«Το στάδιον των αρετών ηνέωκται, οι βουλόμενοι αθλήσαι εισέλθετε … [1]»
Βρισκόμαστε στην τελευταία Κυριακή πριν την έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Οι σημερινοί ύμνοι, το αποστολικό και ευαγγελικό ανάγνωσμα, μας προετοιμάζουν να υποδεχθούμε το στάδιο της νηστείας με αγάπη, συναλληλία, χωρίς κατάκριση, έχθρα και μίσος. Γι΄ αυτό καλούμαστε και το απόγευμα της Κυριακής της Τυρινής, στον Εσπερινό της Συγχωρήσεως, να ασπαστούμε και ζητήσουμε συγχώρεση από τους αδελφούς μας.
Η σημερινή Κυριακή είναι αφιερωμένη στην ενθύμηση του γεγονότος της εκδιώξεως των πρωτοπλάστων Αδάμ και Εύας, από τον παράδεισο της τρυφής. Βρίσκονταν στον Παράδεισο, απολάμβαναν όλα εκείνα τα αγαθά α ουκ εστίν αριθμός, έπειτα όμως εξέπεσαν και εξορίσθηκαν, λόγω της παρακοής που έκαναν «Οίμοι, τι πέπονθα ο τάλας εγώ! μίαν εντολήν παρέβην την του Δεσπότου, και των αγαθών παντοίων εστέρημαι [2]». Εάν μετανοούσαν όταν βρίσκονταν ακόμα εντός του Παραδείσου, αυτό τον Παράδεισο θα απολάμβαναν. Εξεβλήθηκαν για την αμετανοησία τους, γι΄ αυτό και τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής τους ζούσαν μέσα στις θλίψεις, μετανοημένοι και οδυρόμενοι [3].
Καλούμαστε να αρχίσουμε ένα πνευματικό αγώνα, όσοι φυσικά επιθυμούν. Όπως στα αθλητικά στάδια δεν λαμβάνουν μέρος όλοι οι άνθρωποι, παρά μόνο οι αθλητές, έτσι και στο πνευματικό στάδιο λαμβάνουν μέρος μόνο αυτοί που επιθυμούν να γίνουν στρατιώτες και αθλητές του Χριστού. Μας καλεί η Εκκλησία να εγκρατευόμαστε, να νηστεύουμε, να συγχωρούμε τον συνάνθρωπό μας. Καλούμαστε να νηστέψουμε από κάθε αμαρτωλή κλίση, από κάθε αμαρτωλή πράξη, να φυλάξουμε τον εαυτό μας από κάθε τι πονηρό, από οτιδήποτε μας αποχωρίζει από το Θεό Πατέρα. Έτσι θα επιτρέψουμε στο Άγιο Πνεύμα να χρίσει την καρδία μας με το άγιο μύρο, να ιατρεύσει τις πληγές μας και να την στρέψει προς έργα αγαθά και πνευματικά, σύμφωνα με τον Άγιο Νικόλαο επίσκοπο Αχρίδος. Καλούμαστε να περιορίσουμε τα μάτια μας, ώστε να μην περιεργάζονται τα περίεργα του κόσμου τούτου, να περιορίσουμε τα αυτιά μας, ώστε να μην ακούν αυτά που συντελούν στην ψυχική μας σωτηρία, να περιορίσουμε την μύτη μας, ώστε η ψυχή μας να μην οσφραίνεται το άρωμα του κόσμου τούτου που σύντομα μεταβάλλεται σε δυσοσμία. Να χαλιναγωγήσουμε το σώμα μας από κάθε πονηρή πράξη που μας αποστασιοποιεί από το Θεό και να το κάνουμε πραγματικό ναό του ζώντος Θεού. Αυτή τη νηστεία μας συστήνει ο Κύριος, τη νηστεία που οδηγεί στη σωτηρία μας. Μια νηστεία απαλλαγμένη από την υποκρισία και την κενοδοξία [4].
Στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα ο Κύριος μας λέει πως δεν γίνετε να ζητούμε από τους άλλους να συγχωρέσουν τα σφάλματά μας, ενώ εμείς να φαινόμαστε σκληρόκαρδοι ενώπιον τους άλλους όταν πράξουν κάποιο σφάλμα προς εμάς. Όταν δεν αγαπάμε, όταν δεν συγχωρούμε τον συνάνθρωπό μας, είναι σαν να μην αγαπάμε τον ίδιο τον εαυτό μας, αποκλείουμε τον εαυτό μας από την αγάπη και συγχώρεση του Θεού [5]. Πρέπει να έχουμε αμνησίκακη καρδιά, καρδιά που να χωράει όλους τους ανθρώπους, όπως όλους μας χωράει η αγκαλιά του Θεού. Ακόμη, γίνετε αναφορά για τη νηστεία [6]. Συγκεκριμένα, ο Κύριος μας προτρέπει να μην γινόμαστε σκυθρωποί όταν νηστεύουμε [7]. Ο προφήτης Ησαΐας μας προτρέπει όταν νηστεύουμε να μην βρισκόμαστε σε διαμάχη και αντιδικία με τους άλλους ανθρώπους [8].
Aς παρακαλέσουμε τον Τρισάγιο Θεό να μας δώσει τη χάρη Του να αγωνισθούμε πνευματικά και να αποκτήσουμε την άνωθεν ειρήνη και σοφία, ώστε να αντιμετωπίζουμε αποτελεσματικά τις επιθέσεις των διαφόρων νοητών και αισθητών εχθρών μας.
Καλή Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Καλό στάδιο και καλή δύναμη.
