ανήλθε στο 82%. Τα ποσοστά αυτά κατατάσσουν την Ελλάδα στη δεύτερη θέση στον κόσμο ανάμεσα στις ανεπτυγμένες οικονομίες, με πρώτη την Τουρκία.

Αξιοσημείωτο είναι και το ακόλουθο εύρημα: Σε ό,τι αφορά την πολιτική τοποθέτηση των Ελλήνων το 68% των δεξιών συνδέει την πίστη με την ηθική, αλλά μόνον το 36% των αριστερών. Η διαφορά αυτή (32%) μεταξύ δεξιών και αριστερών, όπως σημειώνει η Καθημερινή, είναι η τρίτη μεγαλύτερη στο κόσμο μετά τις ΗΠΑ και την Πολωνία.

Η ευημερία αποσυνδέει την πίστη από την ηθική.

 

Στην Ελλάδα το 49% όσων έχουν υψηλό εισόδημα συνδέει την πίστη με την ηθική. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 59% στα χαμηλότερα εισοδήματα.

Οι μεγαλύτερες διχοτομήσεις εμφανίζονται στην ηλικία, στην εκπαίδευση και στην πολιτική τοποθέτηση. Στην Ελλάδα μόνον ο ένας στους τρεις νέους 18-29 ετών (31%) συνδέει πίστη και ηθική. Το ποσοστό διπλασιάζεται στους άνω των 50 (65%). Η απόσταση που χωρίζει τις δύο ηλικιακές κατηγορίες (34%) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο μετά τη Νότια Κορέα.

Σε ό,τι αφορά το μορφωτικό επίπεδο, ο ένας στους τρεις Ελληνες που είναι απόφοιτος ανώτατης εκπαίδευσης (32%) συνδέει την πίστη με την ηθική. Το ποσοστό διπλασιάζεται μεταξύ των αποφοίτων δημοτικού (59%). Εδώ είμαστε τρίτοι στον κόσμο (διαφορά 27% ανάμεσα στις δύο μορφωτικές κατηγορίες). Στην πρώτη θέση βρίσκεται η Αργεντινή και στη δεύτερη το Μεξικό.

Σε ό,τι αφορά την πολιτική τοποθέτηση, το 68% των δεξιών συνδέει την πίστη με την ηθική, αλλά μόνο το 36% των αριστερών. Η διαφορά αυτή (32%) μεταξύ δεξιών – αριστερών είναι η τρίτη μεγαλύτερη ύστερα από αυτή που καταγράφεται στις ΗΠΑ και στην Πολωνία. Η απόσταση στις πεποιθήσεις σχετικά με την ταύτιση πίστης και ηθικής ανάμεσα στους αριστερούς κάτω των 30 με πανεπιστημιακή εκπαίδευση και τους δεξιούς άνω των 50 με στοιχειώδη εκπαίδευση είναι στην Ελλάδα μια από τις τρεις μεγαλύτερες στον κόσμο.

Σύμφωνα με τον Πολιτικό επιστήμονα Κωνσταντίνο Χολέβα κάποια από τα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν έχουν ως εξής:

  • Ο Έλληνας παραμένει πιστός στις παραδοσιακές αξίες παρά την προπαγάνδα των ψευδοπροοδευτικών. Χύθηκε πολύ μελάνι για να πεισθούμε ότι ο Θεός δεν υπάρχει (!) ή ότι η Εκκλησία είναι οπισθοδρομικός θεσμός, αλλά λίγοι επηρεάσθηκαν. Στη μεγάλη μας πλειοψηφία πιστεύουμε στον Θεό και στη δύναμη της προσευχής.
  • Εν όψει του εορτασμού των 200 ετών από το ένδοξο 1821 καλόν είναι να θυμηθούμε ότι ήταν μία Επανάσταση με χαρακτήρα εθνικό και θρησκευτικό. Όλα τα Συντάγματα των Εθνικών Συνελεύσεων του Αγώνος αρχίζουν με την επίκληση της Αγίας Τριάδος. Αυτό συνεχίζεται και στο σημερινό Σύνταγμα. Δεν είναι ξεπερασμένες αξίες όλα αυτά ούτε βρίσκονται εκτός ευρωπαϊκού πλαισίου. Οι απαντήσεις στην έρευνα καταδεικνύουν ότι δεν θέλουμε να αποκοπούμε από τα ελληνορθόδοξα ιδανικά των πρωτεργατών της Ελληνικής Επαναστάσεως. Άλλωστε την επίκληση του Θεού μέσα σε Συνταγματικό κείμενο την βρίσκουμε σήμερα και στα Συντάγματα της Ιρλανδίας και της Ελβετίας.
  • Στο ερώτημα αν είναι απαραίτητο να πιστεύεις στον Θεό για να είσαι ηθικός και να έχεις καλές αξίες, θετικά απαντά το 84% στη Βραζιλία, το 79% στην Ινδία και το 84% στη Νότιο Αφρική. Πρόκειται για τρεις από τις ραγδαία αναπτυσσόμενες οικονομίες της ομάδας BRICS (BrasilRussiaIndiaChinaSouth Africa). Καταρρίπτεται, λοιπόν, το επιχείρημα ορισμένων ότι οι θρησκεύουσες κοινωνίες είναι οι οικονομικά υπανάπτυκτες.
  • Η έρευνα δείχνει τη σημασία της εκπαίδευσης για την οικοδόμηση των αξιών της νεολαίας και της κοινωνίας. Διαβάζουμε ότι στα τελευταία χρόνια της Σοβιετικής Ρωσίας το 40% των πολιτών δήλωναν ότι πίστευαν στον Θεό, ενώ μετά από 30 χρόνια, στη σημερινή μετακομμουνιστική Ρωσία, το ποσοστό ανέρχεται στο 56%. Προφανώς έπαιξε ρόλο και η κατάργηση της αθεϊστικής και αντιεκκλησιαστικής προπαγάνδας στα σχολεία. Δεν είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κατέβαλε εργώδη προσπάθεια για να αλλοιώσει το περιεχόμενο του μαθήματος των Θρησκευτικών και να συρρικνώσει τις αναφορές στην Ορθοδοξία. Ευτυχώς το Συμβούλιο της Επικρατείας με 4 αποφάσεις του ακύρωσε το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών για τα Θρησκευτικά Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου, το οποίο άρχισε να διδάσκεται τον Σεπτέμβριο του 2016.
  • Αξίζει να θυμηθούμε τη διαπίστωση του Φράνσις Φουκουγιάμα στο πρόσφατο βιβλίο του «Ταυτότητα», ότι η παγκοσμιοποίηση δεν είναι νομοτέλεια και ότι κάθε λαός αισθάνεται την ανάγκη να διατηρήσει την εθνική και θρησκευτική ταυτότητά του. Στην Ελλάδα μπορούμε κάλλιστα να διατηρήσουμε την Ορθοδοξία ως πνευματικότητα και ως παράγοντα κοινωνικής συνοχής και πολιτιστικής ιδιοπροσωπίας σεβόμενοι ταυτοχρόνως τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τα συνταγματικά κείμενα των Τοπικών και Εθνικών Συνελεύσεων της Ελληνικής Επαναστάσεως αναφέρονται στην Ορθοδοξία ως επικρατούσα θρησκεία, αλλά στο ίδιο κείμενο κατοχυρώνουν το δικαίωμα κάθε άλλης γνωστής θρησκείας να τελεί ακωλύτως (χωρίς εμπόδια) τις δικές της τελετές. Ο σεβασμός στη θρησκευτική ελευθερία είναι άρρηκτα δεμένος με την ταυτότητά μας

