Κάθε χρόνο στις 21 Νοεμβρίου, ανήμερα της Εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου, γιορτάζεται η Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων με πρωτοβουλία της Ελληνικής Πολιτείας για να υπομνησθεί και να τιμηθεί η προσφορά των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων προς το Έθνος, τόσο σε περίοδο πολέμων, όσο και στην ειρήνη. Ο εορτασμός καθιερώθηκε μετά τη Μεταπολίτευση το 1975.
Την περίοδο (1967-1974) γιορταζόταν στις 29 Αυγούστου ως Ημέρα της Πολεμικής Αρετής των Ελλήνων με φιέστες στο Παναθηναϊκό Στάδιο για να εξαρθεί η «συντριβή των κομμουνιστοσυμμοριτών στο Γράμμο και το Βίτσι το 1949». Πριν από την περίοδο (1967-1974), η Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων γιορταζόταν στις 15 Αυγούστου, την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Φέτος μέσω ενός εκπληκτικού βίντεο το ΓΕΕΘΑ με «προεξάρχουσα» την Υπεραγία Θεοτόκο μας τίμησε τους ήρωες του 1821, τους ήρωες των Βαλκανικών πολέμων, τον Μακεδονικό αγώνα, και τους σημερινούς ήρωες των ενόπλων δυνάμεων που βρίσκονται στις επάλξεις καθιστώντας την χώρα μας ασφαλή από κάθε επιβουλή.
Συγχαρητήρια στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία μας που τίμησε αυτή την ξεχωριστή ημέρα καταδεικνύοντας για μια ακόμη φορά την άρρηκτη σχέση μεταξύ της Ορθοδοξίας και των Ενόπλων μας δυνάμεων.
Όσο για κάποιες αντιδράσεις που ακούστηκαν,,,μοιάζουν παράταιρες μπροστά στο μεγαλείο της ημέρας και της διαχρονικής σχέσης Ελληνισμού και Ορθοδοξίας. Σε κάθε περίπτωση όπως επιτυχώς διαβάσαμε και στην εφημερίδα Εστία Θα μπορούσαν απλά να χαρακτηριστούν ως «Ἀσυμπτωματικοί ἀπάτριδες»
Το περιοδικό Paris-Match, στο τεύχος 3733 από τις 19 έως τις 25 Νοεμβρίου, δημοσίευσε μια έκθεση 9 σελίδων σχετικά με την σκήτη Sainte-Foy, τον Πατέρα Geraime (αδελφός Jean) και τον σεφ Gérald Passédat. Ο τίτλος του άρθρου είναι: «Ένα γκουρμέ και μυστικιστικό χριστουγεννιάτικο γεύμα, Paradise on the Plate.»
Για αυτό, μια ομάδα 8 ατόμων έμεινε για 3 ημέρες στη Σκήτη. Η αρχισυντάκτρια του «Art de vivre», Elisabeth Lazaroo, ο τακτικός φωτογράφος του περιοδικού Jean-Gabriel Barthélémy με τον βοηθό του, ο γαστρονομικός κριτικός Emmanuel Tresmontant, ο στυλίστας Aurélie des Robert, ο σεφ Gérald Passédat του εστιατορίου 3 αστέρων Le Petit Nice (1) στη Μασσαλία, καθώς και ο σεφ julien του &ο ζαχαροπλάστης Guillaume.
Εμείς θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Πάτερ Ιερεμία που μας απέστειλε τις φωτογραφίες και το τεύχος του περιοδικού τονίζοντας μας ότι επέλεξε να φωτογραφηθεί με τα ιερατικά ενδύματα που πρόσφατα του είχαμε αποστείλει.
The first monks of Meteora arrived back in the 14th century establishing the Meteora monasteries on top giant cliffs. They chose to do this not because it was easy but because it was hard, almost impossible. And they succeeded in this great achievement to build them through their great faith. The monks separated themselves from this world; fleeing into the deserts, crossing the seas, climbing on steep and high mountains.
They stop at nothing in their everlasting desire to witness the Divine Light; to experience the presence of God in their hearts. The monasteries remain till present day the memorials of a glorious past, a long forgotten empire that defended the Eastern Christian world for over 1000 years. Humble men lived suspended for centuries between the heavens and earth, perched on the edge of sharp cliffs, glorifying God for He made the earth and heavens by His power. Men of faith came and curved the rocks and conquered the mountains, creating temples in the Holy Monasteries of Meteora for the worship of God!
They have left their homes, the riches and pleasures of this world in order to grow old in these nests and caves of this earth, to suffer from cold and hunger, pain and death, perhaps to honor God in this way…
Το ίδιο σπουδαία με την αρχιτεκτονική της χριστιανικής ναοδομίας υπήρξε και η διακοσμητική τέχνη των ναών. Η Ανατολική Εκκλησία συνεχίζει αδιάκοπα την αρχαιοελληνική παράδοση του κάλλους και της αρμονίας, προσθέτοντας σε αυτή λειτουργικό χαρακτήρα. Η Εκκλησία ενέταξε λοιπόν την αρχαιοελληνική κλασσική τέχνη στη λειτουργική διακονία της Εκκλησίας. Η ορθόδοξη εκκλησιαστική τέχνη, εκτός από υπέροχη αισθητική, έχει πρωτίστως λειτουργικό, ποιμαντικό και ιεραποστολικό χαρακτήρα. Οι ναοί, οι κατ’ εξοχήν χώροι σύναξης της Εκκλησίας, έγιναν αντικείμενα υψηλής αισθητικής φροντίδας, ώστε να ανταποκρίνονται πλήρως στις παραπάνω διακονίες.
Οι χριστιανοί έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν ιδιαίτερη σημασία στη διακόσμηση του εσωτερικού χώρου των εκκλησιών τους, αφού μέσα σε αυτόν γίνεται η σύναξη των πιστών, η λατρεία του Θεού και η τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. Ειδικά η Ανατολική Εκκλησία συνεχίζει την αρχαιοελληνική παράδοση του κάλλους και της αρμονίας, μόνο που προσθέτει σε αυτή λειτουργικό χαρακτήρα. Αξιοποιεί δηλαδή την αρχαιοελληνική κλασική τέχνη, όχι μόνο για να έχει υψηλά αισθητικά αποτελέσματα, αλλά για να εξυπηρετήσει και τις λειτουργικές της ανάγκες.
Τα στοιχεία που συνθέτουν την γενικότερη διακόσμηση ενός Ναού είναι οι τοιχογραφίες, τα ψηφιδωτά το τέμπλο, οι πολυέλαιοι, τα προσκυνητάρια, τα μανουάλια, το παγκάρι, τα αναλόγια κλ.π.
Στο βίντεο που ακολουθεί αποτυπώνεται πως η εταιρεία μας αναλαμβάνει να διακοσμήσει την Αγία Τράπεζα, τα προσκυνητάρια, τα αναλόγια με δημιουργίες εξαιρετικής ποιότητας και ραφής που αναδεικνύουν την αρχιτεκτονική καθώς και τον συνολικότερο διάκοσμο ενός ναού.
Αναλαμβάνουμε να διακοσμήσουμε τον Επιτάφιο, τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο, τα λειτουργικά σκεύη και οτιδήποτε μας ζητηθεί.
Σε κάθε περίπτωση επικοινωνήστε μαζί μας για να συζητήσουμε αναλυτικά τις ανάγκες του ναού σας και να καθορίσουμε μαζί τις βέλτιστες προτάσεις που ταιριάζουν στην αρχιτεκτονική και την συνολική διακόσμησή του ναού σας.
Το συγκινητικό και θεολογικότατο μυστήριο της εις Πρεσβύτερον χειροτονίας τελέστηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Καστοριάς. Επ’ ευκαιρία της εορτής του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου,λοιπόν, ο έως της σήμερον Πρωτοδιάκονος της Μητροπόλεως Καστορίας, π. Ιάκωβος Πνευμονίδης προχειρίστηκε σε Πρεσβύτερο.
Στην πανηγυρική ακολουθία του Όρθρου και της Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Αθανάσιος ο οποίος και τέλεσε τη χειροτονία, συλλειτουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ και πλειάδος Ιερέων.
