Ανταποκρινόμενοι στις ανάγκες της παγκόσμιας αγοράς στο χώρο των Ιερατικών αμφίων και ενδυμάτων το e-amfia.gr απαντάει πλέον και στο e-amfia.com.
To Brand name e-amfia συνεχίζει ακόμη δυναμικότερα στην κατεύθυνση διερεύνησης νέων αγορών στο χώρο της Ιερατικής ενδυμασίας με Ελληνικό πρόσημο και σεβασμό στην Ελληνορθόδοξη παράδοση κατασκευής ποιοτικών Ιερατικών αμφίων από Ελληνικά χέρια.
Για όσες Ελληνικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να επιμένουν Ελληνικά, ράβοντας όλα τα ιερατικά άμφια και τα ενδύματα στην Ελλάδα και όχι στο χώρο της βαλκανικής, είναι υπαρξιακή ανάγκη η επέκταση τους στις Παγκόσμιες αγορές.
Με την στήριξη σας συνεχίζουμε προς την κατεύθυνση διατήρησης της παράδοσης-τέχνης κατασκευής Ελληνικών Ιερατικών αμφίων και των παρελκομένων τους, με προμετωπίδα την πίστη μας στην διατήρηση της Ελληνικότητας της μοναδικής αυτής τέχνης.
Ελπίζουμε να σας βρούμε αρωγούς και στην νέα μας επέκταση προς τις Ελληνορθόδοξες κοινότητες ανα τον κόσμο.
Παναγία Σουμελά. Για 15 αιώνες η μονή αυτή ήταν το στήριγμα και η παρηγοριά του Ποντιακού Ελληνισμού , η προστασία και η συντροφιά του, το κυρίαρχο σημείο αναφοράς. Αυτήν επικαλούνταν, αυτήν παρακαλούσαν, αυτήν αισθάνονταν μητέρα τους οι Έλληνες του Πόντου.
Τελικά, η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Σουμελιώτισσας (θεωρείται έργο του Ευαγγελιστή Λουκά) και άλλα ιερά κειμήλια της μονής μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα το 1931 κατόπιν μεσολάβησης του Ελευθερίου Βενιζέλου και χάρη στη συμβολή μοναχών που γνώριζαν τον ακριβή τόπο φύλαξής τους.
Σε ένα σπήλαιο σε υψόμετρο άνω των 1.000 μέτρων είδαν μια χρυσαφένια λάμψη. Όταν πλησίασαν, βρήκαν την εικόνα της Παναγίας, που σύμφωνα με την εκκλησία, είχαν μεταφέρει άγγελοι. Οι δύο μοναχοί θεώρησαν την αποκάλυψη της Παναγίας, μέσω της εικόνας, ως σημάδι και αποφάσισαν να φτιάξουν στο σημείο που την βρήκαν ένα κελί.
Έτσι μπήκαν τα «θεμέλια» για την ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά, που κατά τον ξεριζωμό των Ποντίων από την περιοχή, καταστράφηκε από τους Τούρκους.
Από το 1986 λειτουργεί ως μουσείο, ενώ τον Αύγουστο του 2010 η Τουρκία έδωσε άδεια να τελεστεί λειτουργία. Η μονή αλλά και η ιερή εικόνα πήραν το όνομα Σουμελά, από το όρος Μελά και το ποντιακό «σου», που σημαίνει εις το/ στο. Δηλαδή, η Παναγία «στο Μελά».
Επιστολή διαμαρτυρίας για τις εικόνες βεβήλωσης των χώρων της Μονής Παναγίας Σουμελά από τα μέλη τουρκικού μουσικού συγκροτήματος απέστειλε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος προς τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας, Μεχμέτ Νούρι Ερσόι, που φέρει την ευθύνη καλής διαχείρισης και προστασίας της μονής, η οποία σήμερα λειτουργεί ως μουσείο.