Πηγή: Καθημερινή-thepresident.gr

Αφιέρωμα στην Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Βομβοκούς Ναυπακτίας

Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου βρίσκεται στην Ναυπακτία του Νομού Αιτωλοακαρνανίας και είναι κτισμένη σε πλάτωμα απότομης πλαγιάς στην ανατολική πλαγιά του όρους Ριγάνι[1]. Απέχει 11,5 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Ναύπακτο και 3 χλμ. Β. της Βομβοκούς[2]. Ακριβώς κάτω της βρίσκεται η χαράδρα απ’ όπου περνάει ο χείμαρρος Σκας που καταλήγει στη Ναύπακτο.

timiou-prodromou

Το μοναστήρι με την αμφιθεατρική θέα του Πατραϊκού κόλπου είναι λίαν αγαπητό από τους Ναυπάκτιους αλλά και από όλη την Αιτωλοακαρνανία και δέχεται καθημερινά επισκέπτες και προσκυνητές από κάθε περιοχή.

User comments
Ο Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος

Στην μονή εγκαταβιώνει γυναίκεια αδελφότητα η οποία είναι ιδιαιτέρως αγαπητή στους οικιστές των γύρω περιοχών καθώς έχουν συνεχίσει την παράδοση της φιλοξενίας που είχε πάντοτε το μοναστήρι αλλά και συνεχίζει να αποτελεί φάρο πνευματικότητας και καύχημα της Ναυπάκτου.

Σύντομο Ιστορικό:

Η Ιερά Μονή τού Τιμίου Προδρόμου Βαμβοκούς έχει μία μακρά ιστορία, η οποία ξεπερνά τό 1695, πού κατά τήν κτιτορική επιγραφή είναι έτος ανακαίνισης.

05_04_09

Είχε καί αυτή τήν ίδια τύχη μέ πολλές άλλες Μονές πού διαλύθηκαν μέ τό επάρατο διάταγμα τής 25-9-1833. Είχε τρείς μοναχούς καί όχι έξι, πού προέβλεπε αυτό. Οι τρείς μοναχοί Βενέδικτος, Ηγούμενος, Νεόφυτος καί Ιωαννίκιος, παρά τήν επιθυμία τους νά παραμείνουν στήν Μονή, εκδιώχθηκαν από αυτήν τό 1835.

CREATOR: gd-jpeg v1.0 (using IJG JPEG v62), quality = 82

Αμέσως μετά άρχισε ένας αγώνας διατήρησης τής Μονής πού έφτασε μέχρι τό 1850 καί πέραν αυτού. Πρωτοστάτες στήν διεκδίκηση ήταν ο Δήμος Ναυπακτίδος, η Επαρχία, η Εκκλησία καί ο λαός τής Ναυπακτίας.

Τό 1845 έξι επιζώντες μοναχοί τού «Προδρόμου καί Φιλοθέου» επικαλούμενοι τό πνεύμα τής 3ης Σεπτεμβρίου 1843, ζητούν τήν διατήρηση τής Μονής τού Προδρόμου γιά νά εγκαταβιώσουν σ’ αυτήν. Είναι σπαρακτική η κραυγή τους: «Ημείς δέ ενδεείς, γυμνοί καί τετραχηλισμένοι εγκαταλειφθέντες περιφερόμεθα ένθεν κακείθεν ως επαίται διά νά μήν αποθάνωμεν τής πείνας, βλέποντες από μακρόθεν τούς ιερούς εκείνους οίκους, εν οίς ωρκίσθημεν ν’ αφήσωμεν τά κόκκαλά μας, ερήμους, τά δέ φθαρτά κτήματά των, τά οποία καί ιδίοις χερσίν ανεγείραμεν καί εβελτιώσαμεν εξ απαλών ονύχων, πάντα ήδη σχεδόν κατεστραμμένα καθώς καί τά ακίνητα κλαίοντες θρηνούμεν απαρηγόρητα, ως ο Αδάμ απέναντι τού Παραδείσου».

CREATOR: gd-jpeg v1.0 (using IJG JPEG v62), quality = 82

Τό 1846 ο Δήμος Ναυπακτίδος, θεωρώντας ότι η πολιτεία θά κάνει δεκτό τό πανναυπακτιακό αίτημα, κάλεσε τόν Ζακύνθιο μοναχό Κωνστάντιο Κλαυδιανό νά αναλάβη τήν Ηγουμενία ως επικεφαλής έξι ακόμα μοναχών. Ο Κωνστάντιος κατέθεσε 10.000 δραχμές στό ταμείο τής Μονής καί άρχισε η συντήρηση τών κτιρίων καί η καλλιέργεια τών αγρών της. Δυστυχώς όμως η άρνηση τής πολιτείας, χωρίς νά λαμβάνει υπόψη τό κοινό αίσθημα, ήταν κατηγορηματική. Ο Κωνστάντιος μέ αναφορά του (17.1.1850) κάνει ύστατη έκκληση νά διατηρηθεί η Μονή καί νά επιτραπεί η επιστροφή τών μοναχών, οι οποίοι εκδιώχθηκαν βιαίως από τίς αρχές.