Απευθυνόμενος στον χειροτονούμενο, ο Μητροπολίτης Καστορίας μίλησε με παραμυθητικό αγιοπατερικό λόγο περί του ρόλου του Ιερέως στη σύγχρονη κοινωνία. Αναφέρθηκε στον λόγο του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου ο οποίος λέγει : «Σε μας του ποιμένες, εκείνο που διακυβεύεται είναι η σωτηρία της ψυχής… Πόσος λοιπόν πρέπει να είναι ο αγώνας, ή πόση τέχνη χρειάζεται για να θεραπεύσουμε σωστά ή να θεραπευθούμε;».
Στη συνέχεια μίλησε για τις τρεις διακονίες του Ιερέως.
Ο Ιερέας πρέπει να είναι διάκονος :
α) του Θεού, ώστε να εξαγγέλει το θέλημά Του στους ανθρώπους, όπως έκαναν οι άγιοι, οι προφήτες κτλ.
β) των ανθρώπων, προκειμένου να τους συμφιλιώνει με τον Θεό.
γ) της σωτηρίας της ψυχής του.
Προ της απολύσεως, ο Μητροπολίτης Καστορίας χειροθέτησε τον νέο πρεσβύτερο σε αρχιμανδρίτη της καθ’ ημάς Εκκλησίας.
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Σεβασμιωτάτο Μητροπολίτη Καστορίας κ. Σεραφείμ & τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ. Αθανάσιο καθώς και όλους ξεχωριστά τους Ιερείς της Μητρόπολεως Καστορίας πρωτοεξάρχοντος του Πάτερ Ιάκωβου Πνευμονίδη που μας έκαναν την τιμή να μας καλέσουν σε μια τόσο σημαντική στιγμή-σταθμό για την πορεία ενός κληρικού.
Πάτερ Ιάκωβε εκ μέρους όλης της ομάδας e-amfia.gr/Χιτών σας ευχόμαστε ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ!
Ευχαριστούμε την Ιερά Μητρόπολη Καστορίας για το φωτογραφικό υλικό
Η τηλεοπτική σειρά θα έχει δύο κύκλους και είναι ελληνοκυπριακής παραγωγής. Γυρίσματα θα γίνουν επίσης στην Αθήνα και στα Ιωάννινα και θα διαρκέσουν όλο τον Σεπτέμβριο.
Τη σειρά, η οποία πιθανότατα θα προβληθεί στο Cosmote Tv, σκηνοθετεί ο Στάμος Τσάμης (Βασιλιάδες, Μπρούσκο, Τατουάζ). Θα πρωταγωνιστούν Έλληνες και Κύπριοι ηθοποιοί, όπως ο Νικήτας Τσακίρογλου, η Σμαράγδα Σμυρναίου, η Χριστίνα Παυλίδου, ο Δημήτρης Δρόσος και ο Δημήτρης Σμυρναίου.
Πρόκειται για μια παραγωγή μεγάλης εταιρείας του κλάδου και τα γυρίσματα «αξιοποιούν και προβάλλουν την απαράμιλλη φυσική ομορφιά του τόπου, με κορυφαίους Έλληνες ηθοποιούς και με τη συμμετοχή αρκετών συνδημοτών μας» αναφέρει σε σχετική ανακοίνωσή του ο Δήμος Κόνιτσας.
Ο δήμος από την πρώτη επαφή που είχε με την ομάδα παραγωγής της σειράς, πριν μερικούς μήνες, αγκάλιασε το όλο εγχείρημα και παρέχει κάθε δυνατή βοήθεια για την επιτυχία της παραγωγής, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωσή του.
Στη χώρα μας η Εκκλησία και η Ορθοδοξία κατέχουν μια σημαντική θέση στην ιστορία μας. Ακόμα και οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν μια στενή σχέση αιώνων με τη θρησκεία. Μάλιστα, οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν ένα κύριο χαρακτηριστικό που αποδεικνύει την αναπόσπαστη σχέση που έχουν με την ορθοδοξία: τους Άγιους Στρατιωτικούς.
Οι Άγιοι στρατιώτες έχουν κατά καιρούς αναφερθεί και αναλυθεί από πολλούς. Ένα κύριο και εξαιρετικό σύγγραμμα που αποτυπώνει ποιοι ήταν και πως υπηρέτησαν οι άγιοι στρατιωτικοί, είναι το βιβλίο του Γιάννη Σουλιώτη “Οι Άγιοι στρατιώτες: Εικόνες και βίοι”. Μέσα απο μια ευρεία έρευνα και ανάλυση του συγγραφέα κατέληξε στην ανακάλυψη 416 επωνύμων Αγίων οι οποίοι ήταν στρατιωτικοί και άλλων 6000 ανωνύμων.
Οι περισσότεροι στρατιωτικοί Άγιοι είναι αυτοί που μαρτύρησαν κατά τους διωγμούς. Υπηρετούσαν σε στρατιωτικές μονάδες και είτε κλήθηκαν να προσφέρουν θυσίες στα είδωλα και αρνήθηκαν είτε διώχθηκαν για την πίστη τους είτε βλέποντας Χριστιανούς να βασανίζονται πίστεψαν και αυτοί. Οι εικόνες των στρατιωτικών Αγίων, λόγω της πανοπλίας ή των όπλων που κρατούν, έτσι κι αλλιώς έχουν αποτρεπτική χροιά. Ένας στρατιωτικός Άγιος είναι ο καλύτερος υπερασπιστής για κάποιον πιστό που βρίσκεται σε δύσκολη θέση αλλάκαι για όποιον χρειάζεται δύναμη.
Η απεικόνιση μάλιστα του έφιππου Αγίου Γεωργίου, που σκοτώνει το «χαμερπή» δράκοντα, δικαίως βρίσκεται στις πολεμικές σημαίες στρατιωτικών σωμάτων, ιδιαίτερα του πεζικού.
Αλλά και η απεικόνιση του έφιππου Αγίου Δημητρίου, που σκοτώνει έναν «γίγαντα» με ανθρώπινη μορφή, είναι εξίσου δυνατή, όπως και του Αγίου Θεοδώρου του Τύρωνα.
Προστάτες των ενόπλων δυνάμεων:
Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος. Στρατός– Πεζικό (εορτάζει 23 Απριλίου) Στρατιωτικός Άγιος που λατρεύεται σε όλη την Ελλάδα. Και πώς να μην είναι προστάτης του στρατού! Νέος, ωραίος, δυνατός και λαμπερός, σαν αρχαίος ήρωας, ο Άγιος συχνά λέγεται ότι εθεάθη να καθοδηγεί τα στρατεύματά μας σε νικηφόρες μάχες. Η απεικόνισή του, που τον παριστά πάνοπλο και έφιππο να σκοτώνει έναν τρομερό δράκο, είναι αρχέτυπη και έχει μεγάλη αποτρεπτική σημασία. Όπως ο Άι-Γιώργης σκοτώνει τον δράκο, έτσι πιστεύει ο λαός μας ότι θα συνθλίψει και τους εχθρούς που επιβουλεύονται τα εδάφη και την ελευθερία μας. Από τον11ο αιώνα και μετά, ο Άγιος Γεώργιος συνδέθηκε με αυτήν την παράδοση, που καθόρισε και όλες τις μετέπειτα απεικονίσεις του: τον φόνο ενός δράκοντα που απαιτούσε να τον ταΐζουν με ανθρώπους, για να αφήνει τους υπόλοιπους να παίρνουν νερό από την πηγή. Όταν είχε φθάσει η σειρά της κόρης του βασιλιά, εμφανίσθηκε ο Άγιος και σκότωσε το θηρίο. Ο δράκοντας είχε το πολλαπλό νόημα του κακού, του ηθικού και του σωματικού, δηλαδή της αρρώστιας. Από την άλλη, ο θάνατός του απελευθερώνει την πρόσβαση στο νερό, το οποίο είναι πηγή ζωής και υγείας. Ο Μεγαλομάρτυρας Γεώργιος καταγόταν από σημαντική οικογένεια της Καππαδοκίας και είχε καταταγεί στο στράτευμα των Τριβούνων, ανεβαίνοντας ψηλά στη στρατιωτική ιεραρχία και κερδίζοντας σημαντικά αξιώματα. Όταν ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός όρισε ότι οι Χριστιανοί θα εξέπιπταν από τα αξιώματά τους και, αν επέμεναν στην πίστη τους, θα καταδικάζονταν σε θάνατο, ο Γεώργιος διακήρυξε θαρραλέα την πίστη του μπροστά στον αυτοκράτορα και, όταν οι προσπάθειες του Διοκλητιανού να τον μεταστρέψει απέτυχαν, υπέστη διάφορα μαρτύρια μέχρι να αποκεφαλιστεί. Αποτέλεσμα της γενναιότητάς του ήταν να μεταστραφούν στο χριστιανισμό πολλοί εθνικοί, μεταξύ των οποίων και η γυναίκα του Διοκλητιανού. Από παραφθορά του ονόματός του (Γιωργής=Οργής) ο Άγιος συνδέεται και με την «οργή του Θεού». Γι’ αυτό και ο λαός μας πιστεύει ότι όποιος εχθρός μας απειλήσει, θα χαθεί από «οργή Θεού»! Φημισμένος ο Άγιος είναι και για το άλογό του, γι’ αυτό σε πολλά μέρη κάνουν ιπποδρομίες – καβαλαρίες προς τιμήν του. Είναι πολύ διαδεδομένη η πίστη, ότι τα άλογα των Αγίων Γεωργίου, Δημητρίου, Μηνά και Θεοδώρων καλπάζουν αγριεμένα στον ουρανό, γι’ αυτό προκαλούνται βροντές. Οι αστραπές είναι οι σπίθες που πετιούνται από τα πέταλά τους. Το όνομα Γεώργιος, σε όλες τις παραλλαγές του (όπως Γιώργος, Γώγος, Γιωργής, Γεωργία, Γιώργαινα, Γωγώ κ.λπ.) το συναντάμε το ίδιο συχνά όπως και το Δημήτρης, Κωνσταντίνος, Ιωάννης και Νικόλαος σε όλη την Ελλάδα. Ο Άγιος Γεώργιος, αν και καβαλάρης, είναι προστάτης του πεζικού και εορτάζει 23 Απριλίου.