1. Στιχηρό Ιδιόμελο των Αίνων στον όρθρο της Κυριακής της Τυρινής: «Το στάδιον των αρετών ηνέωκται, οι βουλόμενοι αθλήσαι εισέλθετε, αναζωσάμενοι τον καλόν της Νηστείας αγώνα· οι γαρ νομίμως αθλούντες, δικαίως στεφανούνται, και αναλαβόντες την πανοπλίαν του Σταυρού, τω εχθρώ αντιμαχησώμεθα, ως τείχος άρρηκτον κατέχοντες την Πίστιν, και ως θώρακα την προσευχήν, και περικεφαλαίαν την ελεημοσύνην, αντί μαχαίρας την νηστείαν, ήτις εκτέμνει από καρδίας πάσαν κακίαν. Ο ποιων ταύτα, τον αληθινόν κομίζεται στέφανον, παρά του Παμβασιλέως Χριστού, εν τη ημέρα της Κρίσεως». 2. Δοξαστικό Αποστίχων του Εσπερινού της Κυριακής της Τυρινής: «Εξεβλήθη Αδάμ του Παραδείσου, διά της βρώσεως· διό και καθεζόμενος απέναντι τούτου, ωδύρετο, ολολύζων, ελεεινή τη φωνή, και έλεγεν· Οίμοι, τι πέπονθα ο τάλας εγώ! μίαν εντολήν παρέβην την του Δεσπότου, και των αγαθών παντοίων εστέρημαι. Παράδεισε αγιώτατε, ο δι’ εμέ πεφυτευμένος, και διά την Εύαν κεκλεισμένος, ικέτευε τω σε ποιήσαντι, καμέ πλάσαντι, όπως των σων ανθέων πλησθήσωμαι. Διό και προς αυτόν ο Σωτήρ· Το εμόν πλάσμα ου θέλω απολέσθαι, αλλά βούλομαι τούτο σώζεσθαι, και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν, ότι τον ερχόμενον προς με, ου μη εκβάλλω έξω». 3. Αγίου Συμεών του Θεολόγου, Λόγος περί μετανοίας και περί εξορίας του Αδάμ και ότι εάν μετανοούσε δεν θα εξωρίζετο από τον Παράδεισο, Πατερικό Κυριακοδρόμιο, σελ. 485. 4. Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος στον 21ο λόγο του «Περί κενοδοξίας» λέει ότι ο κενόδοξος δείχνει ότι είναι πιστός, ενώ είναι ειδωλολάτρης. Φαινομενικά μεν σέβεται τον Θεόν, αλλά στην πραγματικότητα επιζητεί να αρέσει στους ανθρώπους και όχι στον Θεό. Κενόδοξος είναι κάθε επιδεικτικός άνθρωπος. (Βλ. Ιωάννου του Σιναΐτου, Κλίμαξ, Λόγος εικοστός πρώτος περί κενοδοξίας, εκδ. Ιεράς Μονής του Παρακλήτου, σελ. 237-245). 5. Α΄ Ιωάννου 3,17. 6. Ο Μέγας Βασίλειος στο λόγο του περί νηστείας λέει ότι η νηστεία είναι αρχαιότερη και από τον Μωσαϊκό Νόμο. Η νηστεία έχει την ίδια ηλικία με την ανθρωπότητα, νομοθετήθηκε εντός του Παραδείσου. Ο πρώτος που έλαβε την εντολή της νηστείας ήταν ο Αδάμ. Η εντολή ήταν να μην φάνε από το δένδρο της γνώσεως του καλού και του κακού. (βλ. Γενέσεως 2,17). Ο ίδιος πατήρ αναφέρει ότι εάν η Εύα δεν έτρωγεν από τον καρπόν του ξύλου, δεν θα είχαμε την ανάγκη της νηστείας. Ο λόγος της διώξεως από τον Παράδεισο ήταν επειδή δεν νήστευσαν. Βλέπουμε το παράδειγμα του πτωχού Λαζάρου, ο οποίος εισήλθεν στον Παράδεισο μέσω της νηστείας (βλ. Λουκά 16, 20-31). Μέσα από την Αγία Γραφή εντοπίζουμε αρκετά πρόσωπα τα οποία υλοποίησαν μεγάλους πνευματικούς στόχους μέσω της νηστείας. Όπως, ο Μωϋσής προτού πλησιάσει το όρος Σινά, νήστευσε, προτού λάβει τις δέκα εντολές, νήστευσε. Η μητέρα του Προφήτου Σαμουήλ κυοφόρησε κατόπιν της προσευχής και της νηστείας. Η νηστεία γεννά Προφήτες, αποκρούει τους πειρασμούς και παρακινεί τον κάθε άνθρωπο προς την ευσέβεια και ησυχία. (Βλ. Αγίου Βασιλείου Αρχιεπισκόπου Καισαρείας Καππαδοκίας, Λόγος περί νηστείας, Παρασκευή της Τυρινής, Μέγας Συναξαριστής, σελ. 144-164) 7. Ματθαίου 6,16-17. 8. Ησαΐου 58, 4-6.
Μια από τις λίγες εναπομείνασες βιοτεχνίες (ΧΙΤΩΝ) σε όλον τον κόσμο που ράβει μοναδικά χειροποίητα εκκλησιαστικά είδη, βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη.
Δραστηριοποιείται αρκετά χρόνια στο χώρο αυτό ενώ τα χειροποίητα καλλιτεχνήματα της εξάγονται σε όλο τον κόσμο.
Πρωτοπορεί πουλώντας τις χειροποίητες δημιουργίες της ακόμα και μέσω διαδικτύου στο e-shop που ονομάζεται e-amfia.gr.
Ένας «συντηρητικός» κλάδος προσαρμόζεται στις ανάγκες της εποχής και αποκαλύπτεται στο ευρύ κοινό, παρέχοντας ακόμα και τα εκκλησιαστικά είδη στο διαδίκτυο, συμβάλλοντας ευρέως στη διάδοση της Ελληνικής Ορθόδοξη παράδοσης στο χώρο της Ιερατικής ενδυμασίας με σεβασμό στους λειτουργικούς κανόνες της Εκκλησίας μας.
Στο παρακάτω βίντεο σας «αποκαλύπτουμε» πως ένα εξαιρετικής ποιότητας ύφασμα μετατρέπεται από την βιοτεχνία μας σε μιας υψηλής ποιότητας ραφής & υλικών Ιερατική (ή Διακονική στολή). Το έμπειρο προσωπικό μας εγγυάται για την αρτιότητα του τελικού αποτελέσματος.
Το λευκό χρώμα ορίζεται σύμφωνα με το τυπικό της Κρυπτοφέρης για τις ακόλουθες ημέρες:
Για την 8η Σεπτεμβρίου,εορτασμό του Γενεσίου της Θεοτόκου. Καθώς και σε όλες τις εορτές της Θεοτόκου.
Για την 14η Σεπτεμβρίου, εορτασμό της ύψωσης του Τιμίου Σταυρού ,το τυπικό ορίζει λευκά άμφια,επειδή η εορτή φέρει τα «ίσα της Μεγάλης Παρασκευής». Eπίσης τελείτο η λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου την ημέρα αυτή.
Λευκά άμφια ορίζει την ημέρα του Σταυρού και το Τυπικό της εν Ιερουσαλύμοις ευαγούς λαύρας του οσίου θεοφόρου πατρός Σάββα, (χειρόγραφο του 12 ου αιώνα της βιβλιοθήκης του Σινά) . Την ίδια μαρτυρία έχουμε από τον κώδικα 865 της Εθνικής Βιβλιοθήκης Αθηνών του 14 ου αι. «Ο ιερεύςστολήν λευκήν». Δύο αιώνες αργότερα έχουμε την ίδια πάλι πληροφορία για τη λευκότητα των ιερών αμφίων από το χειρόγραφο του 16 ου αιώνα της βιβλιοθήκης των Ιεροσολύμων Ν311 με παραλλαγές του χειρογράφου της Βιβλιοθήκης του Σινά Ν.
Λευκό χρώμα ορίζει και το Τυπικό της Μεγάλης Εκκλησίας του Ι ́ αιώνα 1215 από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Θεοφάνεια . Το χειρόγραφο του έτους 1850 του Κυριακού της Μονής του Αγίου Παύλου για την ημέρα των Χριστουγέννων σημειώνει: «Ο ιερεύς ενδεδυμένος λαμπράν στολήν λευκή…» . To Τυπικό του Σωτήρος Μεσσήνης του έτους 1131 ορίζει για την εορτή των Θεοφανείων ότι «ο ιερέας και ο διάκονος φορούν λευκές στολές».
To χρώμα των ιερών αμφίων κατά την περίοδο της Μεγάλη Σαρακοστής, της Μεγάλης Εβδομάδας και της Αποδόσεως του Πάσχα.