CREATOR: gd-jpeg v1.0 (using IJG JPEG v62), quality = 82

Στίς 30 Νοεμβρίου 1850 τό Επαρχιακό Συμβούλιο Ναυπακτίας ζητά σέ συνεδρίασή του τήν διατήρηση τών Μονών τού Προδρόμου καί Αγίου Δημητρίου Κουτουλιστίων (Κρυονερίων). Όμως η Οθωνική πολιτεία δέν άκουγε. Παρά τήν απαράδεκτη συμπεριφορά τών αρμοδίων η αγάπη τών Ναυπακτίων πρός τό μοναστήρι δέν ανακόπηκε. Όρισαν Εκκλησιαστικό Συμβούλιο πού φρόντιζε τήν Μονή καθιστώντας την πλέον παραθεριστικό θέρετρο. Αργότερα ιδρύθηκε καί Σύλλογος «Ιωάννης ο Πρόδρομος», πού διενεργούσε εράνους γιά τήν συντήρηση τής Μονής.

Στίς 18 Οκτωβρίου 1928 ο τότε Μητροπολίτης Αμβρόσιος μέ αίτησή του στήν Ιερά Σύνοδο, ύστερα από τήν συνεδρίαση τής 30.10.1928, ζητεί «όπως ενεργηθώσι τά δέοντα πρός έκδοσιν τού σχετικού διατάγματος περί συγκαταριθμήσεως αυτής (τής Ι. Μονής Προδρόμου) μεταξύ τών διατηρουμένων Ι. Μονών».

CREATOR: gd-jpeg v1.0 (using IJG JPEG v62), quality = 82

Τήν 1 Νοεμβρίου 1928 η Ιερά Σύνοδος, ύστερα από τήν συνεδρίαση τής 30.10.1928, ζητεί από τό Υπουργείο Παιδείας καί Θρησκευμάτων νά εκδοθή τό σχετικό διάταγμα. Αυτό όμως, φαίνεται, ουδέποτε εκδόθηκε. Ποιοί είναι οι λόγοι, εάν δέν επισημανθούν στό συνοδικό αρχείο τά σχετικά έγγραφα, δέν μπορεί νά γνωρίζουμε μέ ακρίβεια. Πιθανολογούμε όμως ότι ίσως δύο είναι οι λόγοι: α) Η αλλαγή τών διαθέσεων τής Εκκλησίας καί Πολιτείας, αφού σέ λίγους μήνες άρχισαν μέ πρόταση τής Ιεράς Συνόδου νά εκδίδονται Διατάγματα συγχώνευσης Μονών, οπότε αναστελλόταν η ίδρυση νέων καί β) η δυσχέρεια εξεύρεσης μοναχών ή η υπαναχώρηση τής προτεινόμενης αδελφότητας.

CREATOR: gd-jpeg v1.0 (using IJG JPEG v62), quality = 82

Έτσι περνούν τά χρόνια, τό μοναστήρι συνεχίζει νά είναι διαλυμένο καί γύρω στά 1935 διαμένει σ’ αυτό η οικογένεια Πάνου Λάλου, πού ασκούσε τά καθήκοντα τού επιστάτη υπό τήν επίβλεψη τού Εκκλησιαστικού Συμβουλίου καί τού Συλλόγου «Ιωάννης ο Πρόδρομος». Μάλιστα διέμενε στό κελί τού Γεωργίου Αθάνα. Τό μοναστήρι συνέχιζε νά αποτελή θέρετρο γιά τούς Ναυπάκτιους.

Σέ επιστολή (19 Δεκεμβρίου 1939) τού Ηγουμένου τής Παναγίας Αμπελακιώτισσας, Ησαΐα, πρός τόν Γεωργάκη Αλεξανδρόπουλο, τόν κατοπινό Μητροπολίτη Χριστοφόρο, γίνεται αναφορά στό μοναστήρι τής Βομβοκούς: «Διά τούς δοκίμους πού μού είπε ο Διάκος (Πολύκαρπος Κατσαούνης, αδελφός τής Αμπελακιώτισσας) δέν έχω αντίρρησιν, αλλά νά εξετάσωμεν πρώτον τά πράγματα καί τήν πολιτεία των γιά νά μήν έχωμεν τά τού Αγίου Ηγουμένου Βομβοκούς».Άρα τό 1939 υπήρχε στό μοναστήρι Ηγούμενος καί ίσως καί μοναχοί. Μάλιστα κάτι συνέβη μέ τούς δοκίμους, πού έκανε καί τόν Ησαΐα επιφυλακτικό. Ποιός ήταν ο Ηγούμενος; Φαίνεται ότι ήταν ο ιερομόναχος Ευθύμιος Καρακώστας, αδελφός τού μοναστηριού τής Αμπελακιώτισσας, πού γεννήθηκε στή Στάνου Βάλτου τό 1865. Εκάρη μοναχός στήν Μονή Παντοκράτορος Αγγελοκάστρου τό 1909 καί προσήλθε στήν Αμπελακιώτισσα στίς 29.12.1936. Αποχώρησε μέ άδεια τού Μητροπολίτη Γερμανού Γκούμα στίς 25.5.1940, προφανώς γιά νά αναλάβη επισήμως τήν Ηγουμενία τού Προδρόμου. Επανήλθε στήν Αμπελακιώτισσα στίς 23.5.1943 καί απεβίωσε στίς 30.10.1944.

Στίς 20.5.1940 δημοσιεύεται τό Διάταγμα τής ανασύστασης καί ύστερα από πέντε ημέρες διαγράφεται ο Ευθύμιος από τό Μοναχολόγιο τής Αμπελακιώτισσας, γιά νά εγγραφή στό μοναστήρι τής Βομβοκούς. Μετά από τρία χρόνια επανεγγράφεται στήν Αμπελακιώτισσα. Ίσως λόγω γήρατος καί έλλειψης άλλων μοναχών νά μήν μπορούσε νά ανταπεξέλθη στά καθήκοντά του.