Άγιος Νικόλαος. Ναυτικό– Λιμενικό (εορτάζει 6 Δεκεμβρίου)
Αγία Βαρβάρα. Πυροβολικό, αποθήκες πυρομαχικών και Πυριτιδοποιεία (εορτάζει 4 Δεκεμβρίου).
Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ. Αεροπορία (εορτάζουν 8 Νοεμβρίου). Αρχάγγελοι – Μεγάλοι Ταξιάρχες Μιχαήλ, Γαβριήλ και Ραφαήλ. Ο Γαβριήλ φέρνει την καλή είδηση, ο Μιχαήλ έχει σχέση με τον θάνατο. Και οι δύο είναι προστάτες της Αεροπορίας (εορτάζουν 18 Οκτωβρίου). Εορτάζεται επίσης ιδιαίτερα η Σύναξη των Μεγάλων Ταξιαρχών (Μιχαήλ, Γαβριήλ και Ραφαήλ) και των άλλων Αγίων «Ασωμάτων» δυνάμεων. Η «Σύναξη» έχει σχέση με την «Πτώση». Κατά την Δογματική οι άγγελοι είναι απροσδιόριστοι σε αριθμό. Μοιράζονται σε εννέα τάγματα και έχουν τις εξής ονομασίες: Θρόνοι, Χερουβείμ, Σεραφείμ, Κυριότητες, Δυνάμεις, Εξουσίαι, Αρχαί, Αρχάγγελοι και Άγγελοι. Ο Εωσφόρος ήταν ένας υπερβολικά υπερήφανος άγγελος, που θέλησε να γίνει ισότιμος συνομιλητής με τον Θεό. Πίστευε ότι του άξιζε να γίνει όμοιος με τον Ύψιστο. Γι’ αυτήν την ματαιοδοξία του έπεσε σαν αστραπή από τον ουρανό συμπαρασύροντας στην πτώση του και όλο το τάγμα των αγγέλων που τον ακολούθησε. Εκείνη την δύσκολη στιγμή ο αρχάγγελος Μιχαήλ, συσπείρωσε γύρω του όλα τα τάγματα αγγέλων και φώναξε δυνατά:«Πρόσχωμεν»! Κατά την παράδοση, έτσι σταμάτησε η «πτώση». Ο κάθε εκπεσών άγγελος μετατράπηκε σε δαίμονα και έμεινε εκεί όπου βρισκόταν κατά την διάρκεια της προσφώνησης! Άλλοι έγιναν πνεύματα – δαίμονες του αέρα, άλλοι του νερού, άλλοι της γης και άλλοι του κάτω κόσμου. Τα ονόματα των αρχαγγέλων τα συναντάμε σε όλη την Ελλάδα, συνήθως ως «Μιχάλης» και «Άγγελος –Αγγελική». Το «Γαβριήλ –Γαβρίλος» το συναντάμε σπάνια, το δε Ραφαήλ» ακόμα πιο σπάνια. Μερικές φορές (ελάχιστες ίσως) χρησιμοποιείται και το«Ταξιάρχης». Το«Σταμάτης– Σταμάτα–Σταματία» φέρεται να έχει σχέση με τους αρχαγγέλους, ιδιαίτερα με τον Μιχαήλ και χρησιμοποιείται συχνά. Σε πολλά μέρη, όταν τα παιδιά πεθαίνουν σε νηπιακή ηλικία το ένα πίσω από το άλλο, οι γονείς βάπτιζαν το βρέφος Σταμάτη ή Σταμάτα και ο Μιχαήλ «σταματούσε» να τα παίρνει! Άλλοτε πάλι τα «έταζαν» ή τα «σκλάβωναν» στον Αρχάγγελο, οπότε σταματούσε το κακό και τα έσωζαν…
Άγιος Αρτέμιος. Αστυνομία (εορτάζει 20 Οκτωβρίου).
Τρεις Παίδες εν Καμίνω. Πυροσβεστική (εορτάζουν 17 Δεκεμβρίου).
Άγιος Μάμας. Προστάτης των φρουρών των συνόρων και των εθνοφυλάκων.
HΠαναγία , Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια… Η τιμή της Παναγίας είναι βαθιά ριζωμένη στον ελλαδικό χώρο. Ο ελληνικός στρατός πάνω από όλους τους Αγίους, την Παναγία θεωρεί υπέρμαχο στρατηγό και στήριγμά του. Σε όλους τους αγώνες του έθνους η Παναγία έμπαινε μπροστά και κατατρόπωνε τους εχθρούς. Άπειρες οι μαρτυρίες για τις θαυματουργές εμφανίσεις της. τελευταίες μαρτυρίες είναι αυτές του Αλβανικού Μετώπου όπου στην Αγία Σκέπη της Παναγίας στο ιερό Μαφόριό της προσευχόταν όλο το Έθνος. Η Παναγία «σκέπασε»- καθοδήγησε τα στρατεύματά μας στον τελευταίο πόλεμο αλλά και στους χρόνους της τριπλής κατοχής έσωσε πολλά χωριά από το μένος των κατακτητών. Η Παναγία πάλι συνδέεται με πολλές σωτήριες εμφανίσεις και θαυματουργές επεμβάσεις σε σχέση με το πολεμικό μας ναυτικό. Η Παναγία της Τήνου ίσως είναι το μεγαλύτερο προσκύνημα στον ελλαδικό χώρο και σχετίζεται με τον τορπιλισμό της «Έλλης». Το όνομα της Μεγαλόχαρης το συναντάμε σ’ όλη την Ελλάδα, σε όλες τις παραλλαγές του (Μαρία, Παναγιώτα– Γιώτα, Παναγιώτης– Γιώτης, Πάνος, Τάκης κ.α.).
Αρτέμιος ο Δούκας, Αυγουστάλιος και Πατρίκιος. Ο μεγαλομάρτυρας ήταν πρόσωπο με μεγάλα αξιώματα στο Βυζάντιο. Αναφέρεται ως Δούκας, Αυγουστάλιος και Πατρίκιος της Αλεξάνδρειας. Ο Αρτέμιος πήγε στην Αντιόχεια να ελέγξει τον Ιουλιανό τον Παραβάτη για τους διωγμούς κατά των Χριστιανών. Εκεί τον συνέλαβαν, τον βασάνισαν,τον τύφλωσαν, τον ξεκοίλιασαν και τον αποτελείωσαν με αποκεφαλισμό (εορτάζει 20 Οκτωβρίου).