Η Μεγάλη Σαρακοστή είναι κατ ́εξοχήν περίοδος πένθους και κατανύξεως . Γι’ αυτό και το χρώμα των ιερών αμφίων που χρησιμοποιούνται κατά την τέλεση των ιερών ακολουθιών της περιόδου αυτής δεν είναι λευκό αλλά πορφυρούν . Χρώμα που δεν σχετίζεται με την απόγνωση, αλλά με τον θρίαμβο και τη νίκη, την χαρμολύπη του σταυρού, με το χαροποιό πένθος της ορθόδοξης διδασκαλίας, ενώ η δυτική εκκλησία υπερτονίζει το «κραυγαλέο πένθος», γι ‘ αυτό το λόγο και χρησιμοποιούν μαύρα άμφια, που δυστυχώς την περίοδο της τουρκοκρατίας επηρέασαν και συνεχίζουν να επηρεάζουν τη δική μας εκκλησία μέχρι και σήμερα.
Ο Συμεών Θεσσαλονίκης γράφει σε μερικά μέρη του συγγράμματος του για το πορφυρό χρώμα και ιδιαίτερα για την λειτουργία των προηγιασμένων δώρων γράφει και εξηγεί, ο διάκονος και ο πρεσβύτερος που την τελούν ενδύονται πορφυρά άμφια «το πάθος εκ τούτου και τον θάνατο σημαίνοντες του Κυρίου».
Το τυπικό του Αγίου ́Ορους,χειρόγραφο του έτους 1841 της Μονής του Αγίου Παντελεήμονος ορίζει ο ιερέας που θα διαβάσει το τετραβάγγελο τη μεγάλη εβδομάδα με «επιτραχήλιον και φελώνιον πορφυρούν»
Από το Τυπικό της Μονής του Σωτήρος Μεσσήνης του έτους 1131 για τη Μεγάλη Σαρακοστή και συγκεκριμένα την Α ́ εβδομάδα, σημειώνει: «εξέρχεται ο διάκονος ενδεδυμένος στιχάριο μελεμβαφές. Το ίδιο στιχάριο και φελώνι φοράει και ο ιερέας όλη τη Μεγάλη Σαρακοστή και διευκρινίζει εκτός Σαββάτου, Κυριακής και δεσποτικής εορτής»
Διευκρινίζει, δηλαδή, ότι την Μεγάλη Σαρακοστή φορούμε πένθιμα άμφια και λευκά Σάββατο και Κυριακή. Την δε Παρασκευή της Α ́ εβδομάδος για το απόγευμα σημειώνει: «Ο διάκονος εξέρχεται με λευκό ημφιεσμένο στιχάριο, λευκό γαρ και ο ιερεύς ενδέδυται
φαιλώνιον».
Για την ακολουθία του Ακαθίστου, αντλούμε πληροφορία από το τυπικό του Κυριακού της Μονής Ιβήρων,χειρόγραφο του έτους 1879,το οποίο σημειώνει : «ο ιερέας φορέσας επιτραχήλιον λευκόν έσωθεν του αγίου βήματος,ψαλλομένου του κοντακίου, θυμιά την αγίαν τράπεζα».
Από το τυπικό της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων, και συγκεκριμένα των Ιερών Ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδας του Κυρίου, αντλούμε πληροφορία για την τελετή του αγίου μύρου, την Μεγάλη Πέμπτη, κατά την οποία ο Πατριάρχης, οι 12 Αρχιερείς που παρευρίσκονται καθώς και οι διάκονοι και οι υποδιάκονοι λευκοφορούν.
Για τον εσπερινό της Μεγάλης Παρασκευής έχουμε πληροφορία από το τυπικό του Αγίου Όρους, χειρόγραφο του 16 αι. της Λαύρας του Αγίου Αθανασίου, «ο διάκονος φορένει δε πορφυράς αλλαγάς» και για το Μεγάλο Σάββατο το ίδιο τυπικό γράφει «εις τους αίνους … φορένει δε οι ιερείς πορφυρά επιμάνικα….»
Μεγάλο Σάββατο πρωί
Το τυπικό της Μονής Θεοτόκου Μίλι αναφέρει για τον εσπερινό του Μεγάλου Σαββάτου το πρωί ότι η αλλαγή από πένθιμα σε λευκά γίνεται την ώρα που ο «ψάλτης άρχεται υμνείτε και υπερυψούτε».
Μεγάλο Σάββατο βράδυ
Το τυπικό της Μονής Θεοτόκου Μιλ αναφέρει για το Μεγάλο Σάββατο το βράδυ ότι οι ιερεύς είναι περιβεβλημμένος με στολή λευκή, το ίδιο και ο διάκονος «ενδεδυμένος»
Απόδοση της εορτής του Πάσχα
Για την εορτή της αποδόσεως του Πάσχα πληροφορία αντλούμε από το τυπικό του Κυριακού της Μονής Οσίου Γρηγορίου με παραλλαγές του τυπικού του Κυριακού Αγίου Παύλου, χειρόγραφο του έτους 1851, συγκεκριμένα για την Τετάρτη της αποδόσεως της εορτής του Αγίου Πάσχα. Το εν λόγω τυπικό αναφέρει για τον εσπερινό της αποδόσεως της εορτής ότι ο «ιερέας ενδύεται στολή λευκή ».
Συμπερασματικά το λευκό αποτελεί το σημαντικότερο χρώμα για την ανατολική εκκλησία στη λατρευτική πράξη της. Το λευκό κυριαρχεί όλη την περίοδο του έτους
εκτός της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Παρεμπιπτόντως αναφέρουμε πως η αλλαγή των ιερών αμφίων των κληρικών και της αγίας Τραπέζης από πένθιμα σε χαρμόσυνα λευκά γίνεται σύμφωνα με τη μαρτυρία των τυπικών το Μεγάλο Σάββατο το πρωί.
Η ομάδα του e-amfia.gr σας προτρέπει με αυτό το άρθρο να παρακολουθήσετε συνοπτικά τον βασικό τρόπο που γίνονται οι μετρήσεις για τα Ιερατικά Αμφια, την Αγ. Τράπεζα η την Ιερατική Στολή που επιθυμειτε.
Ιερατικά Ενδύματα/ Ιερατικά Αμφια
Για τα Ιερατικά Ενδύματα και τα Ιερατικά Αμφια έχουμε δημιουργήσει έναν αναλυτικό οδηγό μόλις 46 δευτερόλεπτα στο κανάλι μας στο youtube όπου μπορείτε πολύ εύκολα να υπολογίσετε τις δικές σας μετρήσεις. Επίσης εναλλακτικά μπορείτε να εκτυπώσετε το διαστασιολόγιο ΕΔΩ
Καλύμματα Αγ. Τραπέζης.
Για να μπορέσετε να προχωρήσετε σε μια Παραγγελία για την Αγ. Τράπεζα του ναού σας θα πρέπει να γνωρίζετε τις 3 διαστάσεις. (ύψος-πλάτος-μήκος).
Ιερατικά Υφάσματα.
Για να παραγγείλετε το ύφασμα που επιθυμείτε για την Ιερατική σας Στολή (clerical vestment) θα πρέπει να γνωρίζετε ότι για ένα ύφασμα.
με πλάτος 1,5 μ θα χρειαστείτε 3,5 μ Ιερατικό ύφασμα της επιλογής σας.
