Μονη Ευαγγελισμου (Πάτμος)

Το 1937 ο Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής, Πάτμιος στην καταγωγή και ιερομόναχος για πολλά χρόνια στην Μονή του Άγιου Ιωάννη του Θεολόγου ιδρύει την γυναικεία Μονή του Ευαγγελισμού στο δυτικό μέρος της νήσου η οποία απέχει 15’από τη Μονή του Θεολόγου. Η μονή βρίσκεται στη λεγόμενη περιοχή των Κήπων και μπροστά της εκτείνεται το Ικάριον πέλαγος και βλέπει τη δύσι του ηλίου όλη τη διάρκεια του έτους.Προυπήρχε ανδρικό ασκητήριο το οποίο ιδρύθηκε περίπου τον 14ο αιώνα.

Οι πατέρες της Μονής του θεολόγου από την εποχή του οσίου Χριστοδούλου είχαν τη συνήθεια να φεύγουν από το μοναστήρι τους στηνπερίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και να ζουν για περισσότερη ησυχία ,προσευχή και μελέτη στην ερημική ζώνη της Πάτμου και ιδιαίτερα στα δυτικά αυτής. Το κάθισμα της Ευαγγελιστρίας είναι το μοναδικό που φέρει αμυντήριο Πύργο διότι επέτρεπε στο μοναχό που ζούσε εκεί εκείνο το χρονικό διάστημα να παρατηρεί να βλέπει προς το λιμάνι των κήπων απ’όπου πολύ συχνά επέδραμαν αγαρηνοί πειρατές. Επίσης η γεωγραφική θέση του καθίσματος επέτρεπε στο μοναχό να επικοινωνεί με τον οικισμό της χώρας. Το 1610 ησύχαζε στο κάθισμα ο σοφός και λόγιος ιερομόναχος της Μονής του θεολόγου ο Νικηφόρος Χαρτοφύλακας ο οποίος ανακαίνισε τοεκκλησάκι του Ευαγγελισμού και τον Πύργο. Ωστόσο κατά τη διάρκεια παραμονής του στο κάθισμα ασθενεί βαρύτατα αλλά δεν χάνει την εμπιστοσύνη του στον Άγιο θεό προσεύχεται στον Απόστολο Λουκά τον ευαγγελιστή και ιατρό και θαυματουργικά θεραπεύεται .

Έπειτα εις ένδειξη ευγνωμοσύνης και αναφοράς του θαύματος αυτού κτίζει το αρχαιότερο εκκλησάκι που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στον περίβολο της Μονής το εκκλησάκι του Αγίου Λουκά ο οποίος είναι μονόχωρος κεμαροσκέπαστος ναός κλασικής πατμιακής λιθοδομής και φέρει τέμπλο περίτεχνο . Από το 1613 μέχρι το 1937 αδιαλείπτως κάποιος ασκητής μοναχός ζούσε στο κάθισμα της Ευαγγελιστρίας. Το 1937 εκοιμήθη ο τελευταίος ασκητής και τότε κατά παραχώρηση θεού ο ηγούμενος της μεγάλης Μονής του Θεολόγου ήταν και ο ιδρυτής της γυναικείας αδελφότητας τουΕυαγγελισμού ο όσιος Αμφιλόχιος Μακρής.Ο όσιος Αμφιλόχιος Μακρής είχε την ευλογία να είναι πνευματικό τέκνο του Αγίου Νεκταρίου της Αιγίνης από τον οποίο οραματίσθηκε τη δημιουργία αυτού του γυναικείου μοναστικού παρθενώνος .

Ο Άγιος Νεκτάριος με τη δημιουργία της Μονής της Αγίας Τριάδος στην Αίγινα επιθυμούσε να επαναφέρει το μοναχισμό στις θεμελιώδεις αρχές του νηπτικού ασκητικού μοναχισμού,έναν τέτοιο μοναχισμό ενέπνευσε και στον Άγιο Αμφιλόχιο οι οραματισμοί του οποίου ενσαρκώθηκαν στο πρόσωπο μιας νεαρής διδασκάλισας η οποία είχε ευσεβείς πόθους και εργαζόταν παλαιότερα στη Πάτμο της κτιτόρισας και πρώτης μοναχής Γερόντισσας Ευστοχίας Γούναρη.

Η αδελφότητα ξεκίνησε αμέσως ιεραποστολική δράση διότι τότε τα Δωδεκάνησα ιταλοκρατούνταν, έτσι στήθηκε ένα μικρό κρυφό σχολειό όπου τα παιδιά της Πάτμου ερχόντουσαν σαν εκδρομείς και διδάσκονταντα ελληνικά γράμματα από τις αδελφές της Μονής οι οποίες κατά την πλειονότητα τους ήταν διδασκάλισσες μοναχές.Το 1948 η ιεραποστολική δράση της αδελφότητας επεκτείνεται όταν μετάτην ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στη Μητέρα Ελλάδα ο Έλληνας διοικητής ζητά από τον όσιο Αμφιλόχιο η νεοσύστατη και άστεγη τότε αδελφότητα του Ευαγγελισμού να αναλάβει το ορφανοτροφείο της Ρόδουτο οποίο είχανε εγκαταλήψει οι ιταλίδες καθολικές μοναχες με περισσότερο από 120 παιδιά .Η αδελφότητα ανταποκρίθηκε αμέσως στο κάλεσμα αυτό της πατρίδος και αμέσως κλίμακιο αδελφών με επικεφαλίς τη Γερόντισσα Ευστοχία εγκαταστάθηκε στη Ρόδο όπου οργάνωσε το ορφανοτροφείο παράλληλα όμως ανέπτυξε και κατηχητική δράση διότι το ορθόδοξο φρόνημα είχε αλλοιωθεί .