Ανδρέας Στρατηλάτης. Ο Άγιος επί Μαξιμιανού τελούσε υπό τας διαταγάς του αρχιστρατήγου της Ανατολής Αντιόχου. Πολέμησε και νίκησε τους Πέρσες. Όταν όμως οι ανώτεροί του έμαθαν ότι οι περισσότεροι στρατιώτες του Ανδρέα ήταν Χριστιανοί, έστειλαν μία χιλιαρχία για να τους αφοπλίσουν. Ο Ανδρέας τους μίλησε και τους έπεισε και αυτούς να ασπασθούν τον χριστιανισμό. Ολόκληρη η χιλιαρχία ενσωματώθηκε στον χριστιανικό στρατό του Ανδρέα. Οργισμένος ο Αντίοχος, όταν έμαθε το γεγονός, έστειλε πολυπληθή στρατό, που κατάσφαξε το στράτευμα του Ανδρέα, φυσικά και τον Άγιο. Οι νεκροί υπολογίζονται στου 2.593! (εορτάζει 12 Ιουλίου και 19 Αυγούστου).
Ευνίκη. Ένα από τα επτά παιδιά του Τερεντίου και της Νεονίλλας. Η Αγία εορτάζει σε σημαδιακή ημέρα: 28 Οκτωβρίου! Η νίκη των στρατευμάτων μας στο αλβανικό μέτωπο και σε αυτήν έχει αποδοθεί.
Δημήτριος ο Μεγαλομάρτυρας και Μυροβλύτης. Προστάτες όσων αγωνίζονται άνισα και μη στον στίβο, την αρένα και την παλαίστρα (αθλητές). Ο Άγιος Δημήτριος ήταν διαπρεπής στρατιωτικός επί Διοκλητιανού – Μαξιμιανού. Αυτός με άλλους νέους, μαζί και ο Νέστορας, πρωτοστατούσαν, οργάνωναν και διέδιδαν τη χριστιανική πίστη στη Θεσσαλονίκη. Με το διάταγμα του 303μ.Χ. ο Δημήτριος φυλακίσθηκε και αργότερα εκτελέσθηκε για την πίστη του. Η λάρνακα του Αγίου Δημητρίου όπου φυλάσσονται τα ιερά οστά του θεωρείται «το κοινόν των χριστιανών ιατρείο». Ο Άγιος θεωρείται υπερασπιστής των αδυνάτων από κάθε κακό. Είναι προστάτης της Θεσσαλονίκης από τους βυζαντινούς χρόνους και η απελευθέρωσή της από τους Τούρκους έγινε την ημέρα της εορτής του. Γεγονός που θεωρήθηκε θαύμα σημαδιακό από όλους. Ο Άγιος Δημήτριος μαζί με τον Άγιο Γεώργιο είναι ένα αδιαχώριστο δίδυμο δύναμης και νίκης για τους Έλληνες. Ιδιαίτερα οι Έλληνες της διασποράς και των αλύτρωτων πατρίδων σε αυτούς προσβλέπουν για την απελευθέρωσή τους και για την ένωσή τους με την Μητέρα Ελλάδα. Το«δίδυμο» των Αγίων σε πολλά μέρη έχει κοινούς λατρευτικούς ναούς. Στην Παλαιοχώρα της Αίγινας σώζονται δίδυμοι ναοί των Αγίων που χρονολογούνται από τον17ο αιώνα. Φημισμένος είναι ο Άγιος και για το άλογό του. Το όνομα «Δημήτριος» σε όλες τις παραλλαγές του και με όλες τις καταλήξεις (όπως Δήμος, Μήτσος, Δημητρός, Δήμητρα, Δημητρούλα κ.λπ.) το συναντάμε το ίδιο συχνά όπως και το Κωνσταντίνος, Γεώργιος, Ιωάννης και Νικόλαος σε όλη την Ελλάδα. (εορτάζει 26 Οκτωβρίου).
Ευστάθιος ο Στρατηλάτης. Ο Άγιος ήταν ένας πολύ διακεκριμένος στρατηλάτης του Ρωμαϊκού στρατού επί αυτοκρατόρων Τραϊανού και Αδριανού. Πολέμησε μάλιστα με μεγάλο θάρρος τους βάρβαρους Πάρθους. Το ειδωλολατρικό του όνομα ήταν Πλακίδας. Όταν ο αυτοκράτορας έμαθε ότι ο στρατηλάτης του ήταν Χριστιανός, τον κάλεσε να απολογηθεί και να θυσιάσει στα είδωλα. Ο Ευστάθιος όμως παραδέχθηκε την πίστη του και αρνήθηκε να θυσιάσει. Ο Τραϊανός τότε, του αφαίρεσε τα αξιώματά του, τον γελοιοποίησε, του δήμευσε την περιουσία και αφού τον χώρισε από την οικογένειά του, τον έστειλε εξορία. Έπειτα από χρόνια ο Τραϊανός βρέθηκε σε πολύ δύσκολη στρατιωτική θέση. Θυμήθηκε τον γενναίο στρατηλάτη του και ζήτησε να τον επαναφέρουν στον στρατό. Του έδωσε πίσω τον βαθμό του, την περιουσία του και του επέτρεψε να ενωθεί και πάλι με την οικογένειά του. Ο Ευστάθιος πολέμησε για τον αυτοκράτορα και νίκησε τους εχθρούς του. Στην διάρκεια του πολέμου, ο Αδριανός διαδέχθηκε τον Τραϊανό.Όταν ο Ευστάθιος γύρισε τροπαιούχος πίσω, ο Αδριανός είχε ετοιμάσει γιορτές και παρελάσεις για το νικητή στρατηλάτη. Έπρεπε σύμφωνα με τα καθιερωμένα να προσφερθούν και οι επινίκιες θυσίες στα είδωλα. Ο Ευστάθιος όμως αρνήθηκε να θυσιάσει και πάλι. Τότε ο Αδριανός θύμωσε και διέταξε να βασανισθεί ο Άγιος και η οικογένειά του. Όταν μάλιστα είδε ότι ο Άγιος έμενε ακλόνητος στην θέση του, διέταξε να τον κλείσουν μαζί με την οικογένειά του, μέσα σε ένα μεταλλικό βόδι και να τους ρίξουν στην φωτιά. Αυτό ήταν και το οδυνηρό τέλος του Αγίου και της οικογένειάς του (εορτάζει 20 Σεπτεμβρίου)
Άγιοι Θεόδωροι. Θεόδωρος ο Στρατηλάτης (εορτάζει 8 Φεβρουαρίου), Θεόδωρος ο Τύρων (εορτάζει 28 Φεβρουαρίου). Παρόλο που είναι στρατιωτικοί Άγιοι,παλαιότερα οι έγκυες έπαιρναν κόλλυβα από τον εσπερινό των Αγίων, τα έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι τους και ονειρεύονταν το φύλο του παιδιού τους. Στην Σκύρο, στην εορτή των Αγίων, κάνουν το ίδιο με το λεγόμενο «αρμερόπιτο» για να δουν ποιον θα παντρευτούν. Φημισμένοι είναι οι Άγιοι και για τα άλογά τους. Ο Άγιος Θεόδωρος που εορτάζεται πάντα το πρώτο Σάββατο της Σαρακοστής, που ανήκει στα Ψυχοσάββατα, συνδυάζεται και με την λατρεία των νεκρών. Η σύνδεση έχει γίνει λόγω του Ψυχοσάββατου αλλά και λόγω της λεγόμενης ημέρας του «θαύματος των κόλλυβων» που σχετίζεται με τον Θεόδωρο Τύρωνα. «Τύρων» σημαίνει «νεοσύλλεκτος» και πράγματι,ο Θεόδωρος ήταν λεγεωνάριος σε μονάδα νεοσυλλέκτων. Με αυτή την ιδιότητά του θα μπορούσε να προστατεύει τα κέντρα στρατιωτικής εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων. Κατά παράδοση, ήταν πολύ δυνατός και γενναίος άνδρας. Μάλιστα ονομάζεται και «δρακοκτόνος», γιατί όντως σκότωσε έναν δράκο που στοίχειωνε μια ολόκληρη πολιτεία.