με πλάτος 2,10 μ θα χρειαστείτε 2 μ Ιερατικό ύφασμα της επιλογής σας.
με πλάτος3 μ θα χρειαστείτε 2 μ Ιερατικό ύφασμα της επιλογής σας
Για να παραγγείλετε το ύφασμα που επιθυμείτε για την Διακονική σας Στολή (Deacon vestment) θα πρέπει να γνωρίζετε ότι για ένα ύφασμα.
με πλάτος 1,5 μ θα χρειαστείτε 4,5 μ Ιερατικό ύφασμα της επιλογής σας.
με πλάτος 2,10 μ θα χρειαστείτε 3,5 μ Ιερατικό ύφασμα της επιλογής σας.
Για να παραγγείλετε μια Στολή για παπαδάκια (Altar Boys) θα πρέπει να γνωρίζετε:
Με αφορμή την εκδήλωση που παρακολουθήσαμε στις 12/11/2017 στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού με την αρωγή του Συνοδικού Γραφείου Προσκυνηματικών Περιηγήσεων και κεντρικό ομιλητή τον Πανοσιολογιότατο Αρχιμανδίτης κ.Σπυρίδων Κατραμάδο, θα θέλαμε να δώσουμε συγχαρητήρια στην Περιφέρεια κεντρικής Μακεδονίας για την διοργάνωση και γενικότερα την προώθηση του θρησκευτικού τουρισμού ως δομικό και αναπόσπαστο κομμάτι της γενικότερης τουριστικής πολιτικής της Ελλάδος.
Με αφορμή λοιπόν τα παραπάνω σας παρουσιάζουμε την πορεία του Αποστόλου Παύλου στην Ελλάδα.
Μια από τις πιο σημαντικές διαδρομές θρησκευτικού ενδιαφέροντος στην Ελλάδα είναι τα «Βήματα του Αποστόλου Παύλου». Ο Παύλος, παρότι δεν ανήκε στον στενό κύκλο των 12 μαθητών του Χριστού, αποτελεί μια σημαντική μορφή για τη Χριστιανική θρησκεία. Διέδωσε όσο κανείς άλλος το Χριστιανισμό και για το λόγο αυτό ονομάστηκε ισαπόστολος και «Απόστολος των Εθνών».
Στο πλαίσιο των ταξιδιών του για τη διάδοση του Χριστιανισμού, ο Απόστολος Παύλος επισκέφθηκε και την Ελλάδα, κηρύττοντας το Ευαγγέλιο και διδάσκοντας το έργο του Ιησού. Το ταξίδι του Αποστόλου Παύλου στην Ελλάδα είναι μια διαδρομή που συγκινεί σήμερα όχι μόνο τον ευσεβή πιστό, αλλά και όποιον αγαπά την ιστορία. Τα «Βήματα του Αποστόλου Παύλου» περνούν από όλα τα μέρη που δίδαξε ο Απόστολος και αποτελούν έναν ιδανικό συνδυασμό προσκυνήματος και περιήγησης σε μερικά από τα ομορφότερα μέρη της Ελλάδας.
Σταθμοί της πορείας του Αποστόλου Παύλου στην Ελλάδα
Σαμοθράκη
Σύμφωνα με την παράδοση του νησιού, όταν ο Απόστολος Παύλος πέρασε από τη Σαμοθράκη, προσορμίσθηκε στο λιμάνι της Αρχαίας Πόλης, τη σημερινή Παλιάπολη. Σε ανάμνηση του γεγονότος αυτού, οικοδομήθηκε αργότερα στο σημείο εκείνο τρίκλιτη παλαιοχριστιανική βασιλική, στην κατασκευή της οποίας έχουν χρησιμοποιηθεί και κομμάτια από αρχιτεκτονικά μέλη κτιρίων της αρχαιότητας.
Καβάλα (Νεάπολη) Το όραμα που είδε ο Απόστολος Παύλος στον ύπνο του, ενώ βρισκόταν στην Τρωάδα έναν ψηλό, εντυπωσιακό Μακεδόνα να στέκεται μπροστά του και να τον παρακαλεί «διαβάς εις Μακεδονίαν βοήθησον ημίν», αποτελεί καθοριστικό σημείο για την πορεία του από εκεί και μετά και εγκαινιάζει την τεράστια, υπέροχη και σωτηριώδη σχέση του με τους Έλληνες. Ήδη είχε ξεκινήσει τη δεύτερη περιοδεία του με σκοπό την στερέωση και την αύξηση των Εκκλησιών που είχαν ιδρυθεί.
Το χειμώνα του 49 ο Παύλος αποβιβάζεται για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό έδαφος, στη Νεάπολη μετά από ταξίδι με ούριο άνεμο που κράτησε δύο μέρες. Επτά περίπου χρόνια αργότερα, όταν θα βρεθεί στον ίδιο τόπο για δεύτερη φορά, θα χρειασθεί πέντε ημέρες για την ίδια απόσταση.
Ο Απόστολος Παύλος αποβιβάστηκε στην περιοχή του Αγίου Νικολάου και ακολουθώντας την Εγνατία Οδό κατευθύνθηκε αμέσως προς τους Φιλίππους και απέχει από τη Νεάπολη 12 χιλιόμετρα. Τον συνοδεύουν ο Σίλας, ο Τιμόθεος και ο γιατρός Λουκάς, ο Ευαγγελιστής και συγγραφέας των Πράξεων των Αποστόλων.
Φίλιπποι
Το Σάββατο, που πηγαίνει εκεί για πρώτη φορά ο Παύλος, έχουν συγκεντρωθεί γυναίκες. Αυτές ακούν πρώτες σε όλη την Ευρώπη τη διδασκαλία του. Ανάμεσά τους η Λυδία, μια ευσεβής γυναίκα που καταγόταν από τα Θυάτειρα της Μ.Ασίας, είναι η πρώτη που βαπτίζεται χριστιανή και βοηθάει αποφασιστικά στη διάδοση του Θείου Λόγου.
Στους Φιλίππους ο Παύλος και ο Σίλας κατηγορούνται ως πρόξενοι ανωμαλίας στην πόλη και ως φορείς απαγορευμένων για τους Ρωμαίους συνηθειών. Οι δύο άντρες ραβδίζονται και φυλακίζονται αλλά τρομερός σεισμός προκαλεί τη νύχτα πανικό. Οι πόρτες της φυλακής ανοίγουν και ο δεσμοφύλακας αποπειράται να αυτοκτονήσει. Εμποδίζεται από τους δύο Αποστόλους, πιστεύει στο Θεό, βαπτίζεται με όλη την οικογένειά του και τους φιλοξενεί σπίτι του.
Οι Απόστολοι διέρχονται από την κατοικία της Λυδίας, που τους φιλοξενούσε και αναχωρούν για τη Θεσσαλονίκη. Ο Απόστολος Παύλος θα διατηρήσει στενούς δεσμούς με τους Φιλιππησίους, που θα τον στηρίξουν πολλές φορές οικονομικά, ακόμη και όταν θα βρεθεί φυλακισμένος στη Ρώμη. Επτά χρόνια μετά τη πρώτη του επίσκεψη, θα βρεθεί στους Φιλίππους ξανά και θα πραγματοποιήσει άλλες τρεις επισκέψεις, τον Απρίλιο του 57, την άνοιξη του 63 και το χειμώνα του 64.