Σε ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, γίνεται λόγος για «προσβολή της Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Παναγίας Σουμελά της Τραπεζούντος, πανίερου σεβάσματος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Ρωμηοσύνης του Πόντου, αλλά και μνημείου της παγκοσμίου θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, από τη διάθεση χώρων αυτής, σύμφωνα με το οπτικό υλικό που κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο, για σκοπούς που δεν συνάδουν με τον θρησκευτικό χαρακτήρα και την ιστορία της». Υπενθυμίζεται ότι ανάλογη επιστολή είχε αποσταλεί στον αρμόδιο υπουργό πριν από χρόνια, όταν σημειώθηκε περιστατικό βεβήλωσης της Αγίας Σοφίας στην Πόλη.
Εμείς δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι λιγότερο από το να υπενθυμίσουμε την τελευταία παρουσία του Πατριάρχη μας το 2021 στην Τραπεζούντα και να ευχηθούμε να δώσει ο Θεός να ξαναγίνει η λειτουργία στην Παναγία Σουμελά.
Η ονομασία Μετέωρα είναι νεότερη και δεν αναφέρεται από τους αρχαίους συγγραφείς. Το όνομά τους το οφείλουν στον Άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη, κτήτορα της μονής της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Μεγάλο Μετέωρο), ο οποίος ονόμασε έτσι τον «πλατύ λίθο›, στον οποίο ανέβηκε για πρώτη φορά το 1344. Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη, οι πρώτοι αναχωρητές εγκαταστάθηκαν στην περιοχή το 12 αι. Στα μέσα του 14ου αι. ο μοναχός Νείλος συγκέντρωσε τους μοναχούς που ζούσαν απομονωμένοι σε σπηλιές των βράχων, γύρω από την σκήτη της Δούπιανης οργανώνοντας έτσι τον μοναχισμό στα Μετέωρα.
Τα Μετέωρα αποτελούν, μετά το Άγιο ΄Ορος, το μεγαλύτερο και με συνεχή παρουσία από την εποχή της εγκατάστασης των πρώτων ασκητών μέχρι σήμερα μοναστικό σύνολο στον ελλαδικό χώρο.
Από τις ιστορικές μαρτυρίες συμπεραίνουμε ότι οι μονές των Μετεώρων ήταν στο σύνολό τους τριάντα. Από τις τριάντα αυτές μονές οι έξι λειτουργούν έως σήμερα και δέχονται πλήθος προσκυνητών. Υπάρχουν όμως και πολλά μικρότερα μοναστήρια εγκαταλελειμμένα. Τα περισσότερα από αυτά είχαν ιδρυθεί στον 14ο αιώνα.
«Το στάδιον των αρετών ηνέωκται, οι βουλόμενοι αθλήσαι εισέλθετε … [1]»
Βρισκόμαστε στην τελευταία Κυριακή πριν την έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Οι σημερινοί ύμνοι, το αποστολικό και ευαγγελικό ανάγνωσμα, μας προετοιμάζουν να υποδεχθούμε το στάδιο της νηστείας με αγάπη, συναλληλία, χωρίς κατάκριση, έχθρα και μίσος. Γι΄ αυτό καλούμαστε και το απόγευμα της Κυριακής της Τυρινής, στον Εσπερινό της Συγχωρήσεως, να ασπαστούμε και ζητήσουμε συγχώρεση από τους αδελφούς μας.
Η σημερινή Κυριακή είναι αφιερωμένη στην ενθύμηση του γεγονότος της εκδιώξεως των πρωτοπλάστων Αδάμ και Εύας, από τον παράδεισο της τρυφής. Βρίσκονταν στον Παράδεισο, απολάμβαναν όλα εκείνα τα αγαθά α ουκ εστίν αριθμός, έπειτα όμως εξέπεσαν και εξορίσθηκαν, λόγω της παρακοής που έκαναν «Οίμοι, τι πέπονθα ο τάλας εγώ! μίαν εντολήν παρέβην την του Δεσπότου, και των αγαθών παντοίων εστέρημαι [2]». Εάν μετανοούσαν όταν βρίσκονταν ακόμα εντός του Παραδείσου, αυτό τον Παράδεισο θα απολάμβαναν. Εξεβλήθηκαν για την αμετανοησία τους, γι΄ αυτό και τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής τους ζούσαν μέσα στις θλίψεις, μετανοημένοι και οδυρόμενοι [3].