Θεοδώρα η στρατιωτίνα. Ίσως φανεί παράξενο, αλλά και οι γυναίκες που υπηρετούν στον στρατό μπορούν να έχουν μια Αγία στρατιωτίνα για προστάτιδα. Η Θεοδώρα καταγόταν από φτωχή οικογένεια στην περιοχής της Αρκαδίας– Μεσσηνίας. Τότε ήταν καθεστώς ένα αγόρι από κάθε οικογένεια να υπηρετεί για ένα διάστημα στον στρατό της τοπικής μονής. Αν κάποια οικογένεια δεν είχε αγόρι, θα έπρεπε να πληρώσει φόρο στη μονή τόσα χρήματα, όσα η πληρωμή ενός μισθοφόρου. Η οικογένεια της Αγίας όμως ήταν φτωχή, γι’ αυτό και η Θεοδώρα σκέφθηκε να ντυθεί αγόρι και να πάει να υπηρετήσει την θητεία γλιτώνοντας τον φόρο. Έτσι κι έγινε! Έγινε μάλιστα και αξιωματικός. Μόνο που αργότερα κατηγορήθηκε αδίκως ότι αποπλάνησε κάποια κοπέλα. Δικάστηκε και καταδικάστηκε χωρίς να μαρτυρήσει το φύλο της. φώναζε όμως διαρκώς ότι άδικα κατηγορείται. Εκτελέσθηκε, αλλά όταν έγδυσαν το πτώμα, έκπληκτοι οι άνδρες του αποσπάσματος είδαν ότι ήταν γυναίκα, άρα δεν θα μπορούσε να έχει διαπράξει το αδίκημα για το οποίο καταδικάσθηκε. Σήμερα στη Βάστα της Μεγαλόπολης βρίσκεται ναός αφιερωμένος στην Αγία. Μάλιστα, αποτελεί θαυμαστό αξιοθέατο, γιατί 17 δένδρα φυτρώνουν μέσα από τους τοίχους και την σκεπή του ναού (εορτάζει 11 Σεπτεμβρίου).
Ιωάννης ο Ρώσος. Πόσοι αλήθεια γνωρίζουν ότι ο θαυματουργός Άγιος ήταν Ρώσος στρατιώτης, που αιχμαλωτίσθηκε και πουλήθηκε ως δούλος κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο, την εποχή του Μεγάλου Πέτρου; Ποιος θα μπορούσε να καταλάβει καλύτερα τον πόνο ενός αιχμαλώτου πολέμου; Ποιος θα μπορούσε να στηρίξει την οικογένεια ενός αγνοουμένου και να δώσει ελπίδα για τον γυρισμό του; Φυσικά ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος. Αυτός θα πρέπει να θεωρείται ότι προστατεύει τους αιχμαλώτους πολέμου, τους αγνοούμενους και τις οικογένειές τους. Ο Άγιος Ιωάννης πουλήθηκε σαν δούλος από έναν Τάταρο που τον αιχμαλώτισε σε έναν Οθωμανό ίππαρχο. Ο κύριός του τον έφερε στην Καππαδοκία και τον χρησιμοποίησε ως ιπποκόμο. Κατάφερε με την αγιότητά του να κερδίσει την εκτίμηση του κυρίου του αλλά και των άλλων αλλοθρήσκων. Με την Μικρασιατική καταστροφή, το σώμα του μεταφέρθηκε στην Ελλάδα. Θεωρείται από τους πιο θαυματουργούς Αγίους (εορτάζει 27 Μαΐου).
Καλλίστρατος ο νεοσύλλεκτος. Ο Άγιος κατατάχθηκε νεοσύλλεκτος στο στρατό. Όταν ανακάλυψαν ότι ήταν Χριστιανός, πέρασε από δίκη και καλέστηκε να θυσιάσει στα είδωλα. Ο Άγιος αρνήθηκε και ρίχθηκε από τους διώκτες του στη θάλασσα μέσα σε ένα σάκο με πέτρες. Από τον βυθό όμως τον ανέσυραν δύο δελφίνια και τον έβγαλαν στην ξηρά. Πολλοί από τους διώκτες του αλλά και από τους στρατιώτες που παρακολούθησαν το γεγονός, ύστερα από διδαχή του Αγίου έγιναν Χριστιανοί. Για να μην υπάρχουν μαρτυρίες για το θαύμα, ο διοικητής της μονάδας διέταξε τον αποκεφαλισμό του Καλλίστρατου και όσων ασπάσθηκαν τον λόγο του Κυρίου (εορτάζει 27 Σεπτεμβρίου).
Κωνσταντίνος και Ελένη, οι Ισαπόστολοι και Άγιοι. Ο Άγιος Κωνσταντίνος στα μάτια του λαού θυμίζει τον γνωστό Ρωμαίο αυτοκράτορα. Αυτό που απλώς θέλει να γνωρίσει ο Χριστιανός, είναι ότι ο βασιλιάς ύστερα από ένα όραμα (εν τούτω Νίκα) μεταστράφηκε, ύψωσε λάβαρο με τον σταυρό και οδήγησε τις λεγεώνες του κατά του αντιπάλου του. Φυσικά με την βοήθεια του Θεού νίκησε, σταμάτησε τους διωγμούς των Χριστιανών, κήρυξε την ανεξιθρησκία και έκανε επίσημη θρησκεία του κράτους τον Χριστιανισμό. Για την μητέρα του, Αγία Ελένη, αυτό που θέλει να γνωρίζει είναι: Η μητέρα του Κωνσταντίνου ταξίδεψε στην Παλαιστίνη και ανάσκαψε τον λόφο του Γολγοθά. Εκεί βρήκε τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου και τα καρφιά με τα οποία Τον σταύρωσαν. Η αυτοκράτειρα Ελένη στους Αγίους Τόπους έκτισε πολλές εκκλησίες. Στην ορθόδοξη εικονογραφία η Αγία μητέρα εμφανίζεται πάντα με τον Άγιο υιό της να κρατούν στην μέση τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου. Η Εκκλησία, όχι μόνο ονόμασε τον Κωνσταντίνο «Μέγα», αλλά σε αυτόν και τη μητέρα του, τους απέδωσε και τον τίτλο των «Ισαποστόλων». Η λατρεία των Ελλήνων, ιδιαίτερα για τον Άγιο Κωνσταντίνο, είναι μεγάλη. Σε αυτό συντελεί και η σύμπτωση του ονόματόςτου με τον τελευταίο αυτοκράτορα του Βυζαντίου, τον ήρωα (αλλά αδίκως όχι ακόμα Άγιο) Κωνσταντίνο Παλαιολόγο. Στις προσδοκίες του λαού ο Κωνσταντίνος ταυτίζεται ακόμα και με τον «αναμενόμενο βασιλιά Κωνσταντίνο», που θα πάρει πίσω την Πόλη που έχασε ο Παλαιολόγος. Ο ομώνυμος βασιλιάς στρατηλάτης, μια μέρα θα εμφανισθεί και θα πραγματώσει τα μεγάλα οράματα της φυλής. Στα παραδοσιακά τραγούδια ο «Κωνσταντής» είναι το παλικάρι, ο υιός που κρατά πάντα τον λόγο του, ο νεκρός αδελφός που σηκώνεται από το μνήμα για να φέρει την αδελφή του πίσω, να την δει η μάνα της που πεθαίνει… Το όνομα Κωνσταντίνος σε όλες τις παραλλαγές του (Κωνσταντής, Κώστας, Κώτσος, Κωνσταντίνα, Κωνστάντω κ.λπ.) το συναντάμε το ίδιο συχνά όπως και το Δημήτρης, Γεώργιος, Ιωάννης και Νικόλαος σε όλη την Ελλάδα. Τα «αναστενάρια»: Γνωστά είναι και τα λεγόμενα αναστενάρια που γίνονται προς τιμής των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, αλλά που δεν αποδέχεται η Εκκλησία (Θα αναφερθούμε σε άλλη κατηγορία για τα αναστενάρια).
Λογγίνος ο Εκατόνταρχος. Υπηρετούσε στον Ρωμαϊκό στρατό και ήταν επικεφαλής του αποσπάσματος που σταύρωσε τον Χριστό στο Γολγοθά. Κατά την ώρα της σταύρωσης έγιναν πολλά θαυμαστά και ο Λογγίνος πείσθηκε ότι αυτός που «πέθαινε» ήταν Θεός. Παραιτήθηκε από τον στρατό και διακήρυξε παντού την μαρτυρία του. Στο τέλος εκτελέσθηκε, επί Τιβερίου, αφού συκοφαντήθηκε ως λιποτάκτης. Φυσικά ο πραγματικός λόγος ήταν γιατί ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό (εορτάζει 16 Οκτωβρίου).