Αμφίπολη-Απολλωνία Παρά ότι ήταν σπουδαίες πόλεις της περιοχής, ο Απόστολος Παύλος πέρασε χωρίς να σταματήσει. Βιαζόταν να φτάσει στη Θεσσαλονίκη, όπου γνώριζε ότι υπήρχε συναγωγή.
Θεσσαλονίκη Όταν φθάνουν, προχωρημένο φθινόπωρο του σωτηρίου έτους 49, ο Απόστολος Παύλος και ο Σίλας στη Θεσσαλονίκη βρίσκουν μια πόλη τελείως διαφορετική από όσες είχαν συναντήσει ως εκείνη τη στιγμή. Ελεύθερη πόλη υπό τη ρωμαϊκή κυριαρχία από το 168 π.Χ.. Όπως μας πληροφορούν οι Πράξεις, υπήρχε στη πόλη και συναγωγή, κοντά στο λιμάνι. Εκεί πηγαίνει και ο Παύλος για τρία συνεχόμενα Σάββατα. Ακόμη, μαθαίνουμε ότι συζητεί με τους παρευρισκομένους και τους ερμηνεύει αποσπάσματα από την Αγία Γραφή, που αναφέρουν πως ο Χριστός έπρεπε να σταυρωθεί και να αναστηθεί εκ νεκρών. Μερικοί πίστεψαν και έγιναν μαθητές του Παύλου και του Σίλα. Από τους προσήλυτους Έλληνες πίστεψαν πάρα πολλοί καθώς και αρκετές γυναίκες, από εκείνες που διακρίνονταν στην κοινωνία της πόλης. Πόσοι ήταν αυτοί οι πρώτοι χριστιανοί δεν είναι γνωστό, σίγουρο είναι πάντως πως ιδρύεται Εκκλησία.
Στη Θεσσαλονίκη, όπως και στους Φιλίππους γρήγορα αρχίζουν να δημιουργούνται προβλήματα και να προκαλούνται ταραχές εξαιτίας της δραστηριότητας του Παύλου. Τη νύχτα ο Παύλος και ο Σίλας απομακρύνθηκαν από τη Θεσσαλονίκη.
Αυτά είναι γνωστά για την παραμονή του Αποστόλου Παύλου στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με την υπάρχουσα παράδοση, φεύγοντας βιαστικά, κυνηγημένος από τους συμπατριώτες του, βγήκε από τα τείχη από κάποιο σημείο ψηλά, κάπου εκεί που αργότερα ιδρύθηκε η Μονή Βλατάδων, ίσως από κάποια μικρή πόρτα. Λίγο ανατολικότερα από τη θέση όπου σήμερα βρίσκεται η Μονή Βλατάδων, κελάρυζε μια πηγή. Εκεί λέγεται πως κοντοστάθηκε ο Παύλος για να δροσιστεί. Στην πηγή αυτή που έμεινε γνωστή ως «αγίασμα του Αποστόλου Παύλου», τιμούσαν τον Απόστολο κάθε χρόνο. Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, κτίσθηκε σε αυτό το σημείο ναός στη μνήμη του και αναδείχθηκε το αγίασμα. Ένας σύγχρονος επιβλητικός ναός αποτελεί, στην εποχή μας, τεκμήριο της επίσκεψης του Αποστόλου Παύλου στη Θεσσαλονίκη, της διδασκαλίας του και των καρπών που προέκυψαν από τη σπορά του.
Βέροια
Νύχτα έφυγαν φυγαδευμένοι από τους χριστιανούς για τη Βέροια ο Παύλος μαζί με τον Σίλα. Βάδισαν για ένα διάστημα στην Εγνατία Οδό και στο ύψος της Πέλλας ακολούθησαν διαφορετικό δρόμο, διασχίζοντας μια κατάφυτη, εύφορη και πανέμορφη περιοχή.
Η Βέροια ήταν πολυάνθρωπη και υπήρχε εκεί ακμαία ιουδαϊκή συναγωγή. Μόλις έφθασαν ο Παύλος και ο Σίλας κατευθύνθηκαν στη συναγωγή. Αναφέρεται επίσης πως οι Ιουδαίοι της Βέροιας ήταν πιο ευγενικοί από εκείνους της Θεσσαλονίκης και με ενδιαφέρον άκουγαν τη διδασκαλία του Ευαγγελίου από τον Παύλο. Ανάμεσα στους ακροατές ήταν πρόσωπα που άνηκαν σε εύπορες τάξεις, Εβραίοι και προσήλυτοι και μεγάλος αριθμός γυναικών.
Σύντομα, όμως έφθασαν στη Θεσσαλονίκη ειδήσεις για τη δραστηριότητα του Παύλου. Οι εκεί εχθροί του έστειλαν ανθρώπους να δημιουργήσουν ταραχές. Αμέσως, οι σύντροφοι του τον οδήγησαν μακριά και από τη Βέροια. Ωστόσο, ο Τιμόθεος και ο Σίλας παρέμειναν. Σε αντίδωρο, η Βέροια χάρισε στον Απόστολο των Εθνών έναν συνεργάτη, τον γιο του Πύρρου Σώπατρο, που αργότερα τον συνόδευσε για πολύ, μετά την επιστροφή του στην Ασία.
Το σημείο, όπου υποτίθεται ότι στάθηκε ο Παύλος και κήρυξε το Ευαγγέλιο προς τους Βεροιείς, το λεγόμενο «Βήμα του Αποστόλου Παύλου», έχει διαμορφωθεί επιβλητικά στις ημέρες μας. Από το 1995 έχει καθιερωθεί σειρά λατρευτικών πολιτιστικών, αθλητικών και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων με τον τίτλο «Παύλεια», που κορυφώνονται κάθε φορά με επιστημονικό συνέδριο.
Αθήνα
Ο Απόστολος Παύλος πήγε στην Αθήνα από τη Βέροια το έτος 51 με πλοίο. Η Αθήνα διέφερε τελείως από τη λαμπρή πόλη των κλασικών χρόνων. Τα έργα τέχνης λαφυραγωγούνταν συστηματικά, η ρωμαϊκή κατάκτηση ερήμωνε την πόλη της Παλλάδος και η κατάπτωση των ηθικών αξιών άρχιζε να γίνεται αισθητή.
Το πλοίο που έφερε τον Απόστολο προσορμίσθηκε στο Φάληρο. Εκεί βρισκόταν το κύριο λιμάνι των Αθηνών την εποχή εκείνη, αλλά και παλαιότερα. Η θέση του λιμανιού προσδιορίζεται στο χώρο ανάμεσα στις εκβολές του Κηφισού και το μικρό ναό του Αγίου Γεωργίου. Πιστεύεται ότι βρίσκεται στη θέση της αποβάθρας του αρχαίου Φαλήρου και ο χώρος γύρω από αυτό πρόκειται να αναδειχθεί και να αξιοποιηθεί. Από εκεί άρχιζε η οδός που έφερνε στην Αθήνα. Αυτήν ακολούθησε και ο Παύλος μετά την αποβίβαση του από το πλοίο.