Τό διάταγμα (ΦΕΚ 158/20.5.1940) είναι λιτό:«Ανασυνιστώμεν τήν Ιεράν Μονήν Προδρόμου κειμένην εν τή περιφερεία τής κοινότητος Βομβοκούς τής Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπακτίας καί Ευρυτανίας, άνευ ουδεμιάς επιβαρύνσεως τού ΟΔΕΠ».

 Πότε μετατράπηκε σέ γυναικεία η Μονή:.

Η έρευνα μέχρι τό 1946 στην ηλεκτρονική σελίδα τού Εθνικού Τυπογραφείου δεν απέδωσε, γιατί τό σχετικό φύλλο τής Εφημερίδας τής Κυβερνήσεως δεν υπήρχε στην σειρά. Άρα χωρίς τον αριθμό τού φύλλου η επισήμανση θά ήταν αδύνατη καί η εξαγωγή συμπερασμάτων λανθασμένη. Ευτυχώς όμως στήν Μητρόπολη σώζεται τό παλαιό «Μοναχολόγιο τής Ιεράς Μονής τού Τιμίου Προδρόμου Βομβοκούς». Στό εξώφυλλο υπάρχει η σημείωση: «Μετετράπη εις γυναικείαν δυνάμει τού από 5.12.42 Ν.Δ. δημοσιευθέντος εις τό υπ’ αριθμ. 324 φύλλον τής Εφημ. Κυβερνήσεως». 

User comments

Τό κατοχικό διάταγμα τό οποίο υπογράφει ο Πρόεδρος τής Κυβερνήσεως επί τών Θρησκευμάτων Υπουργός Κ. Λογοθετόπουλος αναφέρει: «Μετατρέπομεν τήν ανδρώαν Ιεράν Μονήν τού Τιμίου Προδρόμου τής Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπακτίας καί Ευρυτανίας εις γυναικείαν τοιαύτην, άνευ επιβαρύνσεως τού Ο.Δ.Ε.Π.».

Ο Ευθύμιος επιστρέφει στίς 23.5.1943 στήν Αμπελακιώτισσα, αφού η Μαρία Γκολιά εγκαταστάθηκε στό μοναστήρι στίς 12.5.1943 καί εκάρη μοναχή τόν Νοέμβριο τού 1946.

Η αποχώρηση τού Ευθυμίου από τό μοναστήρι καί η επανεγκατάστασή του στήν Αμπελακιώτισσα συνδυάζεται μέ τήν εγκατάσταση στό μοναστήρι τής Μαρίας Παπαδούλα-Γκολιά, πού έλαβε τό μοναχικό όνομα Μαριάνθη καί ηγουμένευσε μέχρι τόν θάνατό της τό 1960. Τό γεγονός αυτό ενέπνευσε τόν Γ. Αθάνα, ανέκαθεν φίλο τού μοναστηριού: «Τό μοναστήρι τό κάμαν γυναικείο κι Ηγουμένισσα έγινε η αδελφή Μαριάμ. Τήν «έκειρε» ο Δεσπότης κι όταν τό ράσο φόρεσε μέ σέβας τήν ατένισα: Τό ανάστημά της πιό ψηλό, πιό αχνό τό πρόσωπό της».

Τήν διαδέχθηκε η Παρθενία Τυροπάνη (+1998). Από τό έτος 2004 εγκαταστάθηκε νέα αδελφότητα μέ Ηγουμένη τήν μοναχή Ειρήνη Κραβαρίτου.

User comments

Το 1940 αναγνωρίζεται για πρώτη φορά ως οικισμός με την ονομασία Μονή Τιμίου Προδρόμου και προσαρτάται στην κοινότητα Βομβοκούς, ενώ το 1961 καταργείται

Το 1971 ξανααναγνωρίζεται ως οικισμός Μονή Αγίου Ιωάννου και προσαρτάται στην κοινότητα Βομβοκούς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Βασίλειο, τη Λεύκα Βομβοκού, τα Μάρμαρα και τη Βομβοκού συναποτελούν την Τοπική κοινότητα Βομβοκούς που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ναυπάκτου.

Πηγές: nafpaktianews.gr

 

Ο Όσιος Νικάνωρ (Μονή Αγίου Νικάνορος)

Είναι ο Άγιος προστάτης των κατοίκων της Δυτ. Μακεδονίας και ιδιαίτερα των μικρών παιδιών και των  κτηνοτρόφων. Η μνήμη του εορτάζεται στις 7 Αυγούστου και βρίσκουμε ναούς του στην Κοζάνη, στη Σιάτιστα, στην Καστοριά κ.α.

Nikanoros eamfia

Το έτος 1534, ο εν λόγω Θεσσαλονικιός Όσιος, αφού μοίρασε στους φτωχούς ότι είχε κληρονομήσει απ’ τους γονείς του, ήλθε με υπόδειξη του Θεού στην περιοχή  κι έκτισε το ξακουστό Μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στο όρος Καλλίστρατο (Ζάβορδα) Γρεβενών.

Στο δρόμο, δίδασκε τους απελπισμένους χριστιανούς, που τότε πρωτοδοκίμαζαν την τούρκικη σκλαβιά. Πέρασε από τη Βέροια, από την Κοζάνη, απὸ τα Σέρβια, κι᾿ απ᾿ άλλα χωριά, στηρίζοντας τους χριστιανούς στην πίστη τους. Έκανε περιοδείες στην περιοχή και θεράπευε τους ασθενείς. Εκεί έτρεχαν οι άνθρωποι, όχι στους γιατρούς. Λέγεται ότι πολλές περιοχές τις έσωσε από λοιμικές ασθένειες. Και μετά την κοίμησή του, τα λείψανα του Αγίου συνεχίζουν να ευεργετούν όσους ζητούν την ευλογία του. «Όταν το 1951 στο κοπάδι είχε πέσει επιζωοτία και ο ρυθμός θανάτου των προβάτων αυξάνονταν παρά τις τότε κτηνιατρικές φροντίδες, οι απελπισμένοι κτηνοτρόφοι μαζεμένοι στις γιτιές της Μαγούλας αποφάσισαν να φέρουν τα λείψανα του Αγίου Νικάνορα. Εκείνη η στιγμή ήταν και το τέλος της θανατηφόρας αρρώστιας.