Καλούμαστε να αρχίσουμε ένα πνευματικό αγώνα, όσοι φυσικά επιθυμούν. Όπως στα αθλητικά στάδια δεν λαμβάνουν μέρος όλοι οι άνθρωποι, παρά μόνο οι αθλητές, έτσι και στο πνευματικό στάδιο λαμβάνουν μέρος μόνο αυτοί που επιθυμούν να γίνουν στρατιώτες και αθλητές του Χριστού. Μας καλεί η Εκκλησία να εγκρατευόμαστε, να νηστεύουμε, να συγχωρούμε τον συνάνθρωπό μας. Καλούμαστε να νηστέψουμε από κάθε αμαρτωλή κλίση, από κάθε αμαρτωλή πράξη, να φυλάξουμε τον εαυτό μας από κάθε τι πονηρό, από οτιδήποτε μας αποχωρίζει από το Θεό Πατέρα. Έτσι θα επιτρέψουμε στο Άγιο Πνεύμα να χρίσει την καρδία μας με το άγιο μύρο, να ιατρεύσει τις πληγές μας και να την στρέψει προς έργα αγαθά και πνευματικά, σύμφωνα με τον Άγιο Νικόλαο επίσκοπο Αχρίδος. Καλούμαστε να περιορίσουμε τα μάτια μας, ώστε να μην περιεργάζονται τα περίεργα του κόσμου τούτου, να περιορίσουμε τα αυτιά μας, ώστε να μην ακούν αυτά που συντελούν στην ψυχική μας σωτηρία, να περιορίσουμε την μύτη μας, ώστε η ψυχή μας να μην οσφραίνεται το άρωμα του κόσμου τούτου που σύντομα μεταβάλλεται σε δυσοσμία. Να χαλιναγωγήσουμε το σώμα μας από κάθε πονηρή πράξη που μας αποστασιοποιεί από το Θεό και να το κάνουμε πραγματικό ναό του ζώντος Θεού. Αυτή τη νηστεία μας συστήνει ο Κύριος, τη νηστεία που οδηγεί στη σωτηρία μας. Μια νηστεία απαλλαγμένη από την υποκρισία και την κενοδοξία [4].
Στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα ο Κύριος μας λέει πως δεν γίνετε να ζητούμε από τους άλλους να συγχωρέσουν τα σφάλματά μας, ενώ εμείς να φαινόμαστε σκληρόκαρδοι ενώπιον τους άλλους όταν πράξουν κάποιο σφάλμα προς εμάς. Όταν δεν αγαπάμε, όταν δεν συγχωρούμε τον συνάνθρωπό μας, είναι σαν να μην αγαπάμε τον ίδιο τον εαυτό μας, αποκλείουμε τον εαυτό μας από την αγάπη και συγχώρεση του Θεού [5]. Πρέπει να έχουμε αμνησίκακη καρδιά, καρδιά που να χωράει όλους τους ανθρώπους, όπως όλους μας χωράει η αγκαλιά του Θεού. Ακόμη, γίνετε αναφορά για τη νηστεία [6]. Συγκεκριμένα, ο Κύριος μας προτρέπει να μην γινόμαστε σκυθρωποί όταν νηστεύουμε [7]. Ο προφήτης Ησαΐας μας προτρέπει όταν νηστεύουμε να μην βρισκόμαστε σε διαμάχη και αντιδικία με τους άλλους ανθρώπους [8].