Μηνάς ο Αιγύπτιος. Παρόλο που είναι στρατιωτικός Άγιος, τιμάται ιδιαίτερα από κτηνοτρόφους. Πολλοί τσοπάνηδες– βοσκοί, την ημέρα της εορτής του«δένουν» ένα ψαλίδι με μαλλί προβάτου και το αφήνουν έξω κρεμασμένο μέχρι τα Χριστούγεννα, «για να έχει κλειστό στόμα, να μην μπορεί να φάει ο λύκος τα πρόβατα», αλλά και«για να κλείσουν τα κακά στόματα στο χωριό». Ταυτόχρονα, από το όνομά του «Μηνάς– μηνώ= παραγγέλω– φανερώνω», πίστευαν ότι ο Άγιος φανέρωνε κλοπιμαία, χαμένα αντικείμενα, αλλά και χαμένα πρόβατα. Φημισμένος είναι ο Άγιος και για το άλογό του. (εορτάζει 11 Νοεμβρίου)
Νέστορας ο Άγιος Μάρτυρας. Ο Άγιος Νέστορας με την χάρη του Δημητρίου πάλεψε με ένα, γιγαντιαίων διαστάσεων, αντίπαλο και τον νίκησε. Όταν μαθεύτηκε ότι ο Νέστορας ανήκει στον κύκλο του Δημητρίου, οι αρχές της πόλης διέταξαν την εκτέλεση και των δύο Αγίων (Εορτάζει 26 & 27 Οκτωβρίου).
Προκόπιος ή Νεανίας ο Αιλιανός. Ο στρατηλάτης Μεγαλομάρτυρας, ήταν δούκας στην Αλεξάνδρεια και βάδισε με τον στρατό του κατά των Σαρακηνών. Στον δρόμο είδε μέσα στην νύχτα, φωτεινό σταυρό στον ουρανό και μία φωνή που τον καλούσε με το όνομα «Προκόπιο». Την άλλη μέρα έφτιαξε ένα χρυσό σύμβολο, αντίγραφο του Σταυρού που είδε και βάδισε άφοβα κατά των εχθρών. Φυσικά νίκησε. Ο Προκόπιος αφιέρωσε τη νίκη του στον Χριστό και κατέστρεψε τα είδωλα των εθνικών θεών. Γι’ αυτή του την πράξη κατηγορήθηκε ακόμα και από την ίδια του την μητέρα, συνελήφθη από τον Διοκλητιανό, βασανίσθηκε και τελικά αποκεφαλίσθηκε. Ο Άγιος συνοδεύεται από τους Τριβούνους – λεγεωνάριους, Αντίοχο και Νικόστρατο που τον συνόδευσαν στο μαρτύριό του. Και οι τρεις είναι Άγιοι – Μάρτυρες. Ακόμα και η ειδωλολάτρισσα μητέρα του, Θεοδοσία, μαζί με άλλες δώδεκα γυναίκες συγκλητικών, έγιναν και αυτές Χριστιανές και μαρτύρησαν. Κατά άλλους είχε διαταχθεί να διώξει Χριστιανούς, αλλά μετά το θαύμα της εμφάνισης του Σταυρού, δεν το έκανε. Στράφηκε με τον στρατό τους προς την Ιερουσαλήμ όπου την επισκέφθηκε ως προσκυνητής. Πάλι με την παρότρυνση της μητέρας του, ο έπαρχος καταδίωξε τον Προκόπιο και τον συνέλαβε. Ο Άγιος βασανίσθηκε και καλέστηκε να θυσιάσει στα είδωλα. Γι’ αυτόν τον λόγο τον πήγαν με το ζόρι σε έναν εθνικό ναό. Εκεί ο Άγιος προσευχήθηκε και ο ναός γκρεμίσθηκε από σεισμό. Τελικά αποκεφαλίσθηκε (εορτάζει 8 Ιουλίου).
Σεβαστιανός, ο Άγιος από τα Μεδιόλανα. Ο Άγιος καταγόταν από διακεκριμένη γενιά και από χριστιανική οικογένεια. Απέκτησε αρχικά την εύνοια του αυτοκράτορα Καρίνου και αργότερα του Διοκλητιανού, που τον έκανε αρχηγό των πραιτοριανών. Ο Σεβαστιανός όμως ήταν φιλάνθρωπος και λόγω της θέσεώς του βοηθούσε και έδινε σε όσους είχαν ανάγκη την προστασία του. Οι κυνηγημένοι Χριστιανοί καθημερινά ευεργετούνταν από αυτόν. Ο πάπας Γάιος μάλιστα του έδωσε τον τίτλο του υπερασπιστή της Εκκλησίας της Ρώμης. Όταν άρχισαν οι διωγμοί όμως, ο Σεβαστιανός δεν μπορούσε να κρύψει την πίστη του. Ο Διοκλητιανός ένιωσε προδομένος από τον αρχηγών των πραιτοριανών του, γι’ αυτό διέταξε την σύλληψη και την εκτέλεσή του. Ο Άγιος στήθηκε σε έναν πάσαλο ή δένδρο και τοξοβολήθηκε. Τα βέλη τρύπησαν το στήθος του και διαπέρασαν το σώμα του παντού. Το κατατρυπημένο από βέλη σώμα του το πήρε μία ευλαβής χριστιανή για να το θάψει. Στον δρόμο όμως ανακάλυψε ότι ο Άγιος ήταν ακόμη ζωντανός. Τον περιποιήθηκε και με την Χάρη του Θεού ο Άγιος Σεβαστιανός σε λίγο καιρό έγινε και πάλι καλά. Ο Άγιος δεν κρύφθηκε όμως, αλλά επεδίωξε να συναντήσει τον Διοκλητιανό και να τον ελέγξει για τους διωγμούς των Χριστιανών. Ο αυτοκράτορας, έκπληκτος από την παρουσία και το θάρρος του Σεβαστιανού, διέταξε και πάλι την σύλληψη και την μαστίγωση του Αγίου μέχρι θανάτου. Έτσι κι έγινε. Ο Άγιος Σεβαστιανός από τότε θεωρείται Άγιος– προστάτης των τοξοτών αλλά και προστάτης όσων στήνονται μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Το θέμα της εκτέλεσης του Αγίου ήταν από τα πιο αγαπημένα θέματα των ζωγράφων της Αναγέννησης και η απεικόνιση θεωρείται σήμερα αρχέτυπη (εορτάζει 18 Δεκεμβρίου).
Άγιοι Σαράντα Μάρτυρες Λεγεωνάριοι. Οι Σαράντα Μάρτυρες ήταν στρατιώτες που υπηρετούσαν στην λεγόμενη Κεραυνοβόλα Λεγεώνα του Λικινίου, που τότε βρισκόταν στη Σεβάστεια. Τους ζητήθηκε να θυσιάσουν στα είδωλα και αυτοί αρνήθηκαν. Τότε ρίχθηκαν στα νερά μιας παγωμένης λίμνης, στην συνέχεια τους έσπασαν τα κόκαλα και τελικά τους έκαψαν σε μεγάλη φωτιά. Αρχικά ήταν 40 οι Μάρτυρες, αλλά ένας από όλους λιποψύχησε και έμειναν 39. Σε αυτούς όμως προστέθηκε ένας ακόμα, ο οποίος βλέποντας την θυσία τους βρήκε θάρρος και διακήρυξε και αυτός την πίστη του στον Κύριο. Αυτός ήταν ο φύλακάς τους. Είναι από τις λίγες γνωστές περιπτώσεις που στρατιώτες οι οποίοι υπηρετούσαν στις ρωμαϊκές λεγεώνες εκτελέσθηκαν ομαδικά για την πίστη τους. Οι Άγιοι Σαράντα τιμώνται ιδιαίτερα από τους Βορειοηπειρώτες όπου υπάρχει και η ομώνυμη πόλη. Λόγω παρετυμολογίας τάζουν διάφορα στους Αγίους για να μην βγουν σαρανταποδαρούσες, για να μην σκουληκιάσει το ψωμί ή τα τρόφιμα (εορτάζουν 9 Μαρτίου).
Φανούριος ο Νεοφανής Μεγαλομάρτυρας. Ο γνωστός μας Άγιος Φανούριος για κάθε είδους φανέρωμα. Κατά τον 14ο αιώνα Αγαρηνοί έσκαβαν δίπλα σε ένα παλιό τείχος στη Ρόδο. Εκεί βρέθηκε παλιός χριστιανικός ναός με πολλές εικόνες. Μία από όλες παρουσίαζε ένα νεαρό στρατιωτικό, με πλήρη στολή, ο οποίος κρατούσε σταυρό και λαμπάδα αναμμένη. Γύρω από την κεντρική εικόνα υπήρχαν δώδεκα μικρότερες μα τα μαρτύρια του Αγίου. Ο Μητροπολίτης Νείλος ο Β’ μπόρεσε και διάβασε μια μισοσβησμένη επιγραφήπου ανέφερε:«Φανούριος ο Άγιος». Τίποτε άλλο δεν γνωρίζουμε γι’ αυτόν το «νεοφανή» Άγιο, εκτός από τα μετέπειτα θαύματα που αναφέρονται στο όνομά του (εορτάζει 27 Αυγούστου).