Στα μαύρα χρόνια της δουλείας η Ορθοδοξία ήταν η δύναμη που διατήρησε τον Ελληνισμό, γράφει ο αείμνηστος Βρετανός Βυζαντινολόγος Στήβεν Ράνσιμαν. Αυτό βίωναν καθημερινά με το έργο τους Ορθόδοξοι μοναχοί όπως ο Όσιος Νικάνωρ, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Νεκτάριος Τέρπος και άλλοι γνωστοί ή άγνωστοι. Και μοναστήρια σαν αυτό της Ζάβορδας βοήθησαν όλους τους εθνικούς αγώνες για την Ελευθερία και την απομάκρυνση διαφόρων κατακτητών.

Για όλες αυτές τις ευεργεσίες του Οσίου Νικάνορα, οι κάτοικοι των νομών της Δυτικής Μακεδονίας τον θεωρούν ακούραστο βοηθό τους, τον ευγνωμονούν, τον τιμούν, και σέβονται το ιερό μοναστήρι του, προσκύνημα του τόπου μας.

Ιστορικό:

Η Ιερά Μητρόπολις Σερβίων και Κοζάνης και ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικάνορος Κοζάνης αναμιμνήσκεται του θαύματος του αγίου Νικάνορος στην πόλη της Κοζάνης και στην ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας. Ο άγιος έσωσε τότε τον λαό από την πανδημία της ισπανικής γρίπης, όπως έσωσε, άλλωστε, και τα Σέρβια από πανούκλα το 1730.

Saint Nikanoras eamfia 1

Για να μην επηρεαστεί το ηθικό των πολιτών, λόγω του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν καταγράφηκε η θανατηφόρος πορεία του ιού της γρίπης από τον ευρωπαϊκό τύπο, αφήνοντας έτσι το τοπίο θολό για την εξάπλωση και τα θύματά της. Εξαίρεση αποτέλεσε η λεπτομερής καταγραφή της νόσου στην ουδέτερη Ισπανία, γι’ αυτό και ονομάστηκε «ισπανική».

Saint Nikanoras eamfia 3

Ήταν μία από τις μεγαλύτερες πανδημίες που έζησε η ανθρωπότητα. Κάποιοι την παρομοίασαν με τη Μαύρη Πανώλη του Μεσαίωνα. Γεγονός είναι πως η ισπανική γρίπη το διάστημα 1918-19 σκότωσε 50 ή, σύμφωνα με άλλες πηγές, 100 εκατομμύρια ανθρώπους. Έπληξε όλη την Ελλάδα αρχίζοντας το καλοκαίρι του 1918 και φθάνοντας στο αποκορύφωμά της τον Οκτώβριο- Νοέμβριο του ίδιου έτους.

Στην Κοζάνη η γρίπη ήρθε στις αρχές Οκτωβρίου του 1918 σκορπώντας τον φόβο, την απόγνωση, τον πανικό, τον θάνατο. Συνολικά στοίχισε τη ζωή σε 172 συμπολίτες μας. Ώσπου την 6η Νοεμβρίου του 1918 ο πιστός λαός της Κοζάνης, με επικεφαλής τον Μητροπολίτη Φώτιο, υποδέχτηκε από το μοναστήρι της Ζάβορδας στον άγιο Νικόλαο τα ιερά λείψανα του αγίου. Από την ημέρα εκείνη η Κοζάνη δεν είχε πλέον κανένα νέο κρούσμα γρίπης, ώσπου το Νοέμβριο η επιδημία άρχισε να «ξεψυχά» και σ΄ όλη την Ελλάδα.

Saint Nikanoras eamfia 2

Οι Κοζανίτες νιώθοντας έντονη την επέμβαση του αγίου αποφάσισαν σε ένδειξη ευγνωμοσύνης να οικοδομήσουν Ναό στο όνομα του, ο οποίος ανεγέρθη κατά τα έτη 1926-28 και τη δεκαετία του 1970 ο νέος μεγάλος πάνω στην παλαιό. Σε ανάμνηση του θαύματος την 7η Αυγούστου, ημέρα της μνήμης του αγίου, όλοι οι Κοζανίτες τηρούν αυστηρή νηστεία.

Ας προσευχηθούμε στον Όσιο Νικάνορα να βοηθήσει τον Ελληνισμό να διαφυλάξει την Ορθόδοξη Πίστη και κληρονομιά.

Μια τελευταία επισήμανση: Σε ποιο σχολικό βιβλίο θα βρουν άραγε τα ελληνόπουλα την προσφορά της Μονής Ζάβορδας στην παιδεία και στους αγώνες του Έθνους;

Βαρθολομαίου Του Παναγιωτάτου Και Οικουμενικού Πατριάρχου Πολλά Τα Ετη!

Πολυχρόνιον ποιῆσαι Κύριος ὁ Θεός τόν Παναγιώτατον καί Σεβασμιώτατον ἡμῶν Αὐθέντην καί Δεσπότην, τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην, κύριον κύριον Βαρθολομαῖον. Κύριε, φύλαττε Αὐτόν εἰς πολλά ἔτη. Ἀμήν.

e-amfia πατριαρχης

Ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ο Α’

Ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κύριος κύριος Βαρθολομαῖος, ἐγεννήθη ἐν Ἴμβρῳ τὴν 29ην Φεβρουαρίου 1940 ἐκ τῶν Χρήστου καὶ Μερόπης Ἀρχοντώνη. Τὸ κατὰ κόσμον ὄνομα αὐτοῦ ἧτο Δημήτριος. Μετὰ τὰ ἐγκύκλια μαθήματα ἐν τῇ γενετείρᾳ αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ Ζωγραφείῳ Λυκείῳ τῆς Πόλεως εἰσῆλθεν εἰς τὴν περιώνυμον Θεολογικὴν Σχολὴν τῆς Χάλκης, ἐξ ἧς ἀπεφοίτησεν ἀριστοῦχος τὸ 1961 καὶ ἀμέσως ἐχειροτονήθη διάκονος, μετονομασθεὶς εἰς Βαρθολομαῖον. Ἀπὸ τοῦ 1961 μέχρι τοῦ 1963 ἐξεπλήρωσε τάς στρατιωτικὰς αὐτοῦ ὑποχρεώσεις ὡς ἔφεδρος ἀξιωματικός.

Μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1963-1968 μετεξεπαιδεύθη ὡς ὑπότροφος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐν τῷ Ἰνστιτούτῳ Ἀνατολικῶν Σπουδῶν Ρώμης, ἐν τῷ Οἰκουμενικῷ Ἰνστιτούτω Bossey Ἐλβετίας καὶ ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ τοῦ Μονάχου, εἰδικευθεὶς εἰς τὸ Κανονικὸν Δίκαιον. Ἀνηγορεύθη διδάκτωρ τοῦ ἐν Ῥώμῃ Ἰνστιτούτου (Γρηγοριανὸν Πανεπιστήμιον), ὑποβαλών διατριβὴν μὲ θέμα «Περὶ τὴν κωδικοποίησιν τῶν ἱερῶν κανόνων καὶ τῶν κανονικῶν Διατάξεων ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ».


Ἐπιστρέψας τὸ 1968 εἰς τὴν Πόλιν διωρίσθη Βοηθὸς Σχολάρχης ἐν τῇ Ἱερᾷ Θεολογικῇ Σχολῇ Χάλκης, ἐν τῇ ὁποίᾳ τὸ ἑπόμενον ἔτος ἐχειροτονήθη πρεσβύτερος. Μετὰ ἐξάμηνόν ποὺ ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας ἐχειροθέτησεν αὐτὸν εἰς τὸ ὀφφίκιον τοῦ Ἀρχιμανδρίτου.

Τὸ 1972, ὅταν ἐξελέγη Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ὁ ἀοίδιμος Δημήτριος καὶ ἵδρυσε τὸ Ἰδιαίτερον Πατριαρχικὸν Γραφεῖον, ἐκάλεσεν ὡς Διευθυντὴν αὐτοῦ τὸν Ἀρχιμανδρίτην Βαρθολομαῖον, τὸν ὁποῖον καὶ προήγαγε τὸ ἑπόμενον ἔτος (Χριστούγεννα 1973) εἰς Μητροπολίτην Φιλαδελφείας. Ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Γραφείου τούτου ἔμεινε μέχρι τῆς προαγωγῆς του εἰς Μητροπολίτην Γέροντα Χαλκηδόνος (Ἰανουάριος 1990).

Ἀπὸ τοῦ Μαρτίου 1974 καὶ μέχρι τῆς ἀναρρήσεως αὐτοῦ εἰς τὸν Οἰκουμενικὸν Θρόνον διετέλεσε μέλος τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου, ὡς ἐπίσης καὶ πολλῶν Συνοδικὼν Ἐπιτροπῶν.

n790675627_689039_1459

Μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Γέροντος αὐτοῦ Μητροπολίτου Μελίτωνος ἐξελέγη παμψηφεὶ εἰς διαδοχὴν αὐτοῦ Μητροπολίτης Χαλκηδόνος.

Ὁμιλεῖ πλὴν τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, τὴν Τουρκικήν, τὴν Λατινικήν, τὴν Ἰταλικήν, τὴν Ἀγγλικήν, τὴν Γαλλικὴν καὶ τὴν Γερμανικήν. Ἐδημοσίευσεν ἀρκετὰ ἄρθρα, μελέτας καὶ λόγους.

Εἶναι ἰδρυτικὸν μέλος τῆς «Ἑταιρείας τοῦ Δικαίου τῶν Ἀνατολικῶν Ἐκκλησιῶν», τῆς ὁποίας ἐπὶ ἔτη διετέλεσεν Ἀντιπρόεδρος. Ἐπὶ 15ετίαν ὑπῆρξε μέλος καὶ ἐπὶ ὀκταετίαν Ἀντιπρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς «Πίστις καὶ Τάξις» τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν (ΠΣΕ). Ἔλαβε μέρος εἰς τάς Γενικὰς Συνελεύσεις τοῦ ΠΣΕ Δ΄ (Uppsala 1968), ΣΤ΄ (Vancouver 1983) καὶ Ζ΄ (Canberra 1991). Ὑπὸ τῆς τελευταίας ἐξελέγη μέλος τῶν Ἐπιτροπῶν Κεντρικὴς καὶ Ἐκτελεστικῆς τοῦ ΠΣΕ.

Ἀντιπροσώπευσε τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον εἰς πλεῖστα Συνέδρια Διορθόδοξα καὶ Διαχριστιανικά, εἰς ἐπισήμους ἀποστολὰς πρὸς τὴν Τουρκικὴν Κυβέρνησιν, πρὸς Ὀρθοδόξους καὶ μὴ Ἐκκλησίας, πρὸς Ἐπαρχίας τοῦ Θρόνου καὶ πρὸς τὸ Ἅγιον Ὄρος. Τὸ 1990 προήδρευσεν ἐν Γενεύη τῆς Διορθοδόξου Προπαρασκευατικῆς τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου Ἐπιτροπῆς, ἥτις ἐξήτασε τὸ θέμα τῆς Ὀρθοδόξου Διασπορᾶς.

Κατόπιν προσκλήσεως ἔδωκε κατὰ καιροὺς διαλέξεις εἰς διαφόρους πόλεις ἐπὶ θεμάτων ἐπικαίρων ἢ σχετιζομένων πρὸς τὴν εἰδικότητα αὐτοῦ (Ἀθῆναι, Θεσσαλονίκη, Λουβαίν, Μαδρίτη, Βιέννη, Ρώμη κ.ἄ.).

Εἶναι Ἑταῖρος τῆς Ὀρθοδόξου Ἀκαδημίας Κρήτης καὶ ἐπίτιμον μέλος τοῦ ἐν Βιέννη Ἱδρύματος Pro Oriente.