Aς παρακαλέσουμε τον Τρισάγιο Θεό να μας δώσει τη χάρη Του να αγωνισθούμε πνευματικά και να αποκτήσουμε την άνωθεν ειρήνη και σοφία, ώστε να αντιμετωπίζουμε αποτελεσματικά τις επιθέσεις των διαφόρων νοητών και αισθητών εχθρών μας.
Καλή Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Καλό στάδιο και καλή δύναμη.
1. Στιχηρό Ιδιόμελο των Αίνων στον όρθρο της Κυριακής της Τυρινής: «Το στάδιον των αρετών ηνέωκται, οι βουλόμενοι αθλήσαι εισέλθετε, αναζωσάμενοι τον καλόν της Νηστείας αγώνα· οι γαρ νομίμως αθλούντες, δικαίως στεφανούνται, και αναλαβόντες την πανοπλίαν του Σταυρού, τω εχθρώ αντιμαχησώμεθα, ως τείχος άρρηκτον κατέχοντες την Πίστιν, και ως θώρακα την προσευχήν, και περικεφαλαίαν την ελεημοσύνην, αντί μαχαίρας την νηστείαν, ήτις εκτέμνει από καρδίας πάσαν κακίαν. Ο ποιων ταύτα, τον αληθινόν κομίζεται στέφανον, παρά του Παμβασιλέως Χριστού, εν τη ημέρα της Κρίσεως». 2. Δοξαστικό Αποστίχων του Εσπερινού της Κυριακής της Τυρινής: «Εξεβλήθη Αδάμ του Παραδείσου, διά της βρώσεως· διό και καθεζόμενος απέναντι τούτου, ωδύρετο, ολολύζων, ελεεινή τη φωνή, και έλεγεν· Οίμοι, τι πέπονθα ο τάλας εγώ! μίαν εντολήν παρέβην την του Δεσπότου, και των αγαθών παντοίων εστέρημαι. Παράδεισε αγιώτατε, ο δι’ εμέ πεφυτευμένος, και διά την Εύαν κεκλεισμένος, ικέτευε τω σε ποιήσαντι, καμέ πλάσαντι, όπως των σων ανθέων πλησθήσωμαι. Διό και προς αυτόν ο Σωτήρ· Το εμόν πλάσμα ου θέλω απολέσθαι, αλλά βούλομαι τούτο σώζεσθαι, και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν, ότι τον ερχόμενον προς με, ου μη εκβάλλω έξω». 3. Αγίου Συμεών του Θεολόγου, Λόγος περί μετανοίας και περί εξορίας του Αδάμ και ότι εάν μετανοούσε δεν θα εξωρίζετο από τον Παράδεισο, Πατερικό Κυριακοδρόμιο, σελ. 485. 4. Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος στον 21ο λόγο του «Περί κενοδοξίας» λέει ότι ο κενόδοξος δείχνει ότι είναι πιστός, ενώ είναι ειδωλολάτρης. Φαινομενικά μεν σέβεται τον Θεόν, αλλά στην πραγματικότητα επιζητεί να αρέσει στους ανθρώπους και όχι στον Θεό. Κενόδοξος είναι κάθε επιδεικτικός άνθρωπος. (Βλ. Ιωάννου του Σιναΐτου, Κλίμαξ, Λόγος εικοστός πρώτος περί κενοδοξίας, εκδ. Ιεράς Μονής του Παρακλήτου, σελ. 237-245). 5. Α΄ Ιωάννου 3,17. 6. Ο Μέγας Βασίλειος στο λόγο του περί νηστείας λέει ότι η νηστεία είναι αρχαιότερη και από τον Μωσαϊκό Νόμο. Η νηστεία έχει την ίδια ηλικία με την ανθρωπότητα, νομοθετήθηκε εντός του Παραδείσου. Ο πρώτος που έλαβε την εντολή της νηστείας ήταν ο Αδάμ. Η εντολή ήταν να μην φάνε από το δένδρο της γνώσεως του καλού και του κακού. (βλ. Γενέσεως 2,17). Ο ίδιος πατήρ αναφέρει ότι εάν η Εύα δεν έτρωγεν από τον καρπόν του ξύλου, δεν θα είχαμε την ανάγκη της νηστείας. Ο λόγος της διώξεως από τον Παράδεισο