Γοβδελάας ο Πέρσης πρίγκιπας. Όχι πολύ γνωστός Άγιος, που τιμάται όμως στην Κέρκυρα (εορτάζει 29 Σεπτεμβρίου).
Ευδόκιμος ο Στρατοπεδάρχης. Ήταν στρατοπεδάρχης Καππαδοκίας επί Θεοφίλου αυτοκράτορα Κωνσταντινούπολης (εορτάζει 31 Ιουλίου).
Ευστράτιος. Ανώτερος αξιωματικός του αυτοκρατορικού στρατού. Συνελήφθη μαζί με άλλους αξιωματικούς και στρατιώτες και εκτελέσθηκε (εορτάζει 13 Δεκεμβρίου).
Σέργιος και Βάκχος. Ρωμαίοι αξιωματικοί, διοικητής και υποδιοικητής στρατιωτικής σχολής, επί Μαξιμιανού. Μαρτύρησαν για την πίστη τους.
Σέργιος ο Δίκαιος Μάγιστρος και Βάκχος. (εορτάζουν 28 Ιουνίου και 7 Οκτωβρίου αντίστοιχα)
Ο όρος «άμφιον» προέρχεται από το ρήμα «ἀμφιέννυμι». Στην κοινή γλώσσα σημαίνει την αμφίεση, το ένδυμα. Στην εκκλησιαστική γλώσσα, ειδικότερα, ως «άμφια» εννοούνται, τόσο τα καλύμματα τής Αγίας τράπεζας, όσο και τα ενδύματα των λειτουργών.
Τα άμφια είναι η απαραίτητη ενδυμασία των κληρικών για τη τέλεση κάθε ιερής ακολουθίας. Το συμβολικό νόημα κάθε άμφιου εκφράζεται με τους ψαλμικούς στίχους πού λέγει ο κάθε Λειτουργός την ώρα πού ενδύεται.
Τα άμφια είναι συνήθως κεντητά ή υφαντά. Τα κεντητά είναι συνήθως πολυτιμότερα, γιατί παρουσιάζουν μεγάλο πλούτο στην τεχνική τού κεντήματος και γιατί τις περισσότερες φορές χρησιμοποιούν πολύτιμη πρώτη ύλη, όπως χρυσό ή αργυρό σύρμα και διακόσμηση με πολύτιμους λίθους.
Τα ιερατικά άμφια είναι επτά (7) «διά τάς επτά ενεργείας τού Αγίου Πνεύματος» και κατανέμονται στους τρεις βαθμούς τής ιεροσύνης, ως εξής:
Τρία (3) για τον βαθμό τού διακόνου (στιχάριο, οράριο και επιμάνικα).
Πέντε (5) για τον βαθμό του πρεσβυτέρου, τα άμφια του διακόνου μαζί με την ζώνη και το φαιλόνιο, σύμφωνα με τις πέντε αισθήσεις του ανθρώπου.
Έπτά (7) για τον βαθμό του επισκόπου, τα πέντε τού ιερέως μαζί με το ωμοφόριο και το επιγονάτιο (ο σάκκος αντικαθιστά το φαιλόνιο). Τα επτά άμφια τού επισκόπου δηλώνουν την πληρότητα της ιεροσύνης.
Παράλληλα τα παιδιά που διακονούν μέσα στο Άγιο Βήμα, φορούν κι αυτά τα δικά τους άμφια, το στιχάριο και την ζώνη, τα οποία συμβολίζουν τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ.
Μεγάλη σημασία έχει και το χρώμα των ιερών αμφίων, το οποίο εναλλάσσεται ανάλογα με τις εκκλησιαστικές περιόδους. Έτσι τη Μ. Τεσσαρακοστή που είναι πένθιμη περίοδος, κυριαρχεί και ο ανάλογος ενδυματολογικός κανόνας, με συνήθη χρώματα το πορφυρό, το μωβ και το μαύρο.
Σε αντίθεση, την Αναστάσιμη περίοδο ή τις Κυριακές, το χρώμα που κυριαρχεί είναι το λευκό και το χρυσό ή οποιοδήποτε φωτεινό χρώμα για να συμβαδίζει με το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης του Κυρίου μας.
Εν κατακλείδι η αμφίεση των κληρικών κατέχει σημαντική θέση, αφενός στην χριστιανική λατρεία με τους συμβολισμούς που υποδηλώνει, αφετέρου στην πολιτισμική κληρονομιά της Ορθόδοξης παράδοσης μας ως ένα σημαντικό και παράλληλα εμβληματικό στοιχείο της χριστιανικής τέχνης.
Μια από τις λίγες εναπομείνασες βιοτεχνίες (ΧΙΤΩΝ) σε όλον τον κόσμο που ράβει μοναδικά χειροποίητα εκκλησιαστικά είδη, βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη.
Δραστηριοποιείται αρκετά χρόνια στο χώρο αυτό ενώ τα χειροποίητα καλλιτεχνήματα της εξάγονται σε όλο τον κόσμο. Πρωτοπορεί πουλώντας τις χειροποίητες δημιουργίες της ακόμα και μέσω διαδικτύου στο e-shop που ονομάζεται e-amfia.gr.
Ένας «συντηρητικός» κλάδος προσαρμόζεται στις ανάγκες της εποχής και αποκαλύπτεται στο ευρύ κοινό, παρέχοντας ακόμα και τα εκκλησιαστικά είδη στο διαδίκτυο, συμβάλλοντας ευρέως στη διάδοση της Ελληνικής Ορθόδοξη παράδοσης στο χώρο της Ιερατικής ενδυμασίας με σεβασμό στους λειτουργικούς κανόνες της Εκκλησίας μας.
Το www.e-amfia.gr και το http://www.e-amfia.ru (για τους φίλους μας εκ Ρωσίας Ορμόμενοι) αποτελεί το πληρέστερο ηλεκτρονικό κατάστημα στο χώρο της Ιερατικής ενδυμασίας, ενώ η δομή παρουσίασης των προϊόντων σε συνδυασμό με την ποικιλία των προϊόντων που μπορείτε να συναντήσετε στο ηλεκτρονικό μας κατάστημα, έχει επιλεγεί με τέτοιον τρόπο, ώστε να ενσωματώνει την ιστορική εξέλιξη της αμφίεσης των κληρικών ανά βαθμό ιεροσύνης.
Μια είδηση που δεν φωτίστηκε αρκετά τις προηγούμενες ημέρες γεγονός που είναι σύνηθες όσον αφορά τα θέματα που αφορούν την πίστη των Ελλήνων. Αντίθετα οτιδήποτε αρνητικό μπορεί να εντοπισθεί στα θέματα πίστης και ευσέβειας λαού και κλήρου τυγχάνει να φωτίζεται υπερβολικά και να αποκτά δυσανάλογη δημοσιότητα σε σχέση με το ρεαλιστικό βάρος της είδησης. Σημεία των καιρών αλλά και σημασιολογικά σημαντική παρατήρηση που δεν πρέπει να προσπεράσουμε εύκολα αλλά αντίθετα μάλλον θα πρέπει να μας προβληματίσει όσον αφορά το μέγεθος και το φίλτρο επιλογής των ειδήσεων που αναπαράγονται σε καθημερινή βάση.
Πρωταθλητές Ευρώπης στην ευσέβεια αναδεικνύονται οι Ελληνες. Συγκεκριμένα, καταλαμβάνουμε την πρώτη θέση σε ό,τι αφορά την πεποίθηση ότι η πίστη στον Θεό ταυτίζεται με την ηθική και πρώτοι στον δυτικό κόσμο, πάνω ακόμα και από τις θεοσεβούμενες ΗΠΑ, σε ό,τι αφορά τη σημασία που έχει η θρησκεία στη ζωή μας.