Εἶναι ἐπίσης ἐπίτιμος Διδάκτωρ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας Μόσχας, τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Κρήτης, τοῦ City University τοῦ Λονδίνου, τοῦ τμήματος Περιβάλλοντος τοῦ Πανεπιστημίου Αἰγαίου (Λέσβος), τοῦ Καθολικοῦ Πανεπιστημίου Leuven Βελγίου, τοῦ Ὀρθοδόξου Θεολογικοῦ Ἰνστιτούτου Ἁγίου Σεργίου Παρισίων, τῆς Σχολῆς Κανονικοῦ Δικαίου τοῦ Πανεπιστημίου Aix-en-Provence (Γαλλία), τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Ἐδιμβούργου, τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Τιμίου Σταυροῦ Βοστώνης, τοῦ ἐν Νέᾳ Ὑόρκη Θεολογικοῦ Σεμιναρίου Ἁγίου Βλαδιμήρου, τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἰασίου, πέντε τμημάτων τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τῶν ἐν Ἀμερικὴ Πανεπιστημίων Yale, Georgetown, Tuft, Southern Methodist, τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θρᾴκης, τοῦ Πανεπιστημίου Yale, τοῦ Τμήματος Ἱστορίας – Ἀρχαιολογίας τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων, τοῦ Ἑβραϊκοῦ Πανεπιστημίου Ἱεροσολύμων κ.ἄ.

Ἀμέσως μετὰ τὴν χάριτι θείᾳ ἀνάρρησιν Αὐτοῦ εἰς τὸν Οἰκουμενικὸν Θρόνον ἤρξατο τοῦ ἔργου Αὐτοῦ κατὰ τάς ἐξαγγελίας Αὐτοῦ εἰς τάς προγραμματικὰς δηλώσεις καὶ εἰς τὸν Ἐνθρονιστήριον λόγον του.

Οὕτω, πρὸς προώθησιν τῆς πανορθοδόξου ἑνότητος καὶ συνεργασίας, συνεκάλεσεν εἰς τὸ Φανάριον τοὺς ἀδελφοὺς Αὐτοῦ Προκαθημένους τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν (1992) καὶ ἅπαντες ὁμοῦ ἐξαπέλυσαν Μήνυμα πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὸν κόσμον, χαρακτηρισθὲν ὡς ἡ ἑνιαία φωνὴ τῆς Ὀρθοδοξίας. Παρόμοιαι Συνάξεις ἔγιναν καὶ τὸ 1995 ἐν Πάτμω, τὸν Ἰανουάριον 2000 ἐν Ἱεροσολύμοις, τὸν Δεκέμβριον τοῦ ἰδίου ἔτους ἐν ΚΠόλει καὶ Νικαίᾳ, τὸ 2008 καὶ τὸ 2014 καὶ πάλιν ἐν ΚΠόλει, καὶ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 2016 ἐν Γενεύῃ, ἔνθα καὶ ἀπεφασίσθη ἡ σύγκλησις τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου, πραγματοποιηθείσης τὸν Ἰούνιον τοῦ ἰδίου ἔτους ἐν Κρήτῃ ὑπὸ τὴν προεδρίαν αὐτοῦ.

Ὡς νέος Πατριάρχης ἐπεσκέφθη ἐθιμοτυπικῶς τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας καὶ τάς Κυβερνητικὰς ἀρχὰς ἐν Ἀγκύρᾳ καὶ ἔθεσεν ὑπ’ ὄψιν αὐτῶν τὰ ἀπασχολοῦντα τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον καὶ τὴν περὶ αὐτὸ ἐν Τουρκίᾳ Ὁμογένειαν προβλήματα, μὲ πρῶτον τὸ τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς ἐν Χάλκῃ Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς. Τοιαύτας ἐπικοινωνίας πρός τὰς ἀρχάς τῆς χὼρας εἴχε καὶ ἀργὸτερον κατ᾽ἐπανάληψιν, ἐπιμένων εἰς τὴν διεκδίκησιν τῶν δικαίων τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς ὁμογενείας καὶ καταγγέλλων τὴν καταστρατὴγησιν αὐτῶν.

 

Επιζητούμε την αξιολόγηση σας! (Υοur opinion matters)

Η εταιρεία μας διαδραματίζει στο χώρο της Ιερατικής Ενδυμασίας την δική της πορεία με συνοδοιπόρους όλους εσάς. Χωρίς την αγάπη σας και την εκτίμηση σας δεν θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε να υπηρετούμε την Ορθόδοξη παράδοση κατασκευής Ιερατικών ενδυμάτων.

Επιπρόσθετα μια από τις πάγιες αρχές μας είναι η αξιολόγηση των προϊόντων και των υπηρεσιών μας. Μέσω της διαδικασίας της αξιολόγησης, αφενός λαμβάνουμε τις απόψεις σας και τις παρατηρήσεις σας, ώστε να γινόμαστε καλύτεροι, αφετέρου γράφοντας την δική σας γνώμη βοηθούμε και όλους αυτούς που επιθυμούν να μας επισκεφτούν και να προμηθευτούν τα προϊόντα μας είτε μέσω του νέου μας e-shop (www.e-amfia.gr) είτε επισκεπτόμενοι τους χώρους μας σε Θεσσαλονίκη & Αθήνα.

Αξιολογώντας μας, στηρίζετε άμεσα την επιχείρηση μας.  Εφόσον το επιθυμείτε μπορείτε να το πράξετε εδώ https://g.page/r/CbDVHRmrVACrEBE/review

Tip: Αν έχετε λογαριασμό gmail μπορείτε αφού συνδεθείτε να μπείτε απευθείας και να πραγματοποιήσετε την αξιολόγηση σας.

You can help us to improve our products and our services through your review in Google. It is important for us to hear your opinion. Now you can browse directly to english version of our e-shop in http://www.e-amfia.com

we wonder if it would be suitable for you to write your review in «Google review» about our products and our services. here https://g.page/r/CbDVHRmrVACrEBE/review

Regards,

Με εκτίμηση,

Καλύμματα Αγίων Ποτηρίων-«Αέρας»

Ο Θεός εμφύσησε στον άνθρωπο από τη στιγμή της δημιουργίας του«πνοή ζωής» Έτσι το δημιούργημα, ανεξαρτήτως τόπου, χρόνου, φυλής ή φύλου, νοιώθει την ύπαρξη του Πατέρα Δημιουργού και έμφυτη την ανάγκη να προσφέρει τις ευχαριστίες του προς Αυτόν, να εκφράσει την αγάπη του, να Του εναποθέσει τις ελπίδες του και να δεηθεί προς Αυτόν.

e-amfia 4a
Για τους λόγους αυτούς από τα πανάρχαια ακόμη χρόνια ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε, ανεξαρτήτως θρησκείας, ενδυμασίες και σκεύη τα οποία εξέφραζαν τον σεβασμό του προς τον Θεό.