Αναμένοντας την άφιξη του Σίλα και του Τιμόθεου από τη Μακεδονία, περιδιάβαινε στην πόλη, συζητούσε με τους πολίτες στη συναγωγή, στην αγορά, αναστατωνόταν από τη πληθώρα των ειδώλων. Αντίστοιχα η διδασκαλία του για τον σταυρικό θάνατο του Ιησού και την ανάστασή του κατέπλησσε μερικούς επικουρείους και στωικούς φιλοσόφους, που τον χαρακτήριζαν «σπερμολόγο».
Δεν καταδιώχθηκε από την Αθήνα για τη διδασκαλία του. Αντίθετα οδηγήθηκε στον Άρειο Πάγο για να αναφερθεί επίσημα και αναλυτικά στη διδαχή του.
Σχετικά με το σημείο από το οποίο μίλησε ο Απόστολος Παύλος προς τους Αθηναίους διατυπώθηκε και η άποψη ότι ανέπτυξε τη διδασκαλία του στο Σώμα του Αρείου Πάγου, με βάση το γεγονός ότι ένα από τα μέλη του, ο Διονύσιος ο Αεροπαγίτης, αποσπάσθηκε τη διδασκαλία του.
Άρειος Πάγος ονομαζόταν ο λόφος στα Δ. της Ακρόπολης των Αθηνών.
Ναός του Αποστόλου Παύλου θεμελιώθηκε το 1887 πολύ κοντά στο κέντρο της Αθήνας. Δύο χρόνια αργότερα, η βασίλισσα Όλγα έθεσε το θεμέλιο λίθο νέου, μεγαλύτερου, επί Μητροπολίτη Αθηνών Προκόπιου, δημάρχου Λάμπρου Καλλιφρονά και με αρχιτέκτονες τους Τρομπύς και Σούλτσε. Το 1923 θεσπίσθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο Παπαδόπουλο να τελείται ο Εσπερινός της εορτής του Αποστόλου Παύλου, πάνω στον Άρειο Πάγο.
Κόρινθος
Δεν είναι γνωστό πως μετέβη στην Κόρινθο ο Παύλος. Σίγουρο είναι πως έφευγε προβληματισμένος από την αντιμετώπιση της διδασκαλίας του εκ μέρους των Αθηναίων αλλά και για την κατάσταση στις Εκκλησίες της Μακεδονίας. Ήδη, ενώ ο Παύλος έφευγε από την Αθήνα, ο Τιμόθεος κατευθυνόταν προς τη Θεσσαλονίκη.
Στην Κόρινθο, ο Παύλος συνδέθηκε με τον Ακύλα και την Πρισκίλλα, που ήταν και αυτοί, όπως και εκείνος, σκηνοποιοί και φαίνεται πως κάτι γνώριζαν ήδη για τον Ιησού. Έμενε και εργαζόταν μαζί τους και κάθε Σάββατο δίδασκε τους Ιουδαίους και τους Έλληνες. Οι Ιουδαίοι στην πλειονότητά τους δεν πείθονταν ότι ο Ιησούς ήταν ο Μεσσίας και κάποια στιγμή ο Παύλος τίναξε σκόνη από τα ρούχα του και πήγε να μείνει στο σπίτι του Τίτιου Ιούστου, που ήταν προσήλυτος και έμενε κοντά στη συναγωγή. Ανάμεσα σε αυτούς που πίστεψαν ήταν και ο αρχισυναγωγός Κρίσπος, που βαπτίστηκε με όλη την οικογένειά του.
Οι Πράξεις των Αποστόλων μας πληροφορούν ότι, κάποια στιγμή, οι Ιουδαίοι της Κορίνθου συνασπίσθηκαν εναντίον του Παύλου και άφησαν αχαλίνωτο το πάθος τους. Τον έσυραν στο δικαστήριο κατηγορώντας τον ότι προσπαθεί παράνομα να πείσει ανθρώπους να ακολουθήσουν τη διδασκαλία του. Η καταγγελία των Ιουδαίων όμως δεν είχε αποτέλεσμα γιατί το πρόβλημα του Παύλου ήταν η εχθρότητα των συμπατριωτών του και όχι των ειδωλολατρών.
Μερικές εβδομάδες αργότερα, ο Απόστολος Παύλος αποφασίζει να εγκαταλείψει την Κόρινθο. Έπρεπε να σπεύσει στην Έφεσο. Αποχαιρέτησε τους εκεί αδερφούς και με συνοδεία τον Σίλα, τον Τιμόθεο, τον Ακύλα και την Πρίσκιλλα αναχώρησε.
Ο Απόστολος Παύλος είναι πολιούχος της Κορίνθου και προς τιμή του έχει οικοδομηθεί περίλαμπρος ναός.
Tα πνευματικά ρεύματα ή οι όποιες θρησκευτικές αντιπαλότητες που κατά καιρούς αναπτύχθηκαν στον ελλαδικό χώρο επηρέασαν όχι μόνο τον θρησκευτικό βίο της Ελλάδας, αλλά και της Κύπρου. Αρχικά, η Εκκλησία της Κύπρου βίωνε τις συγκρούσεις που προκάλεσαν οι αιρέσεις και συμμετείχε ενεργά στην αντιμετώπισή τους, εκπροσωπούμενη σε όλες σχεδόν τις οικουμενικές συνόδους από μεγάλες πνευματικές της φυσιογνωμίες.
Οι μορφές αυτές διακρίθηκαν για την αρετή τους και αποτέλεσαν φάρους πνευματικούς για την Ορθοδοξία και την αύξηση του μοναχισμού στην Κύπρο. Τα ιερά σκηνώματά τους, αποτεθειμένα σε μεγάλους ή μικρότερους ναούς, είναι προσκυνηματικοί προορισμοί που προσελκύουν χιλιάδες προσκυνητές κάθε χρόνο, και που σαφώς συμβάλλουν στην ανάπτυξη του Θρησκευτικού και Προσκυνηματικού τουρισμού στην Κύπρο.
Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα του αγίου Σπυρίδωνος Τριμυθούντος, του Γελασίου Σαλαμίνος και του Κυρίλλου ή Κυριακού Πάφου, οι οποίοι μετείχαν δραστήρια, ιδιαίτερα ο πρώτος, στην Α ́ Οικουμενική Σύνοδο. Στις επόμενες συνόδους είναι γνωστά τα ονόματα των επισκόπων Ιουλίου Πάφου, Θεοπέμπου Τριμυθούντος, Τύχωνος Ταμασού και Μακαρίου Κιτίου στη Β ́ Οικουμενική, Ρηγίνου Κωνσταντίας, Σαπρικίου Πάφου, Ζήνωνος Κουρίου και Ευαγρίου Σόλων στην Γ ́, Επιφανίου Σόλων, Σωτήρος Θεοδοσιανής, Επαφροδίτου Ταμασού στην Δ ́, Θεοδώρου Τριμυθούντος, Στρατονίκου Σόλων και Τύχωνος Κιτίου στην ΣΤ , Κωνσταντίνου Κωνσταντίας, Σπυρίδωνος Χύτρων, Ευσταθίου Σόλων, Θεοδώρου Κιτίου, ΓεωργίουΤριμυθούντος, Αλεξάνδρου Αμαθούντος και του ηγουμένου Κυρίλλου στην Ζ ́ Οικουμενική Σύνοδο.