ήταν επειδή δεν νήστευσαν. Βλέπουμε το παράδειγμα του πτωχού Λαζάρου, ο οποίος εισήλθεν στον Παράδεισο μέσω της νηστείας (βλ. Λουκά 16, 20-31). Μέσα από την Αγία Γραφή εντοπίζουμε αρκετά πρόσωπα τα οποία υλοποίησαν μεγάλους πνευματικούς στόχους μέσω της νηστείας. Όπως, ο Μωϋσής προτού πλησιάσει το όρος Σινά, νήστευσε, προτού λάβει τις δέκα εντολές, νήστευσε. Η μητέρα του Προφήτου Σαμουήλ κυοφόρησε κατόπιν της προσευχής και της νηστείας. Η νηστεία γεννά Προφήτες, αποκρούει τους πειρασμούς και παρακινεί τον κάθε άνθρωπο προς την ευσέβεια και ησυχία. (Βλ. Αγίου Βασιλείου Αρχιεπισκόπου Καισαρείας Καππαδοκίας, Λόγος περί νηστείας, Παρασκευή της Τυρινής, Μέγας Συναξαριστής, σελ. 144-164) 7. Ματθαίου 6,16-17. 8. Ησαΐου 58, 4-6.
Amongst the picturesque cliffs of Mount Athos, Greece, lives a community of monks who have been on this sacred piece of land for centuries. Isolated and hard to reach, the mountain is one of the most important places in the Christian Orthodox world. The monks first arrived on the island in the ninth century, and their way of life has essentially remained the same. Most of their time is spent praying, cultivating the land and creating handmade products to sell. Come along and get lost in their tranquil way of life.
Χιλιάδες προσκυνητές αναζητούν το δύσβατο μονοπάτι που οδηγεί στην κορυφή του βουνού προκειμένου να νιώσουν μέσα τους και να κάνουν μια εσωτερική ενδοσκόπηση σε ένα περιβάλλον με έντονο μυστηριακό χαρακτήρα.
Το ίδιο σπουδαία με την αρχιτεκτονική της χριστιανικής ναοδομίας υπήρξε και η διακοσμητική τέχνη των ναών. Η Ανατολική Εκκλησία συνεχίζει αδιάκοπα την αρχαιοελληνική παράδοση του κάλλους και της αρμονίας, προσθέτοντας σε αυτή λειτουργικό χαρακτήρα. Η Εκκλησία ενέταξε λοιπόν την αρχαιοελληνική κλασσική τέχνη στη λειτουργική διακονία της Εκκλησίας. Η ορθόδοξη εκκλησιαστική τέχνη, εκτός από υπέροχη αισθητική, έχει πρωτίστως λειτουργικό, ποιμαντικό και ιεραποστολικό χαρακτήρα. Οι ναοί, οι κατ’ εξοχήν χώροι σύναξης της Εκκλησίας, έγιναν αντικείμενα υψηλής αισθητικής φροντίδας, ώστε να ανταποκρίνονται πλήρως στις παραπάνω διακονίες.
Οι χριστιανοί έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν ιδιαίτερη σημασία στη διακόσμηση του εσωτερικού χώρου των εκκλησιών τους, αφού μέσα σε αυτόν γίνεται η σύναξη των πιστών, η λατρεία του Θεού και η τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. Ειδικά η Ανατολική Εκκλησία συνεχίζει την αρχαιοελληνική παράδοση του κάλλους και της αρμονίας, μόνο που προσθέτει σε αυτή λειτουργικό χαρακτήρα. Αξιοποιεί δηλαδή την αρχαιοελληνική κλασική τέχνη, όχι μόνο για να έχει υψηλά αισθητικά αποτελέσματα, αλλά για να εξυπηρετήσει και τις λειτουργικές της ανάγκες.