Καλύμματα Αγίων Ποτηρίων.

Ανάμεσα στα ιερά σκεύη της αγίας Τραπέζης, κατατάσσονται και τα καλύμματα του ποτηρίου και του αγίου δισκαρίου. Είναι συνήθως κατασκευασμένα από πολύτιμο ύφασμα.

e-amfia 2a

Δύο από αυτά τοποθετούνται πάνω από το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο, αντίστοιχα, για πρακτικούς λόγους για να προφυλάσσουν τα δώρα από σκουπίδια, έντομα ή άλλα αντικείμενα που θα μπορούσαν να πέσουν μέσα, αν ήταν ακάλυπτα.

Η κάλυψη του δίσκου, φανερώνει το σεντόνι με το οποίο τυλίχθηκε το σώμα του Κυρίου ή το σουδάριο που κάλυψε το πρόσωπό Tου στον τάφο. Ο άγιος Γερμανός ονομάζει το ένα εξαυτών «ειλητόν». Σε άλλο σημείο αναφέρει: «εμφαίνει την σινδόνα η είλιξαν το
σώμα του Κυρίου»

Ο αέρας ή ανώτατος πέπλος

Αποτελεί κάλυμμα κοινό, του άγιου ποτηρίου και του δισκαρίου, και είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος από τα καλύμματα. Στη αρχή ήταν κατασκευασμένο από λεπτό ύφασμα, όπως άλλωστε μαρτυρούν οι όροι «αέρας» και «πέπλος».Λέγεται επίσης «αέρας», γιατί μ’ αυτόν ο ιερέας ριπίζει, αερίζει τα δώρα, σε αντικατάσταση των παλιών ριπιδίων, την ώρα του συμβόλου της πίστεως.

e-amfia 1a

Με τον αέρα καλύπτονται και ο δίσκος και το ποτήριο μαζί την ώρα της Προσκομιδής αλλά και μετά τη μεγάλη είσοδο και την απόθεση των δώρων στην αγία Τράπεζα.

Ο αέρας ονομάζεται επίσης και «αναφορά» ή «αμνός», γιατί περί τον 15ο αι. κεντούσαν ή ζωγράφιζαν επάνω του τον Χριστό νεκρό, από επίδραση τωνσχετικών συμβολισμών. Τότε, κατά μεν τα συλλείτουργα, περιφερόταν όπως οεπιτάφιος κατά τη μεγάλη είσοδο, κατά δε τις λειτουργίες από μόνο ιερέα ή διάκονο και ιερέα, ριχνόταν στους ώμους του, όπως γίνεται σήμερα στην θεία λειτουργία του ι. Χρυσοστόμου. Ο ιερεύς θέτει τον αέρα στον ώμο του διακόνου λέγοντας την φράση: «Εν ειρήνη επάρατε τας χείρας υμών εις τα Άγια και ευλογείτε τον Κύριον».

Λαμβάνει τον άγιον Δίσκο καλυμμένο και τον θέτει με μεγάλη ευλάβεια στην κεφαλή του διακόνου απαγγέλλοντας τον ψαλμό: « Ανέβη ο Θεός εν αλαλαγμώ, Κύριος εν φωνή σάλπιγγος». Ο ιερεύς λαμβάνει το άγιο ποτήριο επίσης καλυμμένον και εξέρχεται από την βόρεια πύλη του ιερού βήματος για την Μεγάλη Είσοδο.

e-amfia choice 2
Η κάλυψη του δίσκου και του ποτηρίου συμβολίζει το λίθο με τον οποίο ασφαλίσθηκε ο τάφος του Χριστού. Ο άγιος Γερμανός λέγει χαρακτηριστικά: «Το καταπέτασμα ήτουν ο αήρ εστί και λέγεται, αντί του λίθου ου ησφαλίσατο το μνημείον ο Ιωσήφ, όπερ εσφράγισεν η πλάξ της κουστωδίας. Ιδού εσταύρωται οΧριστός, τέθαπται η ζωή, ησφαλίσθη ο τάφος».

e-amfia news suggestions.jpg

Ακόμη, η κάλυψη του δίσκου, μπορεί να φανερώνει το σεντόνι με το οποίο τυλίχθηκε το σώμα του Κυρίου ή το σουδάριο που κάλυψε το πρόσωπό Tου στον τάφο. Ο άγιος Γερμανός ονομάζει το ένα εξ αυτών «ειλητόν»

Ευχαριστούμε για την ευγενική προσφορά των φωτογραφιών.

Με εκτίμηση,

Η ομάδα e-amfia.gr

Τα άμφια της Θεσσαλονίκης ντύνουν Ιερείς σε όλο τον κόσμο.

Μια από τις λίγες εναπομείνασες βιοτεχνίες (ΧΙΤΩΝ) σε όλον τον κόσμο που ράβει μοναδικά χειροποίητα εκκλησιαστικά είδη, βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη.

Δραστηριοποιείται αρκετά χρόνια στο χώρο αυτό ενώ τα χειροποίητα καλλιτεχνήματα της εξάγονται σε όλο τον κόσμο.

Πρωτοπορεί πουλώντας τις χειροποίητες δημιουργίες της ακόμα και μέσω διαδικτύου στο e-shop που ονομάζεται e-amfia.gr.

Ένας «συντηρητικός» κλάδος προσαρμόζεται στις ανάγκες της εποχής και αποκαλύπτεται στο ευρύ κοινό, παρέχοντας ακόμα και τα εκκλησιαστικά είδη στο διαδίκτυο, συμβάλλοντας ευρέως στη διάδοση της Ελληνικής Ορθόδοξη παράδοσης στο χώρο της Ιερατικής ενδυμασίας με σεβασμό στους λειτουργικούς κανόνες της Εκκλησίας μας.

Στο παρακάτω βίντεο σας «αποκαλύπτουμε» πως ένα εξαιρετικής ποιότητας ύφασμα μετατρέπεται από την βιοτεχνία μας σε μιας υψηλής ποιότητας ραφής & υλικών Ιερατική (ή Διακονική στολή). Το έμπειρο προσωπικό μας εγγυάται για την αρτιότητα του τελικού αποτελέσματος.

Μπορείτε να βρείτε όλα μας τα προϊόντα στο http://www.e-amfia.gr