Πολλοί από τους παραπάνω είχαν δυναμική παρουσία στην υποστήριξη του ορθόδοξου δόγματος, όπως συνάγεται από τα πρακτικά των συνόδων. Εξάλλου ο Επιφάνιος Κύπρου, ο συγγραφέας ενός από τα πιο σημαντικά αντιαιρετικά πατερικά έργα, του Παναρίου, υπήρξε για τους Κυπρίους ένα θετικό πρότυπο υπερμάχου της Ορθοδοξίας.
Στην πορεία και συνέχεια στην εξέλιξη της ιστορίας της Εκκλησίας της Κύπρου, πολλές είναι οι πνευματικές μορφές που επισκέφθηκαν το νησί, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι ήλθαν για τουρισμό. Η κάθοδός τους παρατηρείται από τα πρώτα χρόνια της διάδοσης του Χριστιανισμού στο νησί, συνδέοντας έτσι το όνομά τους με ιστορικά μοναστήρια, θαύματα και άλλες παραδόσεις του τόπου. Το γεγονός αυτό, όμως, αποτέλεσε την απαρχή προσκυνηματικών επισκέψεων στο νησί και της δημιουργίας θρησκευτικού και προσκυνηματικού τουρισμού.
Η άφιξη της Παναγίας αναμφίβολα σχετίζεται με την παρουσία του Αγίου Λαζάρου, ως επισκόπου των Κιτιέων της Κύπρου. Ο Άγιος Λάζαρος είναι «ο τετραήμερος φίλος του Χριστού». Ο Λάζαρος, σύμφωνα με την παράδοση, αναγκάστηκε να αναχωρήσει από τα Ιεροσόλυμα και να βρει καταφύγιο στην Κύπρο, προσπαθώντας έτσι να αποφύγει την επιβουλή των αρχιερέων και των Φαρισαίων, οι οποίοι ζητούσαν να τον σκοτώσουν. Πιθανότερος χρόνος φυγής του θεωρείται το 33 μ.Χ., και αφού ο Άγιος ήλθε στην Κύπρο, χειροτονήθηκε επίσκοπος Κιτιέων από τους Αποστόλους Παύλο και Βαρνάβα. Εδώ παρατηρούμε και την πολύ σημαντική και ποιμαντική πτυχή της καθόδου του Αγίου στο νησί, ότι δηλαδή δεν ήταν μια απλή επίσκεψη, αλλά στη συνέχεια αφού έγινε ο πρώτος επίσκοπος Κιτίου και ως ποιμήν πλέον της Εκκλησίας του Χριστού, και όχι μόνο ως φίλος του Χριστού, ποίμανε το ποίμνιό του για δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια (46 – 63 μ.Χ.), μέχρι την κοίμησή του και στο τέλος έγινε άγιος.
Το πέρασμα του Αγίου Λαζάρου από την Κύπρο συνδέθηκε με πολλές παραδόσεις. Μια από αυτές είναι εκείνη που συνδέεται με την επίσκεψη της Παναγίας.
Προσκαλούμε όλους τους Αξιότιμους κληρικούς της Εκκλησίας της Κύπρου να μας επισκεφθούν μέσω του ηλεκτρονικού μας καταστήματος, το οποίο φέρνει σε άμεση επαφή τον κλήρο της Κύπρου με την βιοτεχνία ΧΙΤΩΝ, την οποία επισκέπτονται συχνά οι αξιότιμοι ιερείς της Κύπρου κατά την διάρκεια παραμονής τους στην Ελλάδα.
Πηγή: Θρησκευτικός και ποιμαντικός τουρισμός στην Κύπρο
Στο μέρος Α’ επιλέγουμε να σας παρουσιασουμε πληροφορίες για αρχαιότερα άμφια που διασώθηκαν μέχρι σήμερα σε ζωγραφικές παραστάσεις. Στο μέρος Α’ αναφερόμαστε στο Στιχάριο, τα επιμάνικα και το Οράριο.
Από τις αρχές του 17 ου αι. παρατηρείται άνθηση στην τέχνη της κατασκευής αμφίων, κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, από όπου άμφια στελνόταν στην Ρωσία, τις παραδουνάβιες ηγεμονίες και τα άλλα χριστιανικά κέντρα. Ενώ μέχρι τότε η τέχνη των αμφίων ήταν έργο κυρίως των μοναχών, πολλά ονόματα των οποίων διασώθηκαν, ήδη εμφανίζονται λαϊκοί τεχνίτες, κυρίως γυναίκες, των οποίων τα έργα δεν απεικονίζουν πλέον την αυστηρή παράδοση, αλλά δέχονται ισχυρές επιδράσεις από τη δύση.
Στιχάριο
Στις εικονιστικές παραστάσεις της θείας λειτουργίας στις μονές Φιλανθρωπινών, Ντίλιου, Σταυρονικήτα, Βαρλαάμ, της Ανατολής Λαρίσσης, της αγίας Θεοδώρας Άρτης και της Παναγίας Κοκαμιάς στην Β. Ήπειρο παριστάνεται και το αρχιερατικό στιχάριο. Προβάλλεται στον πάγιο, καθορισμένο τύπο με ποταμούς που συμβολίζουν το διδασκαλικό χάρισμα που περιβάλλει τον αρχιερέα.
Τα στιχάρια των διακόνων είναι κατά το πλείστον ανοικτόχρωμα, κυρίως λευκά εξεικονίζοντας την λαμπρότητα της τρισηλίου θεότητος, όπως παρουσιάζεται στις Μονές του Μυστρά, Ραβάνιτσα,Φιλανθρωπινών, Ντίλιου, Σταυρονικήτα και Αναπαυσά. Τα στιχάρια των ιερέων είναι όμοια με του Χριστού.
Επιμάνικα
Παράδειγμα, ζεύγος επιμανικιών του 17 ου αι. διασώζονται στο εκκλησιαστικό μουσείο της Μητρόπολης Σερρών & Νιγρίτης, δωρεά της Μαρίας Μαραγκού με εικονιζόμενο θέμα τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Στο ένα απεικονίζεται ο αρχάγγελος Γαβριήλ και στο άλλο η Παναγία. Οι μορφές παριστάνονται όρθιες στο μέσο δύο σπειροειδών βλαστών που καταλήγουν σε άνθη. Οι μίσχοι τους στερεώνονται στο κεντρικό βλαστό, χρώματος βυσσινί. Στις τρεις πλευρές του βρίσκονται κεντημένα πυκνά άνθη μαργαρίτας, ενώ στην κάτω πλευρά του κάθε επιμάνικου είναι κεντημένη μεγαλογράμματη επιγραφή η οποία
αποτείνεται στο αρχάγγελο.
Το άμφιο είναι κεντημένο με αξιόλογη τέχνη και πλούσιο υλικό. Χρυσή και αργυρή κλωστή εναλλάσσεται στα ενδύματα των προσώπων και διασπά την μονοτονία των μεταλλικών συρμάτων, σχηματίζοντας πτυχές από κόκκινο στο χρυσό και θαλασσί στο ασημένιο. Έχει διαστάσεις 0,19 Χ 0,30 Χ 0,19 cm 345 . Τα επιμάνικα στην ι. μονή του Σινά παριστάνουν τον Ευαγγελισμό, σκηνές από το Δωδεκάορτο, ο Χριστός με τους προφήτες, οι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος, εικονογραφίες που επικρατούν από τον 17 ον αι. μέχρι τα τελευταία χρόνια, όπου απλουστεύεται σ’ ένα σταυρό σε κάθε επιμάνικο.