Ταυτόχρονα, τη δεύτερη θέση στον δυτικό κόσμο ανάμεσα στις ανεπτυγμένες οικονομίες καταλαμβάνει η Ελλάδα σε ό,τι αφορά τη σημασία που έχουν ο Θεός και η προσευχή στη ζωή των πολιτών. Οι παραπάνω «πρωτιές» αποτυπώθηκαν σε παγκόσμια έρευνα που διενήργησε το αμερικανικό Pew Research Center σε 34 χώρες από τις 13 Μαΐου ώς τις 2 Οκτωβρίου 2019 με τη συμμετοχή 38.426 πολιτών. Η επεξεργασία των στοιχείων και οι ειδικές συνθήκες που επέβαλε η πανδημία καθυστέρησαν την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, η οποία έγινε τελικά την περασμένη Δευτέρα.
Στο ερώτημα για την αξία της προσευχής το 73% των Ελλήνων απάντησε ότι η προσευχή έχει σημαντικό ρόλο στη ζωή του. Όταν ρωτήθηκαν για τον Θεό το ποσοστό όσων απάντησαν ότι έχει σημαντική θέση στη ζωή τους ανήλθε στο 82%. Τα ποσοστά αυτά κατατάσσουν την Ελλάδα στη δεύτερη θέση στον κόσμο ανάμεσα στις ανεπτυγμένες οικονομίες, με πρώτη την Τουρκία.
Αξιοσημείωτο είναι και το ακόλουθο εύρημα: Σε ό,τι αφορά την πολιτική τοποθέτηση των Ελλήνων το 68% των δεξιών συνδέει την πίστη με την ηθική, αλλά μόνον το 36% των αριστερών. Η διαφορά αυτή (32%) μεταξύ δεξιών και αριστερών, όπως σημειώνει η Καθημερινή, είναι η τρίτη μεγαλύτερη στο κόσμο μετά τις ΗΠΑ και την Πολωνία.
Η ευημερία αποσυνδέει την πίστη από την ηθική.
Στην Ελλάδα το 49% όσων έχουν υψηλό εισόδημα συνδέει την πίστη με την ηθική. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 59% στα χαμηλότερα εισοδήματα.
Οι μεγαλύτερες διχοτομήσεις εμφανίζονται στην ηλικία, στην εκπαίδευση και στην πολιτική τοποθέτηση. Στην Ελλάδα μόνον ο ένας στους τρεις νέους 18-29 ετών (31%) συνδέει πίστη και ηθική. Το ποσοστό διπλασιάζεται στους άνω των 50 (65%). Η απόσταση που χωρίζει τις δύο ηλικιακές κατηγορίες (34%) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο μετά τη Νότια Κορέα.
Σε ό,τι αφορά το μορφωτικό επίπεδο, ο ένας στους τρεις Ελληνες που είναι απόφοιτος ανώτατης εκπαίδευσης (32%) συνδέει την πίστη με την ηθική. Το ποσοστό διπλασιάζεται μεταξύ των αποφοίτων δημοτικού (59%). Εδώ είμαστε τρίτοι στον κόσμο (διαφορά 27% ανάμεσα στις δύο μορφωτικές κατηγορίες). Στην πρώτη θέση βρίσκεται η Αργεντινή και στη δεύτερη το Μεξικό.
Σε ό,τι αφορά την πολιτική τοποθέτηση, το 68% των δεξιών συνδέει την πίστη με την ηθική, αλλά μόνο το 36% των αριστερών. Η διαφορά αυτή (32%) μεταξύ δεξιών – αριστερών είναι η τρίτη μεγαλύτερη ύστερα από αυτή που καταγράφεται στις ΗΠΑ και στην Πολωνία. Η απόσταση στις πεποιθήσεις σχετικά με την ταύτιση πίστης και ηθικής ανάμεσα στους αριστερούς κάτω των 30 με πανεπιστημιακή εκπαίδευση και τους δεξιούς άνω των 50 με στοιχειώδη εκπαίδευση είναι στην Ελλάδα μια από τις τρεις μεγαλύτερες στον κόσμο.
Σύμφωνα με τον Πολιτικό επιστήμονα Κωνσταντίνο Χολέβα κάποια από τα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν έχουν ως εξής:
Ο Έλληνας παραμένει πιστός στις παραδοσιακές αξίες παρά την προπαγάνδα των ψευδοπροοδευτικών. Χύθηκε πολύ μελάνι για να πεισθούμε ότι ο Θεός δεν υπάρχει (!) ή ότι η Εκκλησία είναι οπισθοδρομικός θεσμός, αλλά λίγοι επηρεάσθηκαν. Στη μεγάλη μας πλειοψηφία πιστεύουμε στον Θεό και στη δύναμη της προσευχής.
Εν όψει του εορτασμού των 200 ετών από το ένδοξο 1821 καλόν είναι να θυμηθούμε ότι ήταν μία Επανάσταση με χαρακτήρα εθνικό και θρησκευτικό. Όλα τα Συντάγματα των Εθνικών Συνελεύσεων του Αγώνος αρχίζουν με την επίκληση της Αγίας Τριάδος. Αυτό συνεχίζεται και στο σημερινό Σύνταγμα. Δεν είναι ξεπερασμένες αξίες όλα αυτά ούτε βρίσκονται εκτός ευρωπαϊκού πλαισίου. Οι απαντήσεις στην έρευνα καταδεικνύουν ότι δεν θέλουμε να αποκοπούμε από τα ελληνορθόδοξα ιδανικά των πρωτεργατών της Ελληνικής Επαναστάσεως. Άλλωστε την επίκληση του Θεού μέσα σε Συνταγματικό κείμενο την βρίσκουμε σήμερα και στα Συντάγματα της Ιρλανδίας και της Ελβετίας.
Στο ερώτημα αν είναι απαραίτητο να πιστεύεις στον Θεό για να είσαι ηθικός και να έχεις καλές αξίες, θετικά απαντά το 84% στη Βραζιλία, το 79% στην Ινδία και το 84% στη Νότιο Αφρική. Πρόκειται για τρεις από τις ραγδαία αναπτυσσόμενες οικονομίες της ομάδας BRICS (Brasil, Russia, India, China, SouthAfrica). Καταρρίπτεται, λοιπόν, το επιχείρημα ορισμένων ότι οι θρησκεύουσες κοινωνίες είναι οι οικονομικά υπανάπτυκτες.
Η έρευνα δείχνει τη σημασία της εκπαίδευσης για την οικοδόμηση των αξιών της νεολαίας και της κοινωνίας. Διαβάζουμε ότι στα τελευταία χρόνια της Σοβιετικής Ρωσίας το 40% των πολιτών δήλωναν ότι πίστευαν στον Θεό, ενώ μετά από 30 χρόνια, στη σημερινή μετακομμουνιστική Ρωσία, το ποσοστό ανέρχεται στο 56%. Προφανώς έπαιξε ρόλο και η κατάργηση της αθεϊστικής και αντιεκκλησιαστικής προπαγάνδας στα σχολεία. Δεν είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κατέβαλε εργώδη προσπάθεια για να αλλοιώσει το περιεχόμενο του μαθήματος των Θρησκευτικών και να συρρικνώσει τις αναφορές στην Ορθοδοξία. Ευτυχώς το Συμβούλιο της Επικρατείας με 4 αποφάσεις του ακύρωσε το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών για τα Θρησκευτικά Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου, το οποίο άρχισε να διδάσκεται τον Σεπτέμβριο του 2016.
Αξίζει να θυμηθούμε τη διαπίστωση του Φράνσις Φουκουγιάμα στο πρόσφατο βιβλίο του «Ταυτότητα», ότι η παγκοσμιοποίηση δεν είναι νομοτέλεια και ότι κάθε λαός αισθάνεται την ανάγκη να διατηρήσει την εθνική και θρησκευτική ταυτότητά του. Στην Ελλάδα μπορούμε κάλλιστα να διατηρήσουμε την Ορθοδοξία ως πνευματικότητα και ως παράγοντα κοινωνικής συνοχής και πολιτιστικής ιδιοπροσωπίας σεβόμενοι ταυτοχρόνως τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τα συνταγματικά κείμενα των Τοπικών και Εθνικών Συνελεύσεων της Ελληνικής Επαναστάσεως αναφέρονται στην Ορθοδοξία ως επικρατούσα θρησκεία, αλλά στο ίδιο κείμενο κατοχυρώνουν το δικαίωμα κάθε άλλης γνωστής θρησκείας να τελεί ακωλύτως (χωρίς εμπόδια) τις δικές της τελετές. Ο σεβασμός στη θρησκευτική ελευθερία είναι άρρηκτα δεμένος με την ταυτότητά μας
e-amfia.blog 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.