Τα στοιχεία που συνθέτουν την γενικότερη διακόσμηση ενός Ναού είναι οι τοιχογραφίες, τα ψηφιδωτά το τέμπλο, οι πολυέλαιοι, τα προσκυνητάρια, τα μανουάλια, το παγκάρι, τα αναλόγια κλ.π.
Στο βίντεο που ακολουθεί αποτυπώνεται πως η εταιρεία μας αναλαμβάνει να διακοσμήσει την Αγία Τράπεζα, τα προσκυνητάρια, τα αναλόγια με δημιουργίες εξαιρετικής ποιότητας και ραφής που αναδεικνύουν την αρχιτεκτονική καθώς και τον συνολικότερο διάκοσμο ενός ναού.
Αναλαμβάνουμε να διακοσμήσουμε τον Επιτάφιο, τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο, τα λειτουργικά σκεύη και οτιδήποτε μας ζητηθεί.
Σε κάθε περίπτωση επικοινωνήστε μαζί μας για να συζητήσουμε αναλυτικά τις ανάγκες του ναού σας και να καθορίσουμε μαζί τις βέλτιστες προτάσεις που ταιριάζουν στην αρχιτεκτονική και την συνολική διακόσμησή του ναού σας.
Το συγκινητικό και θεολογικότατο μυστήριο της εις Πρεσβύτερον χειροτονίας τελέστηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Καστοριάς. Επ’ ευκαιρία της εορτής του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου,λοιπόν, ο έως της σήμερον Πρωτοδιάκονος της Μητροπόλεως Καστορίας, π. Ιάκωβος Πνευμονίδης προχειρίστηκε σε Πρεσβύτερο.
Στην πανηγυρική ακολουθία του Όρθρου και της Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Αθανάσιος ο οποίος και τέλεσε τη χειροτονία, συλλειτουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ και πλειάδος Ιερέων.
Απευθυνόμενος στον χειροτονούμενο, ο Μητροπολίτης Καστορίας μίλησε με παραμυθητικό αγιοπατερικό λόγο περί του ρόλου του Ιερέως στη σύγχρονη κοινωνία. Αναφέρθηκε στον λόγο του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου ο οποίος λέγει : «Σε μας του ποιμένες, εκείνο που διακυβεύεται είναι η σωτηρία της ψυχής… Πόσος λοιπόν πρέπει να είναι ο αγώνας, ή πόση τέχνη χρειάζεται για να θεραπεύσουμε σωστά ή να θεραπευθούμε;».
Στη συνέχεια μίλησε για τις τρεις διακονίες του Ιερέως.
Ο Ιερέας πρέπει να είναι διάκονος :
α) του Θεού, ώστε να εξαγγέλει το θέλημά Του στους ανθρώπους, όπως έκαναν οι άγιοι, οι προφήτες κτλ.
β) των ανθρώπων, προκειμένου να τους συμφιλιώνει με τον Θεό.
γ) της σωτηρίας της ψυχής του.
Προ της απολύσεως, ο Μητροπολίτης Καστορίας χειροθέτησε τον νέο πρεσβύτερο σε αρχιμανδρίτη της καθ’ ημάς Εκκλησίας.
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Σεβασμιωτάτο Μητροπολίτη Καστορίας κ. Σεραφείμ & τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ. Αθανάσιο καθώς και όλους ξεχωριστά τους Ιερείς της Μητρόπολεως Καστορίας πρωτοεξάρχοντος του Πάτερ Ιάκωβου Πνευμονίδη που μας έκαναν την τιμή να μας καλέσουν σε μια τόσο σημαντική στιγμή-σταθμό για την πορεία ενός κληρικού.
Πάτερ Ιάκωβε εκ μέρους όλης της ομάδας e-amfia.gr/Χιτών σας ευχόμαστε ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ!
Ευχαριστούμε την Ιερά Μητρόπολη Καστορίας για το φωτογραφικό υλικό
e-amfia.blog 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.