Οράριο
Στις διακονικές απεικονίσεις των μονών του Μυστρά, της Σταυρονικήτα, Αναπαυσά, Φιλανθρωπινών, Βαρλαάμ, Ντίλιου, Βατοπεδίου, υπάρχει στο οράριο γραμμένη η επιγραφή « ΆΓΙΟC, ΆΓΙΟC », το οποίο διδάσκει την λειτουργική τάξη των αγγελικών δυνάμεων.
Κατά παραχώρηση περιγράφουμε επίσης περίτεχνες παραστάσεις πάνω στα οράρια. Σημαντικό περιτέχνημα αποτελεί το οράριο του Νικηφόρου Κρητός, 1748 μ.Χ. το οποίο διασώζεται στη ι. μονή του Σινά. Κεντήθηκε από κρητικό εργαστήριο. Αποτελείται από μια στενή λωρίδα από κόκκινο χρώμα και κοσμείται με σταυρό στον τράχηλο. Ακολουθεί ένα κόσμημα με άνθη που διακόπτεται από τρία ζεύγη αγίων: τους προφήτες Μωϋσή και Ααρών, στο μέσο την Θεοτόκο-Βάτο, την αγία Αικατερίνη και τους δύο διακόνους Λαυρέντιο και άγιο Στέφανο.
Το www.e-amfia.gr αποτελεί το πληρέστερο ηλεκτρονικό κατάστημα στο χώρο της Ιερατικής ενδυμασίας, ενώ η δομή παρουσίασης των προϊόντων σε συνδυασμό με την ποικιλία των προϊόντων που μπορείτε να συναντήσετε στο ηλεκτρονικό μας κατάστημα, έχει επιλεγεί με τέτοιον τρόπο, ώστε να ενσωματώνει την ιστορική εξέλιξη της αμφίεσης των κληρικών ανά βαθμό ιεροσύνης.
A video tutorial explaining the required steps in order to buy in few minutes your tailor made cassock or clerical vestment, A new innovation by e-amfia.gr. Please visit our youtube channel and watch all the videos tutorial we have made for you in order to help you use our e-shop.
Με το παρακάτω βίντεο σας παρουσιάζουμε τα απαραίτητα βήματα, ώστε να αγοράσετε το ζωστικό σας ή την Ιερατική σας στολή σε 5 βήματα, χωρίς να ανησυχείτε για τα μέτρα σας. Εύκολα και γρήγορα και κυρίως με ασφάλεια. Η εμπειρία της βιοτεχνίας χιτών σε συνδυασμό με το e-amfia.gr ακόμα και έχετε κάνει κάποιο λάθος στις μετρήσεις σας θα το εντοπίσει και θα επικοινωνήσει μαζί σας ώστε να επιβεβαιώσει μια μέτρηση που πιθανώς δεν καταχωρίσατε σωστά στην ηλεκτρονική σας παραγγελία. Σε κάθε περίπτωση σας προτρέπουμε να παρακολουθήσετε το παρακάτω αναλυτικό βίντεο μας.
Уважаемые участники e-amfia, видеоурок, объясняющий необходимые шаги, чтобы купить за несколько минут ваши духовные облачения. Новые инновации от e-amfia Посетите наш канал YouTube и ознакомьтесь со всеми обучающими видеороликами, которые мы сделали для вас, чтобы помочь вам использовать наш интернет-магазин. Вы можете увидеть здесь.
Η αμφίεση των κληρικών κατέχει σημαντική θέση, αφενός στην χριστιανική λατρεία με τους συμβολισμούς που υποδηλώνει, αφετέρου στην πολιτισμική κληρονομιά της Ορθόδοξης παράδοσης μας ως ένα σημαντικό και παράλληλα εμβληματικό στοιχείο της χριστιανικής τέχνης.
Τα ιερατικά άμφια είναι επτά (7) «διά τάς επτά ενεργείας τού Αγίου Πνεύματος» και κατανέμονται στους τρεις βαθμούς τής ιεροσύνης, ως εξής:
Τρία (3) για τον βαθμό τού διακόνου (στιχάριο, οράριο και επιμάνικα).
Πέντε (5) για τον βαθμό του πρεσβυτέρου, τα άμφια του διακόνου μαζί με την ζώνη και το φαιλόνιο, σύμφωνα με τις πέντε αισθήσεις του ανθρώπου.
Έπτά (7) για τον βαθμό του επισκόπου, τα πέντε τού ιερέως μαζί με το ωμοφόριο και το επιγονάτιο (ο σάκκος αντικαθιστά το φαιλόνιο). Τα επτά άμφια τού επισκόπου δηλώνουν την πληρότητα της ιεροσύνης.
Παράλληλα τα παιδιά που διακονούν μέσα στο Άγιο Βήμα, φορούν κι αυτά τα δικά τους άμφια, το στιχάριο και την ζώνη, τα οποία συμβολίζουν τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ.
Στην συνεχή προσπάθεια μας να υπηρετήσουμε και να προάγουμε την χριστιανική τέχνη κατασκευής των ιερατικών αμφίων, σεβόμενοι τους κανόνες της λειτουργικής παράδοσης της αμφίεσης των κληρικών, η βιοτεχνία ΧΙΤΩΝ δημιούργησε το ηλεκτρονικό κατάστημα www.e-amfia.gr,
Το www.e-amfia.gr αποτελεί το πληρέστερο ηλεκτρονικό κατάστημα στο χώρο της Ιερατικής ενδυμασίας, ενώ η δομή παρουσίασης των προϊόντων σε συνδυασμό με την ποικιλία των προϊόντων που μπορείτε να συναντήσετε στο ηλεκτρονικό μας κατάστημα, έχει επιλεγεί με τέτοιον τρόπο, ώστε να ενσωματώνει την ιστορική εξέλιξη της αμφίεσης των κληρικών ανά βαθμό ιεροσύνης.
Tα πνευματικά ρεύματα ή οι όποιες θρησκευτικές αντιπαλότητες που κατά καιρούς αναπτύχθηκαν στον ελλαδικό χώρο επηρέασαν όχι μόνο τον θρησκευτικό βίο της Ελλάδας, αλλά και της Κύπρου. Αρχικά, η Εκκλησία της Κύπρου βίωνε τις συγκρούσεις που προκάλεσαν οι αιρέσεις και συμμετείχε ενεργά στην αντιμετώπισή τους, εκπροσωπούμενη σε όλες σχεδόν τις οικουμενικές συνόδους από μεγάλες πνευματικές της φυσιογνωμίες.
Η αμφίεση των κληρικών κατέχει σημαντική θέση, αφενός στην χριστιανική λατρεία με τους συμβολισμούς που υποδηλώνει, αφετέρου στην πολιτισμική κληρονομιά της Ορθόδοξης παράδοσης μας ως ένα σημαντικό και παράλληλα εμβληματικό στοιχείο της χριστιανικής τέχνης.
e-amfia.